ΜΙΚΡΟ tv ΚΑΝΑΛΙ

ΜΙΚΡΟ tv ΚΑΝΑΛΙ

ΜΙΑ ωραία βροχερή μέρα, που έγραφα ότι γράφω, με πήρανε τηλέφωνο από ένα μικρό κανάλι ότι θέλουν σκηνοθέτη-μοντέρ.
Πήγα γιατί είχα μείνει χωρίς λεφτά για το ενοίκιο και μόνο με σκέψεις, όνειρα και ιδέες που για έναν περίεργο τρόπο η σκατοσπιτονοικοκυρά μου δεν τις δεχόταν αντί τον χρημάτων, δεν έβγαινα.

Πάω εκεί και ανεβαίνω τη σκάλα. Μιλάω με έναν ιδιοκτήτη και μου λέει για λεφτά.

- Όχι μη, μου κάνει, θα δούμε τη σύμβαση.

- Ποια σύμβαση; του λέω

- Τη σύμβαση που έχουν υπογράψει τα κανάλια με τους τεχνικούς τηλεόρασης.

- Ωραία να τη δούμε λέω.
Και τη βλέπουμε.

Ε λοιπόν εν έτη ότι να είναι ήταν 33 ευρώ πάνω από το βασικό !!! Ευχαριστώ Ε.ΤΕ.Κ.Τ που με σκέφτηκες .

Τώρα μου ήρθε ένα καλό που μου είπε μια φίλη :

Κάποτε είχαν πλακώσει έναν εργατοπατέρα στο ξύλο και λένε ότι εκείνη την στιγμή κατάλαβε και ο ίδιος για πρώτη φορά τι σημαίνει εργατικό ατύχημα!

Στο κανάλι συμφώνησα για λίγα παραπάνω και πήγα 2-3 φορές. Μετά ανακάλυψα ότι όλοι σχεδόν εκεί μέσα ήταν χουντικοί .τεσπα , το μονο που εκαναν :
Έκλεβαν από τα μεγάλα κανάλια ειδήσεις και πλάνα και τα έπαιζαν για δικά τους. Δεν καταλάβαινα από πού έβρισκαν τόσο χρήμα να λειτουργούν όλο αυτό το κανάλι που θεωρητικά θα μπορούσαν να το δουν 7-8 εκατομμύρια κόσμος -αλλά αμφιβάλω αν το έβλεπαν 7-8 άτομα.
Ξέπλυμα θα γινόταν και εκεί. Φυσικά η καλύτερή τους τώρα που το σκέφτομαι θα ήταν στις εκλογές, όπου όλοι οι εκκολαπτόμενοι πολιτικοί θα έδιναν ένα γερό μπουναμά για να βγουν να πουν τα ανατρεπτικά τους λόγια. Κάτι αρχαιοέλληνες -χωρίς τις χλαμύδες αλλά με σινιέ κουστουμάκι έκαναν κάποιες εκπομπές εκεί μέσα -και δεν νομίζω να τους άφηναν τζάμπα να βγαίνουν στον αέρα.
Κάτι άλλοι τύποι πουλούσαν κάτι βιβλία, ένας άλλος κάτι αμπαζούρ, γενικά ότι να ’ναι και ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ και Ο ΜΠΛΕ ΟΥΡΑΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΝΕΦΑ.

Ήμουν ταπί αλλά όχι και τόσο. H γιαγιά έπρεπε να περιμένει μια εβδομάδα για το ενοίκιο. Τελικά την έβγαλα καθαρή με κάτι λεφτά που μου χρώσταγαν και που πίεσα παρά πολύ για να τα πάρω. Μια ζωή κυνηγάω να πληρωθώ. Κάνεις μια δουλειά για ένα κανάλι και σου δίνουν μια επιταγή για μετά από 6 σέξι μήνες.

- Ρε μεγάλε τι θα κάνω 6 μήνες;

Πολύ που χέστηκαν. Έτσι βρίσκεσαι με την επιταγή στο χέρι και μαθαίνεις όλα τα κόλπα : πώς να την δίνεις σε κάποιον και να υπογράφεις από πίσω ή και ακόμα να παίρνεις τα λεφτά σου πιο γρήγορα ακόμα και από τράπεζα χάνοντας βεβαία ένα ποσοστό, που θα το πάρεις μετά. Όλα αυτά τα ξέρουν πολύ καλά όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι έμποροι και κάθε τόσο βλέπω στην τηλεόραση διαφημίσεις από τράπεζες για το πόσο κοντά είναι στον επαγγελματία.
Είναι λίγο οξύμωρο ότι οι μεγαλύτεροι ληστές είναι οι τραπεζίτες. Έχω ένα συγγενή πολύ αγαπημένο. Δούλευε τώρα καμιά 25αριά χρόνια και αποφάσισε τώρα μετά από τόσα χρόνια στο ενοίκιο να αγοράσει ένα σπίτι.
Το σπίτι το πλήρωσε ας πούμε 100.000 και μέσα σε είκοσι χρόνια θα πρέπει να δώσει στην τράπεζα 200.000.
Αν δεν είναι αυτό ληστεία τότε τι είναι; Σκέφτομαι ότι ο καημένος ο φτωχός συγγενής μου δουλεύει εξ ολοκλήρου για την τράπεζα.
Και άρα σκέφτομαι πάλι ότι οι καμένες τράπεζες δεν είναι και τόσο άσχημο θέαμα. Θα έλεγα μάλλον ότι μου αρέσει να τις βλέπω έτσι καμένες.