ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ

ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ

Πρέπει να ήταν όταν είχα ξεκινήσει να δουλεύω δύο χρόνια όταν έδωσαν μια επιδότηση για να ανοίξω δικό μου γραφείο.

- Πολύ καλή φάση σκέφτηκα. Θα γίνω επιτέλους αφεντικό του εαυτού μου. Το μυστικό του καπιταλισμού, το αμερικάνικο, και όχι μόνο όνειρο!

Δεν έδιναν τρελά λεφτά αλλά όπως τα είχα υπολογίσει θα μπορούσα, ενώ δύο χρόνια, άσχετα πως θα πήγαινε το γραφείο μου, να μην πληρώνω ούτε το ενοίκιο, ούτε τις εισφορές στην ασφάλεια μου : το γνωστό κλέβε. (ΤΕΒΕ)
Δεν είχα σκοπό να το κάνω όλο αυτό για να φάω τα λεφτά αλλά για να κάνω μια δικιά μου εταιρία παραγωγής.
Τι καλύτερο από το να μου έφερνε λεφτά κάτι δικό μου; Τίποτα! Απλά έπρεπε να εκμεταλλευτώ και λίγο τους συνανθρώπους μου ….ε;
Έφτιαξα και ένα site αρκετά φτωχό αλλά τουλάχιστον είχα ένα.
Τα πράγματα ξεκίνησαν περίεργα. Πρώτοι μου πελάτες ήταν κάτι yuppies. Ήθελαν διαφημιστικό για το συμβουλευτικό κέντρο που είχαν μόλις ανοίξει. Λοιπόν τους το γύρισα και τους πήρα λίγα χρήματα, μιας και ήταν οι πρώτοι μου πελάτες και μιας και αυτοί τώρα ξεκινούσαν και ευελπιστούσα σε μια περαιτέρω συνεργασία.
Τους πήρα είναι ένα θέμα. Τόσα τους ζήτησα και δέχτηκαν. Το γύρισα και μετά όταν ήταν να τους το δώσω : εξαφανίστηκαν. Από τότε κατάλαβα ότι πάντα πρέπει να ζητάω προκαταβολή. Δεν κατάφερα να τους βρω ποτέ και αν δεν είχα τραβήξει κατά λάθος τις φάτσες τους στο γύρισμα θα νόμιζα ότι απλά το είχα φανταστεί το όλο σχέδιο. Πραγματικά ενώ είχα πάει και στα γραφεία τους και ήταν ντυμένοι πολύ κυριλέ και όλα έμοιαζαν οk εξαφανίστηκαν από παντού. Ξενοίκιασαν τα γραφεία και…
Εύχομαι τουλάχιστον αυτά το golden boys να πήδηξαν από καμία ταράτσα

Jump u fuckers jump

Μετά η ξαδέρφη ενός πρώην είχε ανοίξει ένα λουλουδάδικο. Μου ζήτησε διαφημιστικό.

- Μέσα είπα.

Αφού πήρα την προκαταβολή ξεκίνησα. Σε μια εβδομάδα-δέκα μέρες ήταν έτοιμο.
Το είδαν και τους άρεσε πάρα πολύ.


- Ωραία, μου κάνει θα μου το δώσεις και θα σου δώσω τα λεφτά μόλις βγάλω κάτι
από αυτό.

- Ορίστε; Και αν δεν βγάλεις Κυρά μου; Πήγες ποτέ να αγοράσεις κάτι χωρίς λεφτά από το περίπτερο;

Μιλάμε ζήταγα αστεία λεφτά για την δουλειά που έκανα. Διαφημιστικό με γερανό και 3-4 ηθοποιούς σε 2-3 διαφορετικά μέρη με 3ψήφιο ποσό χρημάτων. ΕΛΕΟΣ. Αν ξέρεις την αγορά -και όλοι το λένε- είναι ελεεινά τα λεφτά που ζήταγα. Αυτή στράβωσε και ποτέ δεν το πήρε.

- Τι αίσχος.

Ίσως να είχα κάνει και εγώ το λάθος που δεν το έδωσα αλλά δεν άντεχα άλλο το φέσι και το καρτέρι.

- Μα σου κάνω τόσο καλή τιμή και με φεσώνεις κιόλας; Λάρωσε.

Ίσως να έπρεπε να χαλαρώσω εγώ τελικά.

Η αγορά έτσι κινείται, μου έλεγαν όλοι.

Ότι και να έκανα δεν μου πολυέβγαινε και δεν καταλάβαινα γιατί. Μάλλον γιατί τα θεωρούσα όλα αυτά πολύ υλικά και άρα πολύ εφήμερα. Ταξίδευα κάπου ανάμεσα στη φωτογραφία του Καρυωτάκη, που την τράβηξε ένας χωροφύλακας μετά τη σφαίρα που φύτεψε ο Κώστας στο κεφάλι του και στις ονειρικές ταινίες του Bunuel. Κάτι και η punk- r’n’r μουσική που αμφισβητεί τα πάντα… Ένας στίχος λέει :

δεν θα γίνω ποτέ αυτό που μισώ

Μάλλον σκέφτομαι πάρα πολύ και τα πράγματα είναι απλά. Δεν κατάφερα να στεριώσω πουθενά και το χειρότερο ήταν ότι το ευχαριστιόμουνα. Δεν είμαι καμία αναρχική ή τίποτα τέτοιο. Έχω και πιστωτική και έχω περάσει άπειρες ώρες στα καταστήματα για shopping therapy -και κάπου εκεί αφοπλίζεται η ελευθερία μου. Δεν ξέρω τι θα γίνει με αυτόν τον τρόπο που ζω στο τέλος αλλά δεν με αγχώνει κιόλας.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη που είμαι ζωντανή και δυτική και φωνάζω η ζωή είναι ωραία έστω και αν πεινάς.

Πάντα η ζωή ήταν μεγαλύτερη από μένα, με άφηνε άναυδη, χωρίς την ευκαιρία να την καταλάβω με προσπερνά σα να είμαι σταματημένη.

- Πόσο χρεώνεις το μεροκάματο;

- Πόσο θες για να ζήσεις μέσα σε ένα γραφείο και να περνάς 12 ολόκληρες μέρες το χρόνο μέσα στο αμάξι σου απλά πηγαίνοντας και επιστρέφοντας στη δουλειά σου;

Όλοι κάπως έτσι σκέφτονται πιθανότατα αλλά δεν έχουν την πολυτέλεια να αποφασίσουν ίσως. Ίσως και η πολλή τηλεόραση που βλέπουν να τους κάνει να ταυτίζονται με όλα τα «ινδάλματα» που παρουσιάζονται εκεί. Με χρήμα, δόξα και ότι προϊόν θα σε κάνει trendy re teddy. Οπότε σκύβουμε το κεφάλι και καθόμαστε μέσα στο αμάξι περιμένοντας υπομονετικά το φανάρι -που αν και είναι πράσινο εδώ και 10 λεπτά, τίποτα δεν φαίνεται να προχωρά.