tag:blogger.com,1999:blog-43073718484334583642011-11-28T02:52:02.726+02:00συγγραφέαςnoreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-66330624846786092672009-07-30T13:09:00.001+03:002009-07-31T04:12:03.679+03:00Η Μαρία <br /> είναι γύρω στα τριάντα και ασχολείται τα τελευταία χρόνια με τη τηλεόραση.<br /> Γνωρίζει τη τηλεοπτική πραγματικότητα από τη καλή αλλά και από την ανάποδη...μάλλον από την ανάποδη.<br /> Γράφει γι αυτά που έζησε σαν να ψιθυρίζει στο αυτί ενός φίλου.<br />Εσένα ήρθε η σειρά σου να διαβάσεις για πράγματα που φαντάζεσαι αλλά αδυνατείς να πιστέψεις πως αληθεύουν..<br />Οι σκέψεις της ξεδιπλώνονται σαν ένα σπιντάτο,νευρωτικό,σκανδαλώδες πανκ κομμάτι .<br />Χωρίς υπεκφυγές,απλά,αποκαλυπτικά,με πόθο και πάθος.<br />Η βασίλισσα του σαλονιού και οι υπηκόοι της είναι προ πολλού γυμνοί...<br /><br />thanks to Jo Kaloula<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-6633062484678609267?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-23041864527988181432009-07-29T16:01:00.001+03:002009-07-29T16:01:33.309+03:00Το παραμύθι με τη Λύπη<br /><br /><br /><br />Είναι αυτό που λένε ανείπωτοι φίλοι. Και ποιος δεν έχει πέσει στην παγίδα; Nα κάνεις τον άλλο να τον δεις μήνες. Να μιλάς στο τηλέφωνο και να λες <br /><br />σε αγαπώ μου λείπεις<br /><br /> Όλα γίνονται σε μια ακτίνα δέκα χιλιομέτρων περίπου , άντε με τα προάστια να είναι 20. Ένας κύκλος 20 χιλιομέτρων. Μέσα σε αυτόν τον κύκλο ζω. Το καλοκαίρι ή κάνα Σαββατοκύριακο μπορεί να πάω και 500 χιλιόμετρα μακριά. Όλη μου η ζωή είναι σε ένα μικρό χώρο σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι. Λοιπόν δεν βιάζομαι καθόλου να ξεκινήσω να σου λέω την ιστορία. Έχει τόσο ενδιαφέρον αυτή η ιστορία που θα με αφήνεις να κάνω κι εγώ το κομμάτι μου, καθώς θα στη λέω. Το μόνο που σκέφτομαι, το μόνο που με κάνει να δυσκολεύομαι να πω αυτήν την ιστορία είναι οι χαρακτήρες που παίζουν: <br /><br /> Είναι πέρα για πέρα αληθινά πρόσωπα, φίλοι μου, γνωστοί μου, συνάδελφοι μου , συνεργάτες μου, συγγενείς μου.<br /><br /> Άκου τι θα κάνω για να μην μπλέξω κανέναν,<br /><br />αλλά το σημαντικότερο : να μην μπλέξω εγώ<br /><br />Θα γράψω 2 - 3 μεγάλα ψέματα στην αρχή για να θέσω το πλαίσιο και μετά τα ονόματα θα τα γράφω άλλα αντί άλλων. Οπότε ας σου συστηθώ.<br /><br />Με λένε Μαρία. <br /><br />Είναι πολύ κοινό όνομα -το ξέρω- αλλά έτσι με βάφτισαν. <br />Κατά καιρούς και ανάλογα με τον ποιον γνωρίζω το αλλάζει : Mary, Μαράκι, Μαριώ. <br />Ό,τι μαλακία θες μου λένε. Ο καθένας θέλει να το παίξει έξυπνος : βρίσκει λοιπόν το κοινό μου όνομα και πάει να δείξει την ευρηματικότητα του.<br /><br /> Θα σας εξομολογηθώ κάτι που δεν ξέρω αν το έχουν κάνει πολύ που γράφουν. Όποιος έχει γράψει ένα βιβλίο αφού το τελειώσει το ξαναπερνάει ένα χεράκι και δυο και τρία και τέσσερα και 14. Βγάζει καμία μαλάκια που έχει γράψει, το τσεκάρει και ένας συντάκτης -ξέρω γω- και έτοιμο. <br /><br />Το δίνει σε φίλους.<br /><br />- Αγάπη μου τι έχεις γράψει εδώ;<br /><br />- Τί, δεν είναι καλό; <br /><br />- Όχι βέβαια. <br /><br />Και κάθεσαι το ξανά σκέφτεσαι και το διορθώνεις. Εγώ σου υπόσχομαι ό,τι γράφω θα είναι αυτό. Δεν θα κάνω πισωγυρίσματα. Είναι το βιβλίο reality. Ορκίζομαι στα οστά όλων όσων έγραψαν. Έγινε λίγο μακάβριο τώρα αλλά είναι αλήθεια και δεν είναι καθόλου εύκολο πίστεψε με. Εδώ ένα sms, ένα e-mail, πας να στείλεις και το τριπλοτσεκάρεις.<br /><br />Αυτό τον καιρό λοιπόν δεν έχω δουλειά, έχω μερικά χρήματα οπότε και έχω εξαγοράσει το χρόνο για να γράψω. Ο χρόνος είναι χρήμα και τα γνωστά…<br />Το ότι : <br /><br />η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο <br /><br />Είμαι σίγουρη ότι το έγραψε κάποιος… ή το είπε κάποιος που έγραφε.<br /><br />Δούλευα στην τηλεόραση και ακόμα σκέφτομαι όλους αυτούς τους ανθρώπους που γνώρισα, και δεν μιλώ για τους διάσημους, αυτοί είναι μια χαρά.<br />Μιλάω για τους ανθρώπους.<br />Έχεις σκεφτεί φαντάζομαι καμία φορά ότι βγάζουν ανάπηρους και ετοιμοθάνατους στο γυαλί για να ανεβάσουν την ακροαματικότητα. Ήθελα να γράψω αυτό και να φτιάξω ένα καφεδάκι …έρχομαι.<br />Τελικά άργησα λίγο πιο πολύ γιατί με πήρε ο Fred και ήθελε να μιλήσουμε.<br />Ξέρεις πόση καλή δουλεία έχει ο Fred και τι καλό παιδί είναι; <br /><br />Είμαι γύρω στα 36 και ανύπαντρη …δεν είναι πολύ καλό αυτό -πίστεψέ με- αν και δεν ξέρω ακριβώς γιατί.<br /><br />Είναι όλα τόσα πολλά γύρω μου που δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Βασικά φοβάμαι να ξεκινήσω και στο φέρνω απ’ έξω …Βαρέθηκα να είμαι χαμογελαστή συνέχεια στον κάθε ένα για 5 φράγκα, να γίνεσαι στο τέλος κάτι που δεν πιστεύεις και να ξεχνάς τι και ποιος και τρέχα γύρευε.<br />Εγώ είπα ένα τέλος χτες το βράδυ και θα μετανιώσουν όσοι με γνώρισαν. Σου μοιάζει να μην είναι σοβαρό; <br /><br />Δεν έχω μέλλον και ειλικρινά τα<br />40 καλοκαίρια που μου μένουν δεν είναι πολλά.<br />Δεν γίνεται τίποτα όμως με το να κουβαλάω<br />τον κόσμο στην πλάτη μου.<br />Δεν είδα κανέναν πιο ήρεμο ύπνο.<br />Αντίθετα έβλεπα τη γάτα μου χωρίς<br />το ένα της πόδι και το πρωί, της χάιδευα<br />τα πόδια, ευτυχισμένη που είχε και τα 4.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-2304186452798818143?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-33618770576439484452009-07-29T16:00:00.004+03:002009-07-29T16:01:02.925+03:00Η σχολή cinema και τηλεόρασης<br /><br />Όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισα να πάω να σπουδάσω cinema και τηλεόραση στα 18 μου. Οι γονείς μου με στήριξαν αν και μου έβγαλαν την πίστη. Μα ποιος γονιός θέλει να γίνει σκηνοθέτης ή καλλιτέχνης γενικότερα το παιδί του; Θέλουν να σπουδάσεις κάτι που θα σου φέρει σίγουρα λεφτά, σίγουρη ζωή και έναν σίγουρο γαμπρό. Έφτασα πολύ νωρίς, την πρώτη μέρα, όπως κάνω πάντα όταν έχω άγχος. <br />Είμαστε μαζεμένοι όλοι και έρχεται ένας παπάς να μας αγιάσει. Μας συστήθηκε με το αστείο επώνυμο που ήταν κάτι σαν παπατρεχάμενος. <br /><br />Καλά ήμουν και είμαι ωραία αλλά στα 18 πρέπει να τα έσπαγα και όλη την ώρα με κάρφωνε ο πάτερ. Μετά από χρόνια τον είδα στις ειδήσεις, στην τηλεόραση, να τον σέρνουν κάτι ασφαλίτες γιατι ασελγούσε σε κάτι παιδάκια στο κατηχητικ. Έγινε πρώτο θέμα για καμία εβδομάδα. Cinematic ο παπάς .. <br /><br />Μετά τον αγιασμό μας μοίρασαν ένα χαρτί α4 με την βιβλιογραφία. Τα 2 πρώτα βιβλία είχαν γραφτεί πριν κάτι χιλιάδες χρόνια. Ύστερα γνωρίσαμε τους καθηγητές : Οι μισοί έμοιαζαν αποτυχημένοι σκηνοθέτες με πολύ άσχημο γούστο στα ρούχα και στο κούρεμα. Ήταν σαν να είχαν να γαμηθούν χρόνια και να πλυθούν άλλα τόσα. Όχι όλοι βέβαια. Ήταν και ο ψυχοκοινωνιολόγος με το κομπολόι του που ήταν πιο νορμάλ. Είχαμε και μια γυναίκα, μια συγγραφέα, πανέμορφη και πανέξυπνη, που όλα τα αγοράκια την ερωτεύτηκαν -βέβαια και αυτή με κάθε ευκαιρία τους έδειχνε τι ωραία πόδια που έχει- μας έκανε αισθητική cinema. Στα χαρτιά βέβαια, γιατί όταν μπήκε για πρώτη φορά στην τάξη -και για να γνωριστούμε- μας έκανε καμία δυο ερωτήσεις παγκόσμιας ιστορίας κανείς δεν ήξερε και πολλά και έτσι η αισθητική κινηματογράφου έγινε παγκόσμια ιστορία. <br /><br />- Πως γίνεται άραγε να κάνεις ταινία σε αυτή την γωνιά των Βαλκανίων αν δεν ξέρεις το σχέδιο ΜΑΡΣΑΛ; <br /><br />Μας έλεγε.<br /><br />Στην τάξη των σκηνοθετών πρέπει να ήμασταν καμία 60αρια άτομα. 40 αγόρια και 20 κορίτσια. Μη φαντάζεσαι ότι ήμασταν όλοι πιτσιρίκια. Έπαιζαν από 18 που ήμουν εγώ μέχρι 55 που ήταν ο Θανάσης. Ο Θανάσης ήταν ηθοποιός που ο καημένος δεν είχε κάνει τίποτα 37 χρόνια τώρα και αποφάσισε -αφού κανείς σκηνοθέτης δεν τον προτιμούσε στα casting που έτρεχε- να γίνει αυτός σκηνοθέτης και έτσι σίγουρα θα έδινε στον εαυτό του τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πλάκα είχε ο άντρας της ηθοποιού που είναι πάρα πολύ γνωστή πλέον. Ξεκίνησε κάπως σαν : άντε γαμηθείτε όλοι σας και κατέληξε στο Tria poulakia kathodan. Τι πουλημένη που μου φαίνεται. Όχι ότι είναι κακό να είσαι γνωστός ηθοποιός αλλά στην αρχή επαναστάτης και μετά να γίνεσαι αυτό που κοροϊδεύεις; Λιγούρια που είπε και η κολλητή μου : <br />Aυτοί είναι οι χειρότεροι : κοροϊδεύουν και κριτικάρουν το σύστημα επειδή δεν μπορούν να μπουν και να τα κονομήσουν χοντρά, όταν το κάνουν ξεχνάνε με απίστευτη ευκολία το «αντί» παρελθόν τους ..xeftiles.<br /><br />Τι να κάνει όμως και αυτή; Μάλλον έπρεπε να ζήσει κάπως. Ο νόμιμος άντρας της celebrity ηθοποιού λοιπόν, προσπαθούσε να γίνει σκηνοθέτης! Το αγόρι ζήλευε όλη αυτή την κουλτούρα που κουβάλαγε η χοντρογυναικούλα του και ήθελε να της μοιάσει. Στα κιλά της ψιλό έμοιαζε η αλήθεια είναι αλλά αυτό ήταν το εύκολο. Με 5-6 σουβλάκια την ημέρα και καθιστική ζωή και εσύ γίνεσαι ίδιος. Τώρα έπρεπε να γίνει και σκηνοθέτης, καλλιτέχνης.<br />Μια άλλη φάρα ήταν οι κάτοικοι του νησιού με τη γραμμή. Αυτοί ερχόντουσαν από εκεί κάτω γιατί δεν έπαιζε καν σχολή cinema στο κωλονήσι τους. Κάνανε παρέα μόνο μεταξύ τους και αν και μιλάγαμε την ίδια γλώσσα, όταν βρισκόντουσαν μεταξύ τους και αρχίζανε την πάρλα ούτε που καταλάβαινες τί έλεγαν οι κουμπάροι.<br />Είχαμε και έναν αλκοολικό καθηγητή που η μια στις τρεις λέξεις που έλεγε ήταν : tsipouro. Τον είχα 4 χρόνια και δεν μου έμεινε τίποτα άλλο από τη λέξη : tsipouro και φυσικά όταν πίνεις τόσο δεν σου μένει μυαλό να διδάξεις, αλλά θες μόνο να τη χώσεις κάπου. Τρώγαμε λοιπόν τρελή πεσιματική από αυτόν, εμείς οι κοπέλες αλλά και κάποια πιο τρυφερά αγοράκια, είχε γίνει εφιάλτης το μάθημά του και στο τέλος φυσικά δεν πάταγε κανείς να τον ακούει να μας λέει για το χωριό του και το tsipouro. Πεταμένα λεφτά!<br />Γενικά δεν ήταν και κανένας normal εκεί μέσα. Όλοι λίγο πολύ μια μικρή λόξα την είχαμε. Λόγω όμως και της σχολής την κάναμε λίγο πιο εμφανή για ευνόητους λόγους. Όλοι και όλες πιστεύαμε ότι είμαστε οι νέοι Σπίλμπεργκ τουλάχιστον. Βαριέμαι να σου λέω για τη σχολή. Αυτό που μου έμεινε είναι η ομαδικότητα που είχαμε και πραγματικά ήταν τόσο δυνατή αυτή η κατάσταση που μετά χαθήκαμε σχεδόν τελείως και μάλιστα είμαστε και ανταγωνιστές πια …το αντίθετο δηλαδή. Βέβαια οι φιλίες μένουν αλλά σίγουρα τίποτα δεν είναι το ίδιο όταν μπαίνει το χρήμα στη μέση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-3361877057643948445?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-57346469467036454562009-07-29T16:00:00.003+03:002009-07-29T16:00:41.062+03:00Η Λύπη<br /><br />Μια «φίλη» δούλευε σε μια πάρα πολύ γνωστή διαφημιστική εταιρία την pratanastasis. Εκεί τους είχαν 8-10-12 ώρες την ημέρα με κάτι πάνω από τον βασικό… Αν δουλεύεις έτσι κάθε μέρα δεν σου μένει και πολύς χρόνος για να ζήσεις. Σίγουρα αυτό το φτωχό κορίτσι από την επαρχία που το έλεγαν Λύπη δεν έμοιαζε να στενοχωριέται που δεν έπαιρνε τις υπερωρίες της και που ζούσε για ένα σαββατόβραδο αν δεν έπαιζε κάποιο PROJECT στην pratanastasis, βεβαίως βεβαίως, γιατί θα δούλευε και Σαββατοκύριακο και αργίες και μακάρι να είχε 8 μέρες η εβδομάδα γιατί : Δεν προλαβαίνω ,,,,<br /><br />- Ρε Λύπη, της λέω, λίγα δεν σου δίνουν για τις ώρες που δουλεύεις; <br /><br />- Μα τι λες;, μου κάνει, χτες μίλαγα με τον πρόεδρο της interphone <br /><br /> - Α ναι ε; Ε τότε πάω πάσο.<br /><br />Κατάλαβες σε τι λούμπα έπεσε η μικρή; Νομίζει ότι επειδή μιλάει με όλους αυτούς τους, ας πούμε σπουδαίους, είναι και αυτή σπουδαία.<br />Σπουδαία είπα και εγώ. Είναι σπουδαίο να είσαι εργάτης και να νομίζεις ότι είσαι vip. Έτσι ό,τι λεφτά έβγαζε η Λύπη τα έσπρωχνε σε fancy ρούχα για να δείχνει πιο πολύ αφεντικό το Σαββατόβραδο που θα έβγαινε.<br />Να δίνεις τον μισό σου μισθό για ένα παντελόνι αυτό είναι καταναλωτισμός όχι μαλακίες.<br />Όλα λοιπόν στη ζωή αυτού του χαρούμενου κοριτσιού ήταν συνδυασμένα με την εταιρία. Από την προσωπική της ζωή μέχρι το e-mail της. Ανήκε ολοκληρωτικά στην pratanastasis.<br />To χοντρό ζευγάρι που είχε και έχει την εταιρία, δεν έχανε ευκαιρία να αναφέρει κάθε τόσο ότι τη Λύπη την είχαν σαν παιδί τους. Αυτό το σαν όμως ανάμεσα από το είχαν και το παιδί τους δεν καταλάβαινε η Λύπη. <br />Κόσμος και κοσμάκης είχε δουλέψει εκεί και από ότι κατάλαβα η Λύπη είχε θέσει ψηλά τον πήχη. Δεν γινόταν να προσλάβουν άλλον υπάλληλο εκεί μέσα αν δεν είχε σκοπό να απαρνηθεί την προσωπική του ζωή. Τους το έλεγαν καθαρά στην πρώτη κιόλας συνέντευξη : <br />Κοίτα η δουλειά είναι 8ωρο πενθήμερο, αν όμως τρέχει κάποιο Project, ίσως χρειαστεί να μένεις λίγο παραπάνω, να έρθεις και ένα σάββατο.<br /><br />Όπως καταλαβαίνεις μόνο Project έτρεχαν εκεί μέσα και χρήμα στις τσέπες των χοντρών αφεντικών, που έλεγαν για το πισινάτο σπίτι που χτίζουν. Σε ερώτηση βέβαια που θα τους έκανες για λίγο καλύτερο μεροκάματο θα σου ανάφεραν ότι είναι στριμωγμένοι και η αγορά είναι λίγο περίεργη αυτό τον καιρό.<br /><br />- Θα δούμε από τη νέα χρονιά.<br /><br />Χωρίς φυσικά να σου προσδιορίζουν τη χρονολογία της νέας χρονιάς! Ήταν όμως τόσο ξεδιάντροποι που την ίδια μέρα, αργότερα, θα ανάφεραν για το πώς πάνε οι εργασίες στο μέγαρό τους και πως η πισίνα είναι ολυμπιακών διαστάσεων. Μάλλον είχαν σκοπό να παχύνουν κι άλλο και σου λέει : κάτσε να την κάνουμε μεγάλη τη γαμοπισίνα να μοιάζουμε στυλάκια εκεί μέσα και να πλατσουρίζουμε με τις πατσοαπλωτές μας άνετοι. <br />Η Λύπη, ξεχνώντας το σαν θα ονειρευόταν ότι μια μέρα θα είναι δικά της όλα αυτά μάλλον και συνέχιζε και συνεχίζει με την ίδια μανία να δουλεύει εκεί. Τι άλλο να κάνει όμως και αυτή; Τι; <br />Δεν γινόταν να έχεις στυλάκι συνδικαλιστικό εκεί μέσα. Κανά δυο που ήρθαν με τέτοιο στυλάκι έφυγαν πριν καν κλείσουν μήνα.<br /><br />ΜΗΝ ΡΩΤΑΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η pratanastasis ΓΙΑ ΣΕΝΑ<br />ΡΩΤΑ ΕΣΥ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ.<br /><br />Κάτι τέτοιο ήταν το μότο τους.<br />Εκεί έκανα την camerawoman μια φορά στο τόσο που θέλανε κάνα γύρισμα. Δεν με πολυενοχλούσαν -η αλήθεια είναι- μιας και ήμουν καλή σε αυτό που έκανα και τα λεφτά τούς είχαν φανεί εντάξει. Γελάγαμε, κάναμε χαβαλέ, μου την ψιλοέπεφτε το αφεντικό, όλα normal. Φυσικά έγινα κώλος εκεί μέσα μιας και καθυστερούσαν να με πληρώσουν. Μου λέγανε σε ένα μήνα και γινόταν 2 και 3. <br /><br />- Έλεος ρε παιδιά, τους είπα, έλεος. <br /><br />Μου είπαν ότι θέλω ψυχίατρο! Άκου να δεις. Με έβγαλαν τρελλή επειδή ζήταγα τα λεφτά μου. Φυσικά και εγώ όμως είμαι τρελλή και τους έστειλα έναν φίλο ψυχίατρο μια μέρα να ζητήσει το φέσι. Του έδωσα μάλιστα και το δημοσιογραφικό μου κασετοφωνάκι για να ηχογραφήσει αυτό το ανεπανάληπτο σκηνικό. Τον βάζω μέσα στο αμάξι και τον αφήνω έξω από την πόρτα σχεδόν. <br /><br />- Εδώ είναι, του κάνω, όρμα.<br /><br />Πατάω το rec, βάζω το ρουφιανάκι στην τσέπη του και αυτός, πίνοντας έναν μύτο κόκα -ντάλα μεσημέρι στην Πατησίων- μπουκάρει. Η συνέχεια που θα δεις είναι η απομαγνητοφώνηση των όσων ακολούθησαν.<br /><br />ΗΧΟΣ πόρτας που ανοιγοκλείνει <br /><br /><br /><br /><br />ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ<br /><br />Καλημέρα.<br /><br />ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ<br /><br />Καλημέρα. Τι θα θέλατε; <br /><br />ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ<br /><br />Ονομάζομαι (ΝΑΙ ΚΑΛΑ) και είμαι ο ψυχίατρος της Μαρίας.<br /><br />Σιγή 17 δευτερολέπτων.<br /><br />ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ<br /><br />Μισό λεπτό. <br /><br />Ήχος : πλήκτρα τηλεφώνου <br /><br />ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ (συνέχεια)<br /><br />Κυρία Θέση. Έχει έρθει ένας κύριος εδώ πέρα που λέει ότι <br />είναι ο γιατρός της Μαρίας.<br />(παύση)<br />Ανεβαίνει η υπεύθυνη. <br /><br />ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ<br />Ρουφώντας τη μύτη του <br /><br />Μάλιστα. <br /><br />Η κυρία Θέση φτάνει χτυπώντας τα χοντροπόδαρά της στα σκαλοπάτια. <br /><br />ΘΕΣΗ<br /><br />Ο κύριος;<br /><br />ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ<br /><br />Είναι ο Γιατρός που σας είπα.<br /><br />Ήχος : κι άλλα πόδια ανεβαίνουν τη σκάλα <br /><br />ΘΕΣΗ<br /><br />Και τί θέλετε κύριε;<br /><br /><br />ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ<br /><br />Θα ήθελα τα χρήματα που οφείλετε στην πελάτισσά μου η οποία νοσηλεύεται πλέον στην κλινική μου.<br /><br /><br />Σιγή 21 δευτερολέπτων.<br /><br />ΘΕΣΗ<br /> (ΠΡΟΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ)<br /><br />Μας έχει κόψει τιμολόγιο η κυρία Μαστραπά; <br /><br /><br /><br />ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ<br /><br />Ναι! Είναι (χ ποσό)<br /><br />ΘΕΣΗ<br /><br />Μάλιστα. Ωραία, κακόμοιρη γραμματεύς, δώσε στον κύριο <br />τα χρήματα και μην ξεχάσεις να κόψεις και απόδειξη πληρωμής. <br /><br /><br />Όπως λοιπόν καταλαβαίνεις ήθελα ψυχίατρο γιατί έριξα τρελό γέλιο μετά. Κάπως τους ήρθε το σκηνικό. Δεν είχαν συνηθίσει βλέπεις να αντιδρά κανείς στις αλλαζονικές ατάκες τους. Νομίζουν ότι όλοι τρώμε το παραμύθι ή ότι όλοι είμαστε με τα δάνεια να μας πνίγουν και δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι. Δεν είναι όλοι όμως έτσι και δεν μιλάω μόνο για εμένα. Έχασα πολλά λεφτά φεύγοντας από εκεί αλλά κέρδισα τον αυτοσεβασμό μου και ίσως αυτοί εκεί στην πρατανάσταση να σκεφτούν μια δεύτερη φορά πριν προσβάλλουν κάποιον .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-5734646946703645456?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-90223749518214081152009-07-29T16:00:00.001+03:002009-07-29T16:00:15.988+03:00Γκάζωσέ το<br /><br />Σε μια εκπομπή αλλάζαμε τα αυτοκίνητα των ανθρώπων. Βρίσκαμε 1 κακομοίρη με ένα παλιό αυτοκίνητο και μέσα σε μια βδομάδα του το κάναμε καινούργιο. Το σχέδιο δούλευε ως εξής : Μας έστελναν γράμματα και φωτογραφίες του παλιού αυτοκινήτου και επιλέγαμε ανάμεσα από χιλιάδες γράμματα χαρτένια και e-mail που κατάφθαναν ποιό αμάξι θα αλλάξουμε.<br /><br /> Το θέμα ήταν ότι έπρεπε να παίζει και μια ιστορία. <br /><br />Ιστορία, δηλαδή : το παλιό αμάξι που μου χάρισε η γιαγιά και είναι σαράβαλο, δεν έχω λεφτά όμως για κάτι νέο και αναγκαστικά κυκλοφορώ με την μπαχατέλα …<br /><br />Στην αρχή που ξεκινήσαμε αυτό που κοίταζαν ήταν το αυτοκίνητο να είναι πολύ παλιό και να παίρνει διορθώσεις. Σιγά σιγά όμως επικεντρωθήκαμε στην ιστορία. Βλέπαμε ότι καμιά σημασία δεν είχε ούτε το αυτοκίνητο και πως θα το ανασκευάζαμε ούτε η δουλειά που κάναμε εμείς ως τεχνικοί. <br />Το μόνο που μετράει κάθε φορά είναι η ιστορία. <br /><br />Θα στο πω πιο απλά: Είναι πιο πιασάρικο κάποιος γύρω στα είκοσι πέντε που έχει καρκίνο και θα πεθάνει σε κάνα εξάμηνο από το χρώμα του αυτοκινήτου. <br />Έτσι ψάχναμε να βρούμε τα γράμματα με τις μεγαλύτερες αρρώστιες. <br />Αυτό κι αν είναι αρρώστια. Το θέμα είναι ότι δεν φταίγαμε μόνο εμείς. Ο κόσμος που έβλεπε την εκπομπή προτιμούσε να παίζει μια τέτοια ιστορία. <br /><br />- Εγώ φταίω; Αν θέλεις φίλε μου να βλέπεις ετοιμοθάνατους θα στους δώσω.<br /><br />(αυτό είναι ένα θέμα βέβαια) <br />Πολλοί από αυτούς έκλαιγαν όταν έβλεπαν το νέο τους αυτοκίνητο. <br />Τώρα δεν ξέρω αν έκλαιγαν ακριβώς για το αυτοκίνητο αλλά σημασία έχει ότι έκλαιγαν. Και όταν έκλαιγαν τα νούμερα εκτοξεύονταν –αρρώστια. <br /> Ο κόσμος δηλαδή γούσταρε και έβλεπε πιο πολύ -άρα η διαφήμιση, στο διάλειμμα, (break, mpliah) είχε καλύτερο αποτέλεσμα και άρα τα λεφτά ήταν πιο πολλά. <br /><br />Οπότε στο γύρισμα μόλις κάποιος βούρκωνε, ο σκηνοθέτης φώναζε στα ακουστικά που φορούσαν οι cameramen : <br /><br />- Κοντινό. Κοντινό.<br /><br /> Η παρουσιάστρια με τη σειρά της γύρναγε με τρόπο και έλεγε προς τις κάμερες, αλλά και προς τον παίκτη: <br /><br />- Παιδιά ας μην τραβάμε τώρα. Aς σεβαστούμε αυτή την προσωπική στιγμή <br />(τώρα για ποιά προσωπική στιγμή μίλαγε το κορίτσι με 6 κάμερες να γράφουν 25 καρέ το δευτερόλεπτο, δεν καταλάβαινα) <br /><br />Βέβαια πριν από κάθε γύρισμα μας είχε εξηγήσει πως αυτή η φράση :<br /><br />Παιδιά ας μην τραβάμε τώρα. Aς σεβαστούμε αυτή την προσωπική στιγμή <br /><br />θα κόβεται στο μοντάζ και θα είναι το συνθηματικό για να κάνουμε κοντινά πλάνα. <br />Απίστευτο! Δούλευε! <br /> Έμαθα λοιπόν σχεδόν όλες τις αρρώστιες, τις ανίατες, αυτές που δεν γιατρεύονται ούτε στα ξωκλήσια που έχουν απέξω τα νοσοκομεία. Από μικρό κορίτσι σιχαίνομαι τους γιατρούς τα νοσοκομεία και όλη αυτή τη μίζερη κατάσταση. Φαντάζομαι δεν είμαι η μόνη αν εξαιρέσεις τους γιατρούς και τις νοσοκόμες. Για αυτό, δεν ήθελα ποτέ να γίνω γιατρός ή κάτι ανάλογο. Πήγα λοιπόν και έγινα σκηνοθέτης τηλεόρασης. Εκεί όμως κοίταζα τις αρρώστιες και διάβαζα πολύ αναλυτικά τι κάνει η κάθε μία για να μπορέσω να τα πω στην παρουσιάστρια και στο επιτελείο. Προτιμούσαμε να είναι κάτι γρήγορο, φαντάζομαι η παρουσιάστρια θα παρακάλαγε να μας πεθάνει και κανένας πάνω στο γύρισμα...<br />Αίσχος, σκεφτόμουν κάθε βράδυ που γύριζα σπίτι, ντροπή. <br /> Για κάνα δύο χρόνια με είχε πάρει πραγματικά από κάτω. Δεν γίνεται να διαβάζεις, να ψάχνεις να διαβάσεις, τα γράμματα όσον ήταν άρρωστοι για να τους βγάλεις στην εκπομπή. Και όμως γίνεται. Όταν τα λεφτά είναι καλά κάτι τέτοια ηθικά διλήμματα τα παρακάμπτεις πολύ εύκολα. Τουλάχιστον στην αρχή. Όχι ότι μετά έχεις κάποιον ηθικό δισταγμό αλλά κουράζεσαι. Αφού λοιπόν κουραστείς τα ρίχνεις όλα στην ηθική. Πολύ εύκολο και πραγματικά πολύ αληθινό. Δούλεψε με μένα μια χαρά. Σε αυτή την εκπομπή δεν ήμουν εγώ το μεγάλο κεφάλι όπως καταλαβαίνεις. Έτσι είχα πολύ κόσμο πάνω από το κεφάλι μου. Με όλους αυτούς, που δεν ξέρω πώς είχαν βρεθεί τόσο ψηλά, τα πήγαινα πολύ καλά και μάλιστα κάνουμε και χαβαλέ. <br />Είχα πάει και σπίτι της παρουσιάστριας που ήταν κοντά στην θάλασσα. Ήταν τόσο όμορφη και τόσο πλούσια (και γινόταν ολοένα και πιο όμορφη και πιο πλούσια) που όλος ο κόσμος ήταν στα πόδια της για κάνα δύο χρόνια. <br />Θυμάμαι μια φορά είχαμε πάει για ένα αυτοκίνητο στα νότια προάστια. Εκεί ήταν ένας πατέρας που ήθελε να φτιάξει το παλιό του αυτοκίνητο. Ήταν ένα μικρό βαν της δεκαετίας του 70 -και πολύ που χεστήκαμε για το αυτοκίνητό του. <br />Το θέμα ήταν ότι είχε δύο γιους: ο ένας γύρω στα 22 και ο άλλος γύρω στα 28. <br />Ο 28 πριν δύο μήνες είχε ανακαλύψει ότι έχει καρκίνο κάπου στον οισοφάγο. Αυτό ήταν. Ο πατέρας είχε πάθει πανικό. Μας είπε την ιστορία με το νι και με το σίγμα και φυσικά και χωρίς κάμερες αλλά και με τις κάμερες. Δεν το έκανε από αφέλεια. Κόντευε να τρελαθεί. Προσπαθούσε να φτιάξει το κέφι του μελλοθάνατου παιδιού του και φυσικά ήλπιζαν ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό ήταν από τα πρώτα επεισόδια που κάναμε και πραγματικά από τότε πέρασαν χρόνια. Δεν ξέρω τι έγινε ο μικρός με τη μεγάλη αρρώστια. Το σκεφτόμουν συνέχεια και ήθελα να πάρω τηλέφωνο αλλά αυτό έγινε μετά από ένα χρόνο και ήταν δύσκολο να τηλεφωνήσω να ρωτήσω τι κάνει ο μικρός Πανάγιο μήπως και δεν είχε πια ζωή. Έτσι δεν έμαθα ποτέ. Θέλω όμως ακόμα να πάρω τηλέφωνο, δεν το έχω πια και ντρέπομαι να ψάχνω μέσω συνεργατών και τέτοια μετά από χρόνια, να πάρω, να μάθω, τρέχα γύρευε. Ούτε καν όνομα δεν θυμάμαι. Άσε που δεν θα το έχει και κανείς πια.<br /><br />Όπως βλέπεις λοιπόν εκτός από τα ιατρικά παρελκόμενα που βγάζουν πολλά χρήματα με αυτές τις αρρώστιες, έβγαζα και εγώ, αλλά και όλοι μου οι συνάδελφοι. Ήμασταν δημοσιογράφοι, τεχνικοί της τηλεόρασης, σκηνοθέτες. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις αλλά για δυο τρία χρόνια είχα κάθε μέρα φαγητό στο πιάτο μου από όλη αυτή την κατάσταση, μπορούσα να πάω ένα σινεμά, να πιω ένα ποτό. Βέβαια όλοι αυτοί οι άνθρωποι με είχανε στοιχειώσει και έπινα πιο πολύ και κάπνιζα πιο πολύ. Είμαι πολύ ευαίσθητη απ' ότι φαίνεται για την τηλεόραση. Μου το έλεγαν : θέλει στομάχι. Μπορεί να ήταν επειδή δεν είχαν συνηθίσει ακόμα, όπως μου έλεγαν και γιατί, όπως καταλαβαίνω το όλο σχέδιο κάπως έτσι λειτουργεί. <br /><br />Η παρουσιάστρια στην αρχή ήταν πολύ καλή με όλους. Καθώς όμως η εκπομπή πήγαινε πολύ καλά και ο κόσμος την χαιρέτισε στο δρόμο, άλλαξε. Δεν ξέρω κι εγώ τι στο διάολο έπινε. Μας μιλάγε λες και σε ζώα. Και τι να κάνεις; <br />Δεν ήταν όλοι έτσι βέβαια, δεν καταπίνουν όλοι τις προσβολές για ένα κομμάτι ψωμί. Γιατί για ένα κομμάτι ψωμί δουλεύαμε -πενιχρά χρήματα που δεν σε φτάνουν να βγάλεις τον μήνα. Ένας συνάδελφος μια φορά δεν άντεξε σε μια μικρή προσβολή. Είναι από αυτές τις προσβολές που στη δουλειά μπορείτε να τις ανεχτείτε και φυσικά το βράδυ να συζητήσετε με τους φίλους σας και να πείτε πόσο άδικο είχε αυτός που την ξεστόμισε όλοι θα συμφωνήσουν και όλοι θα καταλάβουν γιατί δεν γύρισες να πεις κάτι. Αυτός όμως όταν η παρουσιάστρια του είπε : <br /><br />- Από ποιο χωριό έχεις εισέλθει εδώ ρε βλάχο; <br /><br />Τα έκανε όλα πουτάνα. Φώναξε σαν τρελός στην παρουσιάστρια που έφυγε και έκλαιγε στο αυτοκίνητό της μέχρι να τις τελειώσουν τα υγρά. Ύστερα βγήκε, πήρε δύο μικρά μπουκάλια νερό, ήπιε το ένα αμέσως, μπήκε στο αμάξι και άρχισε να κλαίει πάλι. Εμείς γελάγαμε, κρυφά βέβαια και αγχωνόμασταν πότε θα ξεκολλήσει η παρουσιάστρια να κάνουμε και τα τελευταία πλάνα να πάμε σπίτια μας. Το παλικάρι όμως έφυγε και δεν τον ξαναείδα. Δεν κατάφερε να δουλέψει στην τηλεόραση ποτέ ξανά. Το νέο μαθεύτηκε και κανείς δεν θέλει στην παραγωγή του κάποιον που να βρίζει την παρουσιάστρια. Απ' ότι έμαθα δύο χρόνια αργότερα αγόρασε ένα μαγαζί με ψιλικά και πουλάει τσιγάρα. Θα έχει τρελή δουλειά. Σκέψου κάνω δύο τρία πακέτα την ημέρα. Από τα ελαφριά όμως. Τρώγαμε τις προσβολές και λέγαμε ευχαριστώ που μας ταΐζετε. Κάπως έτσι πάνε αυτά μάλλον μέχρι να φτάσεις στο όριο σου, να τα παρατήσεις όλα και να γράψεις ένα βιβλίο. <br />Και ξέρεις κάτι Remy? Ναι εσύ που αλλάζεις τα φώτα στα αμάξια μας; Δεν είμαι εγώ μαλάκω. Εσύ είσαι. Απλά ενώ εσύ ποτέ δεν μου είπες γιατί εγώ θα στο πω και όχι, ακόμα καλύτερα θα στο γράψω μήπως και χρειαστεί να το ξαναδιαβάσεις : <br />Είσαι γιατί έγινες από το περίττωμα του 1984. Από αυτό που όλοι λένε Έλεγχο και μας το περνάς για τί; Για τί;<br /> Άσε τα παιδιά να κλαίνε ρε. <br />Αφήστε τα ήσυχα ρε στον πόνο τους. Χρυσώνετε το χάπι; Και οι μαλάκες που σας βλέπουμε.<br />Αμμοδύτης ξέρεις τι είναι; Ε; Ξέρεις τι είναι ο αμμοδύτης; Η οχιά, viper my friend, με την British προφορά μου. <br /><br /> *********************<br />Σκέφτομαι ότι θα είχε ενδιαφέρον να πάρω συνεντεύξεις από όλους τους γνωστούς- φίλους που έχουμε δουλέψει μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα τους πω τίποτα όμως -θα το κάνω κρυφά- θα βάλω το δημοσιογραφικό μου κασετοφονάκι στην τσέπη και θα συζητήσουμε. Όλοι με αυτόν τον τρόπο θα πουν την αλήθεια...Έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον …αυτό θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-9022374951821408115?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-82446063123300364582009-07-29T15:59:00.001+03:002009-07-29T15:59:48.773+03:00Ενοικιαζόμενα<br /><br />Δουλεύω από τα 22 στην τηλεόραση και έχω δει με τα ματάκια μου απίστευτα πράγματα : <br />Ξεκίνησα με έναν γκόμενο που είχα τότε -τον Δημήτρη. Ήταν 27 και εγώ 22. Δούλευε ως καμεραμάν σε ένα μεγάλο κανάλι στις ειδήσεις έξω. Αυτό σήμαινε ότι είχαμε ένα αυτοκίνητο και τρέχαμε από θέμα σε θέμα, από ρεπορτάζ σε ρεπορτάζ : <br />Στις 10 μιλάει ο υπουργός οικονομικών στο τσιφλίκι του και κατά τις 14 :00 πρέπει να είστε στην κεντρική πλατεία που θα μιλήσει ο δήμαρχος. Εκεί θα σας περιμένει ένα link. (το link είναι το φορτηγάκι με το «δορυφορικό πιάτο» που στέλνει το σήμα –εικόνα, ήχο- στο κανάλι). Πιο απλά : σου δίνουν ένα καλώδιο και το συνδέεις στην κάμερα. Το σήμα έβγαινε ζωντανά σε όλη την χώρα. <br />Είχαμε ως βάση ένα γραφείο που καθόμασταν και περιμέναμε να χτυπήσει το τηλέφωνο και να πάμε στο θέμα. Εγώ έκανα την ηχολήπτρια αλλά μιας και δεν ήξερα και πολλά ο Δημήτρης τα έκανε όλα. Όταν φτάναμε στο θέμα γινόταν χαμός. Όλα τα κανάλια είχαν στείλει εκεί κάμερες. Το τι ξύλο έπεφτε και πέφτει -σπρωξίματα και βρισιές που ποτέ δεν θα δεις- για να έχεις μέσα στο πλάνο σου αυτόν που μίλαγε δεν περιγράφεται. Τίποτα από όλα αυτά δεν φτάνει στα μάτια του τηλεθεατή. Ήταν και είναι μια σωστή παράνοια, μια παρωδία της ζωής. <br /><br />ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : περιπατεί ο υποψήφιος δήμαρχος στις γειτονιές της ασχημούπολης… Τρέχαμε από πίσω του λες και κάτι έκανε. Ήταν γελοίο το σκηνικό. Με έκανε να σιχαθώ όλο τον κόσμο ..πίστεψέ με το να σπρώχνονται 10-15 cameramen στο δρόμο, που δεν χώραγε καλά-καλά τον χοντρο Υποψήφιο, για να τραβήξουν μια εικόνα χωρίς νόημα είναι γελοίο.<br />Το πιο πιασάρικο είναι ότι εμείς δουλεύαμε ας πούμε για το μεγαλύτερο κανάλι της χώρας αλλά δεν μας πλήρωνε αυτό κατευθείαν : <br />Είχε δώσει την δουλειά σε ένα τύπο που είχε την κάμερα και το μικρόφωνο …του έδινε ένα ποσό για να έχει ένα συνεργείο 8-10 ώρες την ημέρα ή και 2 και 3 συνεργεία… Αυτός έπαιρνε τα λεφτά από το κανάλι και τα έδινε σε εμάς. Όχι όλα φαντάζομαι. Φυσικά καμία ασφάλεια και καμία υπερωρία και φυσικά για αυτό το κανάλι δεν μας πλήρωνε κατευθείαν …μόνο την ασφάλεια να βάλεις ξέρεις ποσά λεφτά είναι; Άσε που 10 ώρες την ημέρα στο δρόμο όλο και κάτι μπορούσε να σου συμβεί -κάποιο ατύχημα. Τι λες εσύ; Θα έπαιρνε το κανάλι την ευθύνη για το εργατικό ατύχημα; Δεν νομίζω. Οπότε μια χαρά ήταν για όλους. Για όλους εκτός από εμένα, που μετά από έξι μήνες παράτησα και τη δουλειά και το γκόμενο. Είπα ότι αυτός με τέτοια δουλειά που κάνει είναι μαλάκας και μου το κρύβει. Δεν είναι ότι έφταιγε η δουλειά αλλά δεν ήθελε και να κάνει και τίποτα καλύτερο. Την είχε καταβρεί. Ονειρευόταν να πάρει κάμερα και να την νοικιάζει αυτός για λογαριασμό των καναλιών. Μεγάλη φιλοδοξία. Τον εκμεταλλεύονταν, το ήξερε, και το κόλπο που έμαθε ήταν να κάνει και αυτός το ίδιο. Σπουδαία φιλοδοξία : <br />Θέλω όταν μεγαλώσω να εκμεταλλεύομαι όπως με εκμεταλλεύτηκαν..<br />Δεν το έλεγε έτσι, αλλά αυτό ήταν το νόημα, αυτό καταλάβαινα εγώ…<br /><br />- Ρε, του λέω μια φορά όταν πλημμύριζε το ποτάμι και περιμέναμε να κάνουμε το πλάνο που θα κλείσει ο δρόμος από το νερό,<br /><br />ρε δεν μπορώ να περιμένω μέσα στο αμάξι να πλημμυρίσει ο ποταμός. <br /><br />- Χαζή είσαι, μου λέει; Καθόμαστε και πληρωνόμαστε.<br /><br />Το είπε με έναν καφέ και ένα τσιγάρο στο χέρι και κατάλαβα ότι ήταν ευτυχισμένος. Και γιατί να μην είναι; Οι περισσότεροι μπορεί να χαίρονταν. Υπολόγιζε το βράδυ ότι μπορεί να έχουμε σηκωθεί από τις 7 και να γυρίσαμε σπίτι στις 18 αλλά 4-5 ώρες καθόμασταν. Εκείνη την εποχή είχα δει από κοντά όλους τους υπουργούς. Πήγα σε όλα τα κόμματα και μίλησα με όλους τους καλλιτέχνες και όλα αυτά μέσα σε 6 μήνες. Οι υπουργοί ήταν οι καλύτεροι. Είμαστε τώρα στο υπουργείο που ασχολείται με τον πολιτισμό και τελειώνει η συνέντευξη της υπουργού, μια βουβάλα 150 κιλά,<br /><br />που είμαι σίγουρη ότι άλλη καρέκλα δεν θα την χώραγε στο υπουργικό κτήριο παρά μόνο αυτή του υπουργού γιατί απλά ήταν η πιο μεγάλη. <br /><br />Καθώς λοιπόν μαζεύουμε τα μπαγκάζια μας που είχαν ένα, όχι αμελητέο βάρος, εεεε και πάμε να φύγουμε με το ασανσέρ, νταράαααν : έρχεται δίπλα η βουβάλα γαμωυπουργός με δυο φουσκωτούς <br />(αν είχα ταβέρνα και έμπαιναν και οι 3 μέσα θα έκανα πάρτι) <br />Φτάνει λοιπόν το ασανσέρ και ο ένας φουσκωτός μας λέει ότι πρέπει να φύγει η υπουργός πρώτα. Πήραν το ασανσέρ και σκεφτόμουνα :<br /><br />Μα είχαμε έρθει πρώτοι. <br /><br />Μα έχουμε πράγματα στα χέρια με βάρος.<br /><br /><br />Ούτε καν ξεστόμισα κάτι.<br /><br />Δεν έγινε και τίποτα δα θα μου πεις. Η υπουργός βιάζεται. Εμένα όμως με πείραξε πολύ αυτή η χρήση της εξουσίας που έκανε η χοντρή απροκάλυπτα και ανάγωγα.<br /><br /> Αλήθεια μωρή πατσαβούρα είσαι η υπουργός και εγώ είμαι η μαλάκο της υπόθεσης; <br /><br />Ναι ήμουν από ότι φαίνεται και να έχω τον Δημητράκη να χαμογελά και να τον φαντάζομαι το βράδυ με τους φίλους του να τους λέει : <br /><br />γνώρισα και την υπουργό σήμερα.<br /><br />Ένα πρωινό είχε προκύψει ένα θέμα στην επικαιρότητα κάτι πολύ σοβαρό μα πάρα πολύ σοβαρό (του τύπου για κάποιο γκάλοπ που έδινε προβάδισμα σε κάποιος κόμμα μισή ποσοστιαία μονάδα). Έπρεπε λοιπόν να πάρουμε κάποιες δηλώσεις από κάποιους υπουργούς, βουλευτές και άλλους. Μας ερμήνευσε ο παραγωγός των ειδήσεων από το κανάλι να είναι όλοι όσοι θα μιλήσουν όρθιοι.<br /><br />- Οk man, είπε ο Μητσάρας<br /><br />Φουλάραμε βενζίνα και ξεκινήσαμε μέσα στο καυσαέριο την περιπλάνησή μας στα γραφεία των εκλεκτών αρχόντων. Αφού κάναμε 5-6 τέτοιες δηλώσεις φτάσαμε στο γραφείο ενός υπουργού. Του βάζω λοιπόν το μικρόφωνο και αυτός καπάκι κάθεται.<br /><br />- Συγγνώμη, του κάνει ο dim, αλλά αν γίνεται να είστε όρθιος. <br /><br />- Όρθιος; <br /><br />- Ναι όρθιος σας παρακαλώ επειδή έτσι μας είπαν από το κανάλι και το κάναμε σε όλους μέχρι τώρα. <br /><br />- Δεν σηκώνομαι τώρα. <br /><br />- Μας σας παρακαλώ μου είπανε από το κανάλι, επαναλαμβάνει ο δικός μου.<br /><br />- Έλα μωρέ, κάνει, το ίδιο είναι. <br /><br />- ΕΕΕ ξέρετε, συνεχίζει ο Δημητράκης…<br /><br />Ο υπουργός μόλις είδε ότι επέμενε ο καημένος ο Δημήτρης, τα ψιλοπήρε και πέταξε την θεϊκή ατάκα : <br /><br />ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΕΓΩ ΘΑ ΠΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ<br /><br />Λούφαξε ο Μητσάρας. Εμένα δεν με ένοιαζε, δεν πάει να τα πει και να κάθεται και ανάποδα. Απλά η ατάκα μέτρησε. Τι να πεις εκεί; Μόνο αν είσαι και εσύ υπουργός ή πρωθυπουργός σε παίρνει να μιλήσεις.<br />Δεν έχει νόημα να πω το όνομά του γιατί όλοι πάνω κάτω το ίδιο είναι.<br />Τι να σου λέω τώρα. Το χειμώνα αυτοί δεν πατάνε σε απλά χαλιά. Αν δεν έχει πάχος 250 χιλιοστά δεν ανεβαίνουν. Από τα χαλιά στα χλιδάτα αμάξια και μετά στις επαύλεις τους.<br />Ένα βράδυ, μιας και η βάρδια καμία φορά ξεκινούσε το μεσημέρι και τελείωνε αργά τα μεσάνυχτα, δουλεύαμε για μια εκπομπή ζωντανή του καναλιού.<br />Αυτό που έπρεπε να κάνουμε ήταν να πάμε στο σπίτι ενός βουλευτή, όπου εκεί θα μας περίμενε το Link που προανέφερα. Θα έβγαινε σε παράθυρο ο τυπάκος. Απλό φαινότανε και το είχαμε κάνει πολλές φορές. <br />Θα κάνω μια μικρή παρένθεση να σε κατατοπίσω για τον ήχο. Την εικόνα και τον ήχο τη μεταδίδαμε, χάρη στο πιάτο ξαναξαναείπα. Αν έχεις προσέξει όμως οι δημοσιογράφοι, που είναι πολλές φόρες στο δρόμο -ή κάπου έξω τέλος πάντων- έχουν ένα ακουστικό που ακούν.<br />Το μαραφέτι που λένε link είναι μόνο για να στέλνει σήμα και όχι για να δέχεται. Έτσι τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν το κινητό τους. Τους παίρνουν δηλαδή, τους δημοσιογράφους τηλέφωνο από το studio–κανάλι, βάζουν το hands free τους και ακούν άριστα. Αρκετές επίσης φορές, όταν το ζωντανό βγαίνει από κάποιο σπίτι χρησιμοποιούν την ίδια την τηλεόραση για να πάρουν ήχο. Είναι πολύ απλό. Βάζεις το ακουστικό με ένα μακρύ καλώδιο στην έξοδο των ακουστικών της τηλεόρασης. Οπότε όταν θα μιλήσει ζωντανά ο παρουσιαστής θα τον ακούσει μέσα από την TV. <br />Στο σπίτι αυτό λοιπόν που βρεθήκαμε μιας και είχε τηλεόραση -και πως αλλιώς θα γινότανε- πήραμε ήχο από εκεί (επιστροφή το λένε και θα έχεις ακούσει τη φράση «δεν έχω καλή επιστροφή ήχου»).<br />Τέλεια λοιπόν. Έβαλα τα βισματάκια, έδωσα στο βουλευτή το ακουστικό του, βάλαμε το κανάλι που ήταν η εκπομπή σε λίγο και όλα δούλευαν ρολόι. Εδώ έρχεται η ανατροπή. Ήταν χειμώνας, έξω χιόνιζε. Πλάκα κάνω δεν χιόνιζε αλλά ήταν χειμώνας. Τρίτη ή Τετάρτη και είχε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδόσφαιρου όπου έπαιζε η πρωταθλήτρια ομάδα της χώρας μου με την πρωταθλήτρια της γειτονικής χώρας. Αν κερδίζαμε ή φέρναμε ισοπαλία περνάγαμε στην επόμενη φάση. Ο βουλευτής ήταν προσκολλημένος σε αυτό τον αγώνα όπως και όλοι μας εκεί μέσα. Κάθε λίγο και λιγάκι αλλάζαμε το κανάλι να δούμε μήπως και ξεκίνησε η εκπομπή μας, μιας και ήταν σε άλλο τηλεοπτικό σταθμό. Ο ποδοσφαιρικός αγώνας ήταν στο απόγειό του. Ήθελε 3-4 λεπτά να τελειώσει, ήμασταν πίσω στο σκορ αλλά πιέζαμε –με το γνωστό γιόμα– όλη την ώρα. Ο βουλευτής να βρίζει : <br /><br />- Πάρε τα πόδια σου ρε μαλάκα (όνομα ποδοσφαιριστή)<br /><br />- Παίξτε ρε ρεμάλια που παίρνεται τα εκατομμύρια και σέρνεστε, φώναζε ένας τεχνικός του Link. <br /><br />Σε κάποια στιγμή, και μάλλον ο Δημήτρης το έκανε αλλάζει το κανάλι και βάζει τον σταθμό της εκπομπής μας. Βλέπουμε τότε το σπίτι που είμαστε και κοντινό πλάνο τον βουλευτή, η κάμερα ήταν στημένη από πριν εννοείται, παθαίνουμε πανικό.<br />Ακούμε τον παρουσιαστή από το studio, <br /><br />- Καλησπέρα από τον Γέρακα κύριε βουλευτά.<br /><br />Ο βουλευτής πετάγεται από το σοκ στον αέρα και του φεύγουν μικρόφωνα και ακουστικά. Ασυναίσθητα μας πιάνουν όλους τα γέλια. Όλους εκτός από τον Μητσάρα που τρέχει και ξαναβάζει το ακουστικό και το μικρόφωνο-ψείρα στο βουλευτή. Που τρεκλίζει :<br /><br />- Κα κα κα κα κα καλησπέρα. <br /><br />Πιστεύω ούτε καν ο σκηνοθέτης της εκπομπής παρακολουθούσε την εκπομπή του, γιατί θα μας έπαιρνε ένα τηλέφωνο να μας πει : <br /><br />- Πείτε του να μην βρίζει, αλλάξτε κανάλι.<br /><br />Ήταν κάτι ανεπανάληπτο. Τελικά ποτέ δεν ισοφαρίσαμε και ο βουλευτής τις ίδιες μαλακίες που λένε όλοι είπε. Δεν έμαθα ποτέ αν ακούστηκε κάποια βρισιά τους στον αέρα.<br />Νομίζω δεν έβλεπε και κανείς την εκπομπή εκείνη την στιγμή για να μου πει. Πόσο άγχος είχαν μερικές μέρες εκείνο τον καιρό. Παρακάλαγα να μην συμβεί κάτι γιατί αν γινόταν κάτι «έκτακτο» έμπαιναν όλοι σε έναν πυρετό. Λες και αν το μάθαινε ο κόσμος την άλλη μέρα κάτι έγινε. Ας πούμε ένας υπουργός έσπασε το πόδι του ένα βράδυ παραπατώντας στον πάγο των βορείων προαστίων. Αποτέλεσμα : ατέλειωτες ώρες έξω από το νοσοκομείο για τη δήλωση των υπευθύνων γιατρών. Που αν δεν έχεις προσέξει ούτε οι γιατροί ούτε τα νοσοκομεία είναι συνηθισμένα όταν μιλάμε για υπουργούς.<br /><br /> Εγώ δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν αυτά τα νοσοκομεία στην πόλη μου. <br /><br />Ανακοινωθέν και παραανακοινωθέν και δεν πάει να του κοπεί και το πόδι από τα αρχίδια του μαλάκα. <br />Όλα αυτά τα υπέροχα σκηνικά μπορείς να ζήσεις πολύ εύκολα. Δεν χρειάζεται ούτε σπουδές ούτε τίποτα, για να κάνεις τον ηχολήπτη σε ενοικιαζόμενο συνεργείο, όπως το λένε. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ανοίξεις την εφημερίδα με τις αγγελίες. Τόσο απλά. Κοίτα δεν θα βρεθείς να κάνεις πλάνα του πρωθυπουργού αμέσως, μιας και αυτός έχει το δικό του συνεργείο, αλλά πολιτικούς και ότι μαϊντανό θες θα τον δεις.<br /><br />*********************************************************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-8244606312330036458?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-41066716372898697352009-07-29T15:58:00.003+03:002009-07-29T15:58:52.095+03:00The true show is history<br /><br />Σε κάποια φάση πριν μερικά χρόνια με παίρνουν τηλέφωνο από την μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής και μου λένε : <br /><br />- Ετοιμάζουμε μια καινούργια εκπομπή που θα κάνει πάταγο έλα να την μοντάρεις. <br /><br />Είμαι και μοντέρ moter, μάλιστα και πολύ καλή από ότι λένε. <br /><br />Πάω λοιπόν στο studio ένα μεσημεράκι για ραντεβού, να δω τι παίζει, να μιλήσουμε και για λεφτά.<br /><br />Τώρα λένε μην δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει. Άραγε ποιοι το λένε αυτό;<br /><br /> Συγγνώμη αλλά αυτό σε χτυπά πρώτο, όποτε κοίτα.<br /><br />- Τι γίνεται καλά; Λέω.<br /><br />- Όλα καλά μου λένε. <br /><br />- Λοιπόν….<br /><br />- Ωραία μου κάνουν γυρίζουμε μια εκπομπή που λέγεται<br /><br />‘The true show is history’<br />- !!!<br /><br />Λοιπόν αν ήθελες να βρεις κάποιον να του πεις ένα ευχαριστώ ή αν είχες χάσει τη μάνα σου ρε baby για καμία δεκαετία πήγαινες εκεί και σου φέρναμε όποιον ήθελες. Μιλάμε άλλη φάση. Πολύ κλάμα πολύ πόνος πολύ νοσταλγία πολύ μελό, όλα πολύ και όλα στενάχωρα με μουσική επένδυση να κόβεις φλέβες θα μόνταρα μαζί με τον αρχισυντάκτη κάθε μέρα. Από λεφτά άστο καλύτερα μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια και εν έτη 2002 έπαιρνα 5 ευρώ την ώρα και με δικιά μου ασφάλεια που πλήρωνα 12 μήνες ενώ δουλειά εκεί θα είχα 8 ας πούμε max. <br /><br />Οι καθαρίστριες που πολύ καλά κάνουν έπαιρναν τότε γύρω στα 6 / hour. <br /><br />Φοράω γυαλιά μετά από αυτή την εκπομπή. Αλλά είχα ανάγκη χρήματα και συνδικάτο δεν παίζει να τους έλεγα. <br /><br />- Ρε παιδιά καλύτερα χρήματα, είπα στον παραγωγό βέβαια αλλά : <br /><br />- Δεν βγαίνω, δεν βγαίνω, σε παρακαλώ μην με αγχώνεις, αν είναι να πάρω ένα πιτσιρικά να του δίνω 3-4 / hour, εγώ για σένα το κάνω κούκλα μου. <br /><br />Όπως φαντάζομαι καταλαβαίνεις ήθελα χρήματα και όχι χρήματα για καμία μεγάλη ζωή. Χρήματα για να φάω και να μένω κάπου. Βασικές ανάγκες. Δευτέρα πρωί ξεκίνησα. Μου έφερνε τις κασέτες ο β βοηθός του βοηθού σκηνοθέτη. Της έβαζα στο video που ήταν συνδεδεμένο με τον υπολογιστή και τις «φόρτωνα». Μετά τα έβαζα όλα σε μια σειρά και περίμενα τον αρχισυντάκτη. Η δουλειά με τον αρχισυντάκτη έχει ως εξής : ας πούμε μια συζήτηση κρατάει μια ώρα και δέκα λεπτά. Η εκπομπή όμως είναι 45 λεπτά. Ο αρχισυντάκτης θα διαλέξει τα πιο ουσιώδη από αυτά που λένε. Αυτό γίνεται σε όλες τις εκπομπές που δεν είναι ζωντανές. Στις ζωντανές, αλλά και στις κονσέρβες φυσικά, ο αρχισυντάκτης μιλάει και στον παρουσιαστή (όχι πάντα βέβαια και όχι σε όλους) – του ψιθυρίζει, λοιπόν, στο αυτάκι του– για το τι θα πει, πως και αν πρέπει να το πει. Να τον σταματήσει κιόλας από καμιά μαλακία που πάει να κάνει. Μεγάλη ιστορία αυτό. Ίσως θυμάσαι που είχαν δει και τον πρόεδρο της υπερδύναμης ,τότε ήταν ο G.W.B. (μακριά από εμάς) σε ένα debate με ένα ακουστικάκι στο αυτί να παίρνει εντολές για το τι θα πει από κάποιον πιο έξυπνο μάλλον. Κανονικά πιόνια δηλαδή. Το θέμα όμως της ουσίας που προανέφερα είναι ότι η ουσία είναι σχετική. Δηλαδή πολλές φορές κάποιος λέει κάτι που δεν πρέπει να ακουστεί. Αυτό στο μοντάζ βγαίνει έξω και κοίτα πόσο απλά : Υπάρχουν ας πούμε 5-6 κάμερες. Μια κάμερα γράφει συνέχεια σε κοντινό πλάνο τον παρουσιαστή, μια άλλη κάμερα γράφει συνέχεια κοντινό πλάνο τον καλεσμένο. Μια τρίτη κάμερα γράφει πλάνο το κοινό. Μια άλλη γενικό όλο το studio και ούτω καθεξής.<br />Όταν ο καλεσμένος λοιπόν αναφερθεί σε κάποιο γεγονός, που δεν συμφέρει κανέναν να ακουστεί, τότε βγάζουμε το πλάνο του καλεσμένου, βάζουμε ένα πλάνο της παρουσιάστριας, μετά ένα πλάνο του κοινού και μετά πάλι ένα πλάνο του καλεσμένου. Αυτά τα κάνουμε στην εικόνα. <br />Στον ήχο τώρα : καθώς ο καλεσμένος μιλάει, λίγο πριν ξεκινήσει να πει αυτό που δεν θέλουμε, το κόβουμε. Πάμε λίγο παρακάτω όπου τον βρίσκουμε να λέει κάτι άλλο. Πετάμε όλη την πρόταση ή τις προτάσεις που δεν μας άρεσαν και το κολλάμε με το τελευταίο πράγμα που έλεγε και που δεν μας ενοχλεί.<br /> Το δύσκολο σε όλο αυτό είναι να έχουν ένα νόημα αυτά που λέει. Αλλά με λίγη εξάσκηση δεν είναι και τόσο δύσκολο μιας και στα πράγματα που αναφερόμαστε υπάρχει μια νοηματική συνέχεια. <br />Μια φορά λοιπόν σε αυτή την κωλοεκπομπή καλεσμένoς ήταν ένας hyperπαππούλης. Αυτός είχε επιζήσει από τη μικρασιατική καταστροφή. Ήταν τότε βέβαια πολύ μικρός αλλά είχε κάποια μνήμη από τα γεγονότα. Κάποια πολιτικός «έψαχνε» να τον βρει να του πει -και καλά- ένα μεγάλο ευχαριστώ που υπάρχει. Η αλήθεια είναι ότι ήθελε να προβάλλει το βιβλίο της και πολύ καλά χρησιμοποίησε την εκπομπή δήθεν αν τον βρει να του πει thanks dude granny. Σε κάποια στιγμή λοιπόν καθώς βλέπαμε το υλικό με τον αρχισυντάκτη ο παππούς φρίκαρε και άρχισε να λέει ότι στη Σμύρνη δεν σφάξανε τους Έλληνες οι Τούρκοι αλλά οι κούρδοι, οι οποίοι ήταν κάτι σαν ειδικό τάγμα του στρατού!<br /> Από την ιστορία μια ζωή ήξερα για τους Τούρκους και έμεινα άγαλμα. Ε λοιπόν, όποτε ο παππούς έλεγε αυτή την ιστορία, κοβόταν. <br />Που φώναζε ο παππούς : <br /><br />«Πρέπει ο κόσμος να το μάθει δεν μας έσφαξε ο Τούρκος, ο Κούρδος μας έσφαξε». <br /><br />Αυτό δεν βγήκε ποτέ στον αέρα. <br />Σκέφτομαι πως για κάτι τέτοια γράφω σ’ αυτό το βιβλίο. Ίσως και όλα να έχουν γίνει για να αποτυπωθεί κάπου η απεγνωσμένη φωνή του παππού που δεν ξέρω αν ακόμα ζει. Δεν έχω ούτε με τους Κούρδους τίποτα ούτε με τους Τούρκους και ειλικρινά αν ήταν Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί πάλι το ίδιο θα μου έκανε. Απλά αναφέρω αυτό που έλεγε ο παππούς και που ποτέ δεν ακούστηκε.<br />Ένα άλλο που συνέβαινε και χρειάστηκε να πέσει ψαλίδι ήταν με ένα δορυφόρο που ένα κανάλι εξέπεμπε παράνομα σε μια άλλη χώρα. Όπως το βλέπεις. Ένας καλεσμένος που είχε έρθει από αυτή τη χώρα έλεγε ότι έβλεπε συνέχεια την εκπομπή και το κανάλι. Το οποίο όμως δεν γινόταν να το βλέπει γιατί απλά, το κανάλι, δεν είχε άδεια να εκπέμπει σε αυτή τη χώρα. Όποτε λοιπόν ο βλαχοέλληνας έλεγε ότι βλέπει το κανάλι και την εκπομπή : κοβόταν στο μοντάζ. <br /><br />Πάνω κάτω νομίζω ότι αυτές οι μικρές ιστορίες κατατοπίζουν πλήρως για το τι εστί αρχισυνταξία και ρόλος του μοντάζ. <br /><br />Μέσα στην ίδια νοηματική ενότητα μπορείς να πάρεις μόνο τα «χρήσιμα» να τα μοντάρεις έτσι όπου κανείς δεν θα καταλαβαίνει ότι έχει πέσει ψαλίδι. <br /><br />Αν σε μια συζήτηση, σε μια εκπομπή παρατηρήσεις καλά, θα καταλάβεις αυτό που σου λέω. Είναι τόσο εμφανές καμιά φορά. Ειδικά όταν βλέπεις να αλλάζει από θέμα σε θέμα, με μια απίστευτη ταχύτητα και ενέργεια, ο καλεσμένος ή ο παρουσιαστής τότε έχει πέσει τρελό ψαλίδι. Κόψιμο λόγου είναι η καθομιλουμένη ορολογία στην τηλεόραση. <br /> Εγώ θα το έλεγα και λογοκρισία.<br /><br />Μικρές φράσεις, κουβέντες, ένα απλό κόμμα, μια ανάσα και η αλήθεια έχει πετάξει για πάντα. <br /><br />Μια φορά, που είχε αργήσει ο αρχισυντάκτης, είχα πάρει ένα επεισόδιο και έπαιζα στο μοντάζ με το λόγο. Έβαλα ένα κακόμοιρη να λέει τα απίστευτα πράγματα απλά αλλάζοντας δύο τρεις λέξεις, αναποδογυρίζοντας μερικές φράσεις του. <br />Δούλευα αρκετό καιρό σε αυτή την εκπομπή. Στο τέλος είχαν καταλήξει να βρίσκονται συγγενείς από το εξωτερικό που έλειπαν πολλά χρόνια από την πατρίδα. <br />Είχα εντυπωσιαστεί με το γεγονός πως μπορεί να κάνει ο ένας αδελφός τον άλλον να τον δει τριάντα χρόνια και να περιμένει από μια κωλοεκπομπή να του αγοράσει ένα γαμημένο εισιτήριο για να τον δει.<br />Εντάξει μπορεί να ήταν φτωχός, αλλά τόσο πια; <br />Η εκπομπή έκανε θραύση, ειδικά στα άτομα άνω των 60. <br />Πλάκα είχε και έχει και το ειδικό φίλτρο που έβαζα στον παρουσιαστή. Αυτό το αγαπημένο εφέ τον παρουσιαστών τους κάνει λίγο πιο αδύνατους και πιο ψηλούς. Αφαιρεί επίσης και τυχόν ρυτίδες που ξέφυγαν από το Botox ή τον πλαστικό χειρούργο. <br />Νομίζω όλοι το βάζουν αυτό το φίλτρο στην τηλεόραση. Σε κάνει μοντέλο 22 ετών. Με αυτά και με αυτά πέρασα 2-3 χρόνια. <br />Ξυπνούσα το πρωί για να πάω να βλέπω ανθρώπους να κλαίνε, να ψεύδονται και να δίνουν ρεσιτάλ υποκριτικής καμία φορά. Τραγικό. Έβλεπα ολοένα και πιο πολύ πόσο σκληρή ήταν η δουλειά στην τηλεόραση. Δεν ήμουν εγώ για αυτά τα πράγματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-4106671637289869735?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-68854139722703799692009-07-29T15:58:00.001+03:002009-07-29T15:58:15.225+03:00Video clip, models<br /><br />Ευτυχώς βέβαια και εκτός από αυτές τις εκπομπές υπάρχουν και καθαρά παραδείγματα χλιδής και υπερπαραγωγής. Αυτά ήταν τα βιντεοκλίπ. <br />Πάλι από μια αγγελία είχα βρεθεί τα Σαββατοκύριακα, περίπου τον ίδιο καιρό με την εκπομπή πιο πάνω, σε μια εταιρεία παραγωγής που έκανε και κάνει μόνο video clip. Δεν ήμουν και δεν είμαι ο άνθρωπος που θα δουλεύει 15 ώρες την ημέρα και ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Ήθελα όμως να φύγω από το καθημερινό κλάμα και έτσι βρέθηκα να δουλεύω και Σαββατοκύριακα. <br />Ξεκίνησα με την προοπτική να δω τι παίζει στα βιντεοκλίπ, να μάθω για τα λεφτά (αν δηλαδή τα έδιναν όπως έλεγαν) και αν όλα πήγαιναν καλά, να παράταγα την εκπομπή με το κλάμα και τη λογοκρισία.<br />Μέσα σε ένα εξάμηνο λοιπόν γνώρισα πολλούς γνωστούς τραγουδιστές. Από όλους αυτούς δεν γνώρισα έναν που να είναι νορμάλ. Σαν να τους έδιναν το ίδιο χάπι.<br /><br />Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον από μόνοι τους έπαιρναν την ίδια σκόνη.<br /><br />Ερχόντουσαν όλοι σαν να κάναμε τη μεγαλύτερη υπερπαραγωγή σε video clip στο κόσμο. Συνήθως όταν κάποιος θέλει βιντεοκλίπ έχει βγάλει και κάποιο καινούργιο άσμα. Και νομίζει τώρα αυτός ότι δεν ξέρω και εγώ τι : ότι θα κάνει καριέρα στην Ευρώπη τουλάχιστον, ότι μετά η Αμερική θα είναι παιχνιδάκι; Δεν ξέρω. Τα πράγματα όμως τις περισσότερες φορές, αν όχι συντριπτικά όλες, δεν είναι έτσι. Τα λεφτά είναι πενιχρά για όλους (λίγο καλύτερα βεβαία από την εκπομπή).<br />Με κάτι φτηνά σκηνικά, γρήγορο μοντάζ και πολλά ψέματα ο καλλιτέχνης έφευγε με το χαμόγελο. Τι κορόιδο! <br /> Εκεί ήμουν ως βοηθός γενική. Από τη σκηνοθεσία μέχρι το μοντάζ και το κουβάλημα των καλωδίων, των τρίποδων, των επίπλων, των νερών, των φαγητών. <br /><br />- Καφέ θέλει κανείς; Όλα τα κάνει η Μαρία παιδιά. <br /><br />Ρε γαμώτο σκεπτόμουν, σπούδαζα τρία χρόνια για να κουβαλάω καλώδια και καφέδες;<br /><br />-Ναι και θα τα κουβαλάω για πάντα απ’ ό,τι φαίνεται.<br /><br />Τα τραγούδια ήταν κάτι λαϊκά που δεν μπορώ να ακούω με τίποτα τίποτα τίποτα.<br />Σε σχέση όμως με το κλάμα της καθημερινής εκπομπής, ήταν σχεδόν παράδεισος. Τρώγαμε και τσάμπα φαγητό στα γυρίσματα καμία φορά. <br /> Ενώ λοιπόν στο μοντάζ της εκπομπής ήμουν με τον αγχωμένο καταθλιπτικό αρχισυντάκτη και τους φτωχούς συγγενείς, σε πολλά βιντεοκλίπ είχαμε μοντέλα, άντρες- κοπέλες, από όλο τον κόσμο.<br />Τις βάζαμε να χορεύουν και γενικά να κάνουν τις τεράστιες κινούμενες γλάστρες. Αυτές απ' ότι έμαθα έμεναν όλες σε δύο–τρία μόνο ξενοδοχεία στην πόλη μου. Η καθεμία από αυτές δεν πρέπει να έμενε πάνω από ένα–δυο μήνες σε αυτή τη χώρα. Επειδή είμαι και εγώ κοπέλα και επειδή τα γυρίσματα κρατάγανε καμιά φορά μέχρι στο πρωί, και επειδή εμένα σε κοντινή περιοχή με τα ξενοδοχεία γνώρισα πολλές από αυτές. Τα πράγματα ήταν τραγικά. Θυμάμαι την κοπέλα από τη Νορβηγία τη Σοφία 22 ετών, που βγήκαμε για ποτό. Μου έλεγε για τη φήμη που κυκλοφορεί με ένα χάπι. Έδιναν λέει αυτό το χάπι στα μοντέλα μέσα στο ποτό και το φαγητό και ξύπναγαν οι κοπέλες σε ένα δωμάτιο που ποτέ δεν είχαν δει. Φυσικά γυμνές χωρίς και να θυμούνται τίποτα. Ποιοι το έδιναν τώρα αυτό; Όποιος το είχε και όποιος ήθελε και είχε και την ευκαιρία να το κάνει ….<br />Από λεφτά δεν έβγαζαν τίποτα. Όταν λέω τίποτα, τίποτα. Τα κέρδη τους τα μοιράζονταν και τα μοιράζονται οι ατζέντηδες και τα ξενοδοχεία. Ήταν κορίτσια και αγόρια από 18 έως 22 το πολύ χρονών. Το έκαναν για να γεμίσουν το book τους, όπως έλεγαν, με φωτογραφίες τους από αυτή τη μαγική χώρα και έτσι όταν μεγάλωναν θα δούλευαν στο Παρίσι και στο Μιλάνο, στη νέα Υόρκη το Μαϊάμι και φυσικά το Λονδίνο. Η χώρα μου λειτουργούσε ως το πρώτο βήμα. Ήταν και είναι συνεννοημένοι σε αυτή την τρελή μπίζνα, γραφεία μοντέλων, από τη NY, μέχρι το Σίδνεϋ. Το παραμύθι λοιπόν με τη Λύπη λειτουργούσε άψογα στα μανεκέν. Οι πιο πολλές από αυτές όπως μου έδειξε ο χρόνος, στην καλύτερη θα έβρισκαν έναν 35αρη-40αρη πλούσιο να παντρευτούν. Πραγματικά πολλές κοπέλες, τότε, δεν είχαν να πάρουν φαγητό να φάνε. Όχι ότι έτρωγαν και τίποτα -για να διατηρηθούν χωρίς ίχνος λίπους- αλλά νόμιζα τότε ότι και να ήθελαν να φάνε δεν γινόταν. <br />Πολλές έμεναν αδέκαρες για μέρες. Κάθε τρεις και λίγο βέβαια το ξενοδοχείο που έμεναν διοργάνωνε «εκδρομές» σε πολύ γνωστά club της πόλης. Εκεί αφού χόρευαν φορώντας ελάχιστα ρούχα, πολύ σέξι, μετά έτρωγαν όλες μαζί σε ένα μεγάλο τραπέζι. Οι θαμώνες του μαγαζιού τρελαίνονταν να βλέπουν κοριτσάκια ζόρκα να χορεύουν μεθυσμένα. Νόμιζαν ότι ήταν και αυτοί τίποτα τραγουδιστές και ακόμα καλύτερα VIPs. Όλα αυτά βέβαια ήταν κανονισμένα από το ξενοδοχείο και από τους ατζέντηδες. Οι οποίοι φυσικά έπαιρναν και αυτοί τη μίζα τους μέχρι και από τα club. <br /><br />Όλοι σε αυτά τα βιντεοκλίπ έλεγαν ότι με μερικά ευρώ μπορείς να τις έχεις αυτές στο κρεβάτι σου. Πολύ απλά. Το έλεγα τόσο πολύ γύρω μου που στο τέλος το πίστεψα και εγώ εν μέρει. Θα έλεγα ότι μερικές το κάνουν και άλλες όχι. Και αυτό το λέω από προσωπική πείρα, γιατί πολλές από αυτές, είπαμε, δεν είχαν φράγκο. Αυτό που συνέβαινε τα σαββατοκύριακα όπως και να έχει ήταν υπέροχο. Πέρα από τις φτηνές παράγωγες μέσα στο studio έπαιζαν και ακριβά ξενοδοχεία, κότερα, πισίνες ,ναρκωτικά, πλούσιο φαγητό. Τα είχα όλα γύρω μου. <br /><br />Οι περισσότεροι τώρα από τους τραγουδιστές, που ήταν μεγάλα ονόματα τραγουδούσαν σε πολύ μεγάλα μαγαζιά. Μας πήγαιναν συχνά εκεί μετά τα γυρίσματα και φυσικά όλα ήταν πληρωμένα. Η μουσική για μένα ήταν ανυπόφορη. Σε κάποιο από αυτά τα μεγάλα μαγαζιά, που δούλευε ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές αυτής της χώρας δούλευε και ένας φίλος μου. Ήταν εκεί ως ηχολήπτης. Θυμάμαι, μου έλεγε για το αυτοκίνητο του τραγουδιστή που ήταν σαν τανκ και που τέτοια δεν έβλεπες πολλά να κυκλοφορούν. Όντως το είδα και όντως δεν είχα ξαναδεί παρόμοιο.<br />Ο φίλος μου όμως δούλεψε εκεί ένα χρόνο για το βασικό μισθό, νύχτα και χωρίς καμία ασφάλεια.<br />Το αφεντικό του μαγαζιού, ένας από τους τύπους που έβλεπε δηλαδή, γιατί είναι κάτι σαν συμμορία με μπράβους και μπάτσους και πολιτικούς η φάση, του έλεγε ότι :<br /><br />- Εδώ θα λες ότι δούλευες με τον Τάδε είναι πολύ καλό για το βιογραφικό σου. Κατάλαβες ; <br /><br />Κάτι σαν το παραμύθι με τη Λύπη. Μόνο που ο φίλος μου δεν έφαγε το παραμύθι. Ίσως επειδή ποτέ δεν ακούει αυτά τα σκυλιά. Βέβαια η ανάγκη τον έκανε να κάτσει ένα χρόνο αλλά δεν κοκορευόταν ότι δουλεύει με τον Τάδε. Έλεγε : <br /><br />-Μαλάκα μου δεν έχω να πάρω μαντήλι να κλάψω και ο άλλος βάζει το μισό μου μηνιάτικο καύσιμα μια φορά στις 3 μέρες….<br /><br />Βίντεο κλιπ και εκπομπές και τηλεόραση και σινεμά και παραγωγοί και φεστιβάλ. Tι σκατά να πω σε έναν πιτσιρικά που θέλει να γίνει σκηνοθέτης; Θα του πω : <br /><br />- Γίνε μεγάλε, αλλά να ξέρεις ότι παίζει και να χρειαστεί να κοιμηθείς με κάποιον για να πας μπροστά.<br /><br />Εμένα–εμάς μας έλεγαν στην σχολή ότι καλό θα είναι να βρείτε κάνα πλούσιο γαμπρό με κανένα οικόπεδο για να κάνετε ταινία. Εύχομαι να τα λένε και σήμερα αυτά.<br /><br />Προσβολές και νταβατζηλίκια και τσαμπουκάδες παίζουν σε όλες τις δουλειές απ’ την άλλη. Απλά στην τηλεόραση είναι λίγο έως πολύ πιο σκληρά τα πράγματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-6885413972270379969?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-41704672746732016132009-07-29T15:57:00.001+03:002009-07-29T15:57:44.923+03:00ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΙΝΕΜΑ<br /><br />Έναν ζεστό Σεπτέμβρη βρέθηκα στην πόλη της Δράμας που δεν έχει τυχαίο όνομα.<br /><br />Είναι λίγο καλύτερο από το Λάρισα βέβαια αλλά και πιο μικρό. <br /><br />Σε αυτή την πόλη γίνεται κάθε χρόνο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους. Συμμετείχα και εγώ μια φορά με ταινία.<br />Πέρα από ότι την πρώτη μέρα ένιωθα σαν κατάδικη, γιατί μας πήγαιναν από εδώ και από εκεί σαν τα ζώα και μας τράβηξαν και φωτογραφίες.<br />Τη δεύτερη σαν ηλίθια που βγήκε το πρόγραμμα και έβαλαν την ταινία μου 8 το πρωί και την τρίτη σαν γελοία που δεν πήγε κάνεις στην προβολή, πέρασα υπέροχα!<br /> Είχε καλό φαγητό και καλό κρασί.<br /><br />2 πράγματα που μόνο στη Δράμα βρίσκεις!<br /><br />Μια φορά και έναν καιρό μόνταρα ένα φιλμ και πέτυχα μια κοπέλα με μια ταινία στο χέρι. Συναντηθήκαμε σε ένα ελεεινό εμφανιστήριο, από αυτά που γδύνουν οικονομικά τους καλλιτέχνες για να βγάλουν χοντρό παρά. Εκεί λοιπόν τυχαία τη βλέπω. <br /><br /> - Γεια.<br /><br />Γεια και τέτοια. Μου συστήνεται και μου λέει : <br /><br />-Θες να δεις την ταινία μου;<br /><br />- Ναι. <br /><br />Κάτσαμε σε μια μουβιόλα και έγινε η προβολή. Η ταινία μου άρεσε πολύ. Της τύπισσας δεν της την έπαιρναν στο εν λόγω φεστιβάλ στο διαγωνιστικό τμήμα. Αυτή λοιπόν μου είπε ότι μια μέρα έχεσε σε ένα κουτί από γλυκά και το τύλιξε σαν τούρτα. Το έστειλε μετά στα Γραφεία του Φεστιβάλ.<br />- Ε δεν μπορεί : <br />μια χοντρή πεινασμένη γραμματέας υπάρχει σε κάθε τέτοιο γραφείο, είμαι σίγουρη. Θα ήθελα να έβλεπα αυτό το κουτί της τούρτας να ανοίγει εκεί μέσα. Θα ήθελα να έβλεπα τις φάτσες τους…<br />Μετά η κοπέλα αυτή έκανε μια ταινία μεγάλου μήκους, που πήγε αρκετά καλά έως παρά πολύ καλά.<br />Είμαι και εγώ πονεμένη από το φεστιβάλ που δεν είναι και άσχημο αν σκεφτείς ότι στα πληρώνει όλα. Εισιτήρια, διαμονή, φαγητό. Βέβαια τα λεφτά για το φαγητό στις χασαποταβέρνες τα αφήνεις πάλι.<br />Πάντως παίρνεις λίγους από τους φόρους σου πίσω όχι και τίποτα Grande, αλλά είναι καλό. <br /><br />Σαν να είσαι άντρας καυλωμένος και να δεις μια περιποιημένη καλλίγραμμη 45αρα ….είναι το φεστιβάλ.<br /><br />Οι ταινίες δεν ήταν και άσχημες αλλά μετά από 14 χρόνια δεν θυμάμαι καμία σχεδόν. Αυτό ίσως είναι δικό μου θέμα και σίγουρα αν ο Μπουνιουέλ είχε στείλει κάποια θα την θυμόμουν. Μπορεί να φταίει ότι βλέπαμε πολλές ταινίες κάθε μέρα και κάπου χάνεσαι στις εικόνες και στους ευφάνταστους έξυπνα εξυπνακίστικους τίτλους των σκηνοθετών.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-4170467274673201613?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-45723273862300903872009-07-29T15:56:00.001+03:002009-07-30T05:02:16.124+03:00ΜΙΚΡΟ tv ΚΑΝΑΛΙ<br /><br />ΜΙΑ ωραία βροχερή μέρα, που έγραφα ότι γράφω, με πήρανε τηλέφωνο από ένα μικρό κανάλι ότι θέλουν σκηνοθέτη-μοντέρ.<br />Πήγα γιατί είχα μείνει χωρίς λεφτά για το ενοίκιο και μόνο με σκέψεις, όνειρα και ιδέες που για έναν περίεργο τρόπο η σκατοσπιτονοικοκυρά μου δεν τις δεχόταν αντί τον χρημάτων, δεν έβγαινα.<br /><br />Πάω εκεί και ανεβαίνω τη σκάλα. Μιλάω με έναν ιδιοκτήτη και μου λέει για λεφτά.<br /><br />- Όχι μη, μου κάνει, θα δούμε τη σύμβαση. <br /><br /> - Ποια σύμβαση; του λέω <br /><br />- Τη σύμβαση που έχουν υπογράψει τα κανάλια με τους τεχνικούς τηλεόρασης.<br /><br />- Ωραία να τη δούμε λέω.<br />Και τη βλέπουμε.<br /><br />Ε λοιπόν εν έτη ότι να είναι ήταν 33 ευρώ πάνω από το βασικό !!! Ευχαριστώ Ε.ΤΕ.Κ.Τ που με σκέφτηκες . <br /><br />Τώρα μου ήρθε ένα καλό που μου είπε μια φίλη : <br /><br /> Κάποτε είχαν πλακώσει έναν εργατοπατέρα στο ξύλο και λένε ότι εκείνη την στιγμή κατάλαβε και ο ίδιος για πρώτη φορά τι σημαίνει εργατικό ατύχημα!<br /><br />Στο κανάλι συμφώνησα για λίγα παραπάνω και πήγα 2-3 φορές. Μετά ανακάλυψα ότι όλοι σχεδόν εκεί μέσα ήταν χουντικοί .τεσπα , το μονο που εκαναν : <br />Έκλεβαν από τα μεγάλα κανάλια ειδήσεις και πλάνα και τα έπαιζαν για δικά τους. Δεν καταλάβαινα από πού έβρισκαν τόσο χρήμα να λειτουργούν όλο αυτό το κανάλι που θεωρητικά θα μπορούσαν να το δουν 7-8 εκατομμύρια κόσμος -αλλά αμφιβάλω αν το έβλεπαν 7-8 άτομα. <br />Ξέπλυμα θα γινόταν και εκεί. Φυσικά η καλύτερή τους τώρα που το σκέφτομαι θα ήταν στις εκλογές, όπου όλοι οι εκκολαπτόμενοι πολιτικοί θα έδιναν ένα γερό μπουναμά για να βγουν να πουν τα ανατρεπτικά τους λόγια. Κάτι αρχαιοέλληνες -χωρίς τις χλαμύδες αλλά με σινιέ κουστουμάκι έκαναν κάποιες εκπομπές εκεί μέσα -και δεν νομίζω να τους άφηναν τζάμπα να βγαίνουν στον αέρα.<br />Κάτι άλλοι τύποι πουλούσαν κάτι βιβλία, ένας άλλος κάτι αμπαζούρ, γενικά ότι να ’ναι και ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ και Ο ΜΠΛΕ ΟΥΡΑΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΝΕΦΑ.<br /><br />Ήμουν ταπί αλλά όχι και τόσο. H γιαγιά έπρεπε να περιμένει μια εβδομάδα για το ενοίκιο. Τελικά την έβγαλα καθαρή με κάτι λεφτά που μου χρώσταγαν και που πίεσα παρά πολύ για να τα πάρω. Μια ζωή κυνηγάω να πληρωθώ. Κάνεις μια δουλειά για ένα κανάλι και σου δίνουν μια επιταγή για μετά από 6 σέξι μήνες.<br /><br />- Ρε μεγάλε τι θα κάνω 6 μήνες; <br /><br />Πολύ που χέστηκαν. Έτσι βρίσκεσαι με την επιταγή στο χέρι και μαθαίνεις όλα τα κόλπα : πώς να την δίνεις σε κάποιον και να υπογράφεις από πίσω ή και ακόμα να παίρνεις τα λεφτά σου πιο γρήγορα ακόμα και από τράπεζα χάνοντας βεβαία ένα ποσοστό, που θα το πάρεις μετά. Όλα αυτά τα ξέρουν πολύ καλά όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι έμποροι και κάθε τόσο βλέπω στην τηλεόραση διαφημίσεις από τράπεζες για το πόσο κοντά είναι στον επαγγελματία.<br />Είναι λίγο οξύμωρο ότι οι μεγαλύτεροι ληστές είναι οι τραπεζίτες. Έχω ένα συγγενή πολύ αγαπημένο. Δούλευε τώρα καμιά 25αριά χρόνια και αποφάσισε τώρα μετά από τόσα χρόνια στο ενοίκιο να αγοράσει ένα σπίτι.<br />Το σπίτι το πλήρωσε ας πούμε 100.000 και μέσα σε είκοσι χρόνια θα πρέπει να δώσει στην τράπεζα 200.000.<br /> Αν δεν είναι αυτό ληστεία τότε τι είναι; Σκέφτομαι ότι ο καημένος ο φτωχός συγγενής μου δουλεύει εξ ολοκλήρου για την τράπεζα.<br /> Και άρα σκέφτομαι πάλι ότι οι καμένες τράπεζες δεν είναι και τόσο άσχημο θέαμα. Θα έλεγα μάλλον ότι μου αρέσει να τις βλέπω έτσι καμένες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-4572327386230090387?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-56468927100932335922009-07-29T15:53:00.001+03:002009-07-29T15:53:59.095+03:00ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ<br /><br />Πρέπει να ήταν όταν είχα ξεκινήσει να δουλεύω δύο χρόνια όταν έδωσαν μια επιδότηση για να ανοίξω δικό μου γραφείο. <br /><br />- Πολύ καλή φάση σκέφτηκα. Θα γίνω επιτέλους αφεντικό του εαυτού μου. Το μυστικό του καπιταλισμού, το αμερικάνικο, και όχι μόνο όνειρο!<br /><br />Δεν έδιναν τρελά λεφτά αλλά όπως τα είχα υπολογίσει θα μπορούσα, ενώ δύο χρόνια, άσχετα πως θα πήγαινε το γραφείο μου, να μην πληρώνω ούτε το ενοίκιο, ούτε τις εισφορές στην ασφάλεια μου : το γνωστό κλέβε. (ΤΕΒΕ)<br />Δεν είχα σκοπό να το κάνω όλο αυτό για να φάω τα λεφτά αλλά για να κάνω μια δικιά μου εταιρία παραγωγής.<br />Τι καλύτερο από το να μου έφερνε λεφτά κάτι δικό μου; Τίποτα! Απλά έπρεπε να εκμεταλλευτώ και λίγο τους συνανθρώπους μου ….ε; <br />Έφτιαξα και ένα site αρκετά φτωχό αλλά τουλάχιστον είχα ένα. <br />Τα πράγματα ξεκίνησαν περίεργα. Πρώτοι μου πελάτες ήταν κάτι yuppies. Ήθελαν διαφημιστικό για το συμβουλευτικό κέντρο που είχαν μόλις ανοίξει. Λοιπόν τους το γύρισα και τους πήρα λίγα χρήματα, μιας και ήταν οι πρώτοι μου πελάτες και μιας και αυτοί τώρα ξεκινούσαν και ευελπιστούσα σε μια περαιτέρω συνεργασία. <br />Τους πήρα είναι ένα θέμα. Τόσα τους ζήτησα και δέχτηκαν. Το γύρισα και μετά όταν ήταν να τους το δώσω : εξαφανίστηκαν. Από τότε κατάλαβα ότι πάντα πρέπει να ζητάω προκαταβολή. Δεν κατάφερα να τους βρω ποτέ και αν δεν είχα τραβήξει κατά λάθος τις φάτσες τους στο γύρισμα θα νόμιζα ότι απλά το είχα φανταστεί το όλο σχέδιο. Πραγματικά ενώ είχα πάει και στα γραφεία τους και ήταν ντυμένοι πολύ κυριλέ και όλα έμοιαζαν οk εξαφανίστηκαν από παντού. Ξενοίκιασαν τα γραφεία και…<br />Εύχομαι τουλάχιστον αυτά το golden boys να πήδηξαν από καμία ταράτσα <br /><br />Jump u fuckers jump<br /><br />Μετά η ξαδέρφη ενός πρώην είχε ανοίξει ένα λουλουδάδικο. Μου ζήτησε διαφημιστικό.<br /><br />- Μέσα είπα.<br /><br />Αφού πήρα την προκαταβολή ξεκίνησα. Σε μια εβδομάδα-δέκα μέρες ήταν έτοιμο. <br />Το είδαν και τους άρεσε πάρα πολύ.<br /><br /><br />- Ωραία, μου κάνει θα μου το δώσεις και θα σου δώσω τα λεφτά μόλις βγάλω κάτι <br /> από αυτό.<br /><br />- Ορίστε; Και αν δεν βγάλεις Κυρά μου; Πήγες ποτέ να αγοράσεις κάτι χωρίς λεφτά από το περίπτερο; <br /><br />Μιλάμε ζήταγα αστεία λεφτά για την δουλειά που έκανα. Διαφημιστικό με γερανό και 3-4 ηθοποιούς σε 2-3 διαφορετικά μέρη με 3ψήφιο ποσό χρημάτων. ΕΛΕΟΣ. Αν ξέρεις την αγορά -και όλοι το λένε- είναι ελεεινά τα λεφτά που ζήταγα. Αυτή στράβωσε και ποτέ δεν το πήρε.<br /><br />- Τι αίσχος.<br /><br />Ίσως να είχα κάνει και εγώ το λάθος που δεν το έδωσα αλλά δεν άντεχα άλλο το φέσι και το καρτέρι.<br /><br />- Μα σου κάνω τόσο καλή τιμή και με φεσώνεις κιόλας; Λάρωσε.<br /><br />Ίσως να έπρεπε να χαλαρώσω εγώ τελικά.<br /><br />Η αγορά έτσι κινείται, μου έλεγαν όλοι.<br /><br />Ότι και να έκανα δεν μου πολυέβγαινε και δεν καταλάβαινα γιατί. Μάλλον γιατί τα θεωρούσα όλα αυτά πολύ υλικά και άρα πολύ εφήμερα. Ταξίδευα κάπου ανάμεσα στη φωτογραφία του Καρυωτάκη, που την τράβηξε ένας χωροφύλακας μετά τη σφαίρα που φύτεψε ο Κώστας στο κεφάλι του και στις ονειρικές ταινίες του Bunuel. Κάτι και η punk- r’n’r μουσική που αμφισβητεί τα πάντα… Ένας στίχος λέει :<br /><br />δεν θα γίνω ποτέ αυτό που μισώ<br /><br />Μάλλον σκέφτομαι πάρα πολύ και τα πράγματα είναι απλά. Δεν κατάφερα να στεριώσω πουθενά και το χειρότερο ήταν ότι το ευχαριστιόμουνα. Δεν είμαι καμία αναρχική ή τίποτα τέτοιο. Έχω και πιστωτική και έχω περάσει άπειρες ώρες στα καταστήματα για shopping therapy -και κάπου εκεί αφοπλίζεται η ελευθερία μου. Δεν ξέρω τι θα γίνει με αυτόν τον τρόπο που ζω στο τέλος αλλά δεν με αγχώνει κιόλας.<br />Είμαι τόσο ευτυχισμένη που είμαι ζωντανή και δυτική και φωνάζω η ζωή είναι ωραία έστω και αν πεινάς.<br /><br />Πάντα η ζωή ήταν μεγαλύτερη από μένα, με άφηνε άναυδη, χωρίς την ευκαιρία να την καταλάβω με προσπερνά σα να είμαι σταματημένη.<br /><br />- Πόσο χρεώνεις το μεροκάματο; <br /><br />- Πόσο θες για να ζήσεις μέσα σε ένα γραφείο και να περνάς 12 ολόκληρες μέρες το χρόνο μέσα στο αμάξι σου απλά πηγαίνοντας και επιστρέφοντας στη δουλειά σου; <br /><br />Όλοι κάπως έτσι σκέφτονται πιθανότατα αλλά δεν έχουν την πολυτέλεια να αποφασίσουν ίσως. Ίσως και η πολλή τηλεόραση που βλέπουν να τους κάνει να ταυτίζονται με όλα τα «ινδάλματα» που παρουσιάζονται εκεί. Με χρήμα, δόξα και ότι προϊόν θα σε κάνει trendy re teddy. Οπότε σκύβουμε το κεφάλι και καθόμαστε μέσα στο αμάξι περιμένοντας υπομονετικά το φανάρι -που αν και είναι πράσινο εδώ και 10 λεπτά, τίποτα δεν φαίνεται να προχωρά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-5646892710093233592?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-63885454347942813532009-07-29T14:47:00.000+03:002009-07-29T15:53:05.328+03:00Νέα συγγραφέας<br /><br />Δεν θυμάμαι ή δεν θέλω να σου πω το όνομα από το πουτανάκι που γνώρισα και που και αυτό γράφει. Το γαμημένο δεν ξέρω αν γράφει καλά -γιατί αδυνατώ να διαβάσω ρομάντζα αλλά είναι πολύ μικρή και πολύ διάσημη. Έγραψε και για την τηλεόραση ένα πολύ πετυχημένο σήριαλ. Τη γνώρισα σε κάτι γυρίσματα και είναι πανέμορφη. Δεν βρίσκεις εύκολα όμορφη και έξυπνη κοπέλα παράλληλα. Φυσικά πάντα έφευγε με τον παραγωγό και το ακριβό αμάξι του.<br /><br />- Μωρή καριολίτσα; Τι κάνεις εκεί μέσα; Πίπες; Έτσι έγινες πρώτη μούρη; Με το στόμα και τον κώλο σου; <br /><br />Μπορεί και όχι. Απλά μένουν κοντά και την πάει σπίτι της και την φέρνει κάθε φορά...<br /><br />Αχ καλή μου συγγραφέα γράφεις για έρωτες και όλα είναι τόσο καλά στο τέλος ή και όχι. Κάποιος θα πληγωθεί και κάποιος όχι τόσο. Κάποιος θα πεθάνει και κάποιος όχι. Τώρα νιώθω ότι έχω άδικο που κρίνω χωρίς να έχω ρίξει μια ματιά. Χρειάζεται άραγε να δεις μια σαπουνόπερα για να πεις δεν μου αρέσει;<br />Τέλος πάντων δεν ξέρω αν γαμιότανε για τα λεφτά και τη δόξα με παππούδες αυτή και στην τελική όπως λένε και στο χώρο της show biz :<br /><br />To κάνεις που το κάνεις, κάντο για την καριέρα σου. Οποτε το μωρο καλά κανει όπως και να έχει και να με συγχωρεσεις και Ολας Μέλι μου που είπα ότι γαμιοσουνα με τον παραγωγο .Απλα αυτό ήταν το πρωτο πραγμα που σκεφτηκα εκεινη την στιγμη και συνηθως η πρωτη εντυπωση είναι και η σωστη .Δηλαδη βλεπεις μια μουνάρα να μπαινει σε ένα υπεραμάξι με έναν παππου .Τι σκατα θα σου περασει από το μυαλό ; Α ) είναι κόρη του Β ) την γαμαει Γ ) δεν υπαρχει ΣΕΝΑΡΙΟ – ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ<br /><br />Έγραψα ένα σενάριο για ταινία σε κάποια φάση .Μου πήρε πάρα πολύ χρόνο .Βασικά μου πήρε χρόνια .Τελικά το τελείωσα και ήθελα να το κάνω ταινία . <br />Τι άλλο να το κάνω το σενάριο ; Αφίσες; <br />Το πήγα σε κάνα δυο παραγωγούς .Προς μεγάλη μου έκπληξη με πήραν πίσω τηλέφωνο . Πάω στον πρώτο που είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς της χωράς .Μιλάμε έχει κάνει όλες τις ταινίες πολύ χρήμα . Είχα πάρει σε ένα DVD και την ταινία που είχα στο φεστιβάλ. Πάω εκεί ακριβώς στην ώρα μου .Λέω ποια είμαι σε μια πολύ busy γραμματέα (Ισα μωρη φακλανα άτεχνη άσχετη ) και μου λέει <br />Περίμενε λιγάκι . <br />Ήταν ένα ψηλοτάβανο κτήριο πολύ ωραίο .Αφίσες από ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς σε σινεμά .Τι να σου πω .Ο αργός σκηνοθέτης με τα τεράστια πλανά ούτε που θυμάμαι πόσες ταινίες είχε κάνει εκεί μέσα .Όλοι σου λέω . Διπλά μου ήταν σε ένα τραπέζι μια ομάδα που έκανε κάτι σαν meeting : αρχηγός ήταν μια από της πιο γνωστές σκηνοθέτριες που σίγουρα την έχεις δει .Έχεις δει και ταινίες της .Άντε να έκανε μια καλή ; Μετά όλες τις οι ταινίες πατώνουν αλλά αυτή έχει κονε σαν τα μεγάλα της βυζιά και ρουφάει συνεχεία λεφτά από το ΚΕΝΤΡΟ ΣΙΝΕΜΑ που στηρίζει το νέο σινεμά ας πούμε .Ας είναι .Απλά όταν τα παίρνει αυτή δεν τα παίρνουν άλλοι .Και αν τις έβλεπε και κάνεις τις ταινίες τις πάει στο Διάολο . Εδώ δεν πατανε ούτε οι συντελεστές . <br />- Ρε ούτε ταξί δεν γεμίζει το κοινό της .<br /><br />Το προσπερνώ μιας και η κοπέλα είναι καλλιτέχνης και ετοίμαζε την νέα της ταινία .<br />Λοιπόν μετά που η ταινία βγήκε στις αίθουσες πάτωσε και αυτή .<br />Καλά να πάθετε αν δεν εμπιστεύεστε νέους και νέες και πατέ στην πεπατημένη που η κάθε μια και ο κάθε ένας με μια επιτυχία μπορούν να κάνουν ταινίες μια ζωή .<br /><br />Αυτή λοιπόν την είχε καταβρει που σε αυτό το τραπέζι ήταν το αφεντικό .<br />Όλοι την άκουγαν με προσοχή .Τώρα δεν ξέρω αν την άκουγαν επειδή σεβόντουσαν την γνώμη του μαέστρου ή επειδή όποιος της πήγαινε κόντρα θα ξαναδούλευε : ποτέ !Aλλά όλοι την άκουγαν .<br /><br />-Ουαου σκέφτηκα , τέτοιος σεβασμός μου αρμόζει και εμένα .<br /><br />Σε ένα πατάρι είχε και μια τεράστια μηχανή προβολής ,από αυτές που έχουν στους κινηματογράφους .Hταν υπέροχα εκεί μέσα και για μια στιγμή πίστεψα ότι άνηκα και εγώ εκεί . Τι παραπάνω είχε η Μαλάκο δηλαδή; Τι ; Δεν θα μάθω ποτέ .<br />Πρέπει να περίμενα εκεί κάνα 10λεπτο χαζεύοντας τον χώρο όταν η υπεργραμματεας – χοντρή και αυτή φυσικά - μου έκανε νόημα να πάω προς το γραφείο του μεγάλου παραγωγού. <br />Μπήκα μέσα φανερά τρακαρισμένη .Ήταν ένα μικρό γραφειάκι αρκετά προσεγμένο ,δίνοντας το στίγμα της καλής εργασίας και του σωστού προγραμματισμού. <br />Γλύφοντας λιγάκι του είπα:<br /><br /> - Eίμαι τυχερή που σε γνωρίζω και με τιμά ιδιαίτερα το γεγονός .<br /><br /> - Οκ , μου κάνει , κάθισε .<br /><br /> - Θα σου πω γιατί σε κάλεσα εδώ : Γραφείς ωραία .Είναι ωραίο το σενάριο σου .<br /><br /> - Ευχαριστώ πολύ ,του κάνω. <br /><br />Ο τίτλος του σεναρίου που είχα γράψει και του έστειλα ήταν ίδιος από ένα μυθιστόρημα αρκετά παλιό και γνωστό .<br /><br />- Ξέρεις , μου λέει, ότι έχω αγοράσει τα δικαιώματα για αυτό το βιβλίο; <br /><br />- Ναι ε ; <br /><br />- Ναι είναι από τα αγαπημένα μου, μου λέει .<br /><br />- Και εμένα του κάνω και είναι και αλήθεια .<br /><br />- Δεν έχει όμως καμία σχέση με αυτό , είπε , δείχνοντας το σενάριο μου .<br /><br />- Το ξέρω του λέω ,αν και όχι έτσι ακριβώς αλλά ναι ας πούμε .<br /><br />- Πώς θα γίνει αν το γυρίσεις ;<br /><br />- Το πιο απλό του λέω θα αλλάξω τον τίτλο. <br /><br />- Σωστή ! Μπράβο ! Λοιπόν εγώ , μου λέει ,δεν κάνω ταινία κάτω από ένα εκατομμύριο εύρο ! <br /><br />- Πολύ ωραία του λέω και μένω λίγο εμβρόντητη ! <br /><br />- Θα πάρουμε και 300,000 από το κέντρο .Ε και ; Κοιτά εδώ μου κάνει .<br /><br />Γυρίζω προς τα εκεί που μου έδειξε και ήταν μια στοίβα από σενάρια. <br /><br />- Δεν μπορείς να καταλάβεις τι μαλακιές διαβάζω εδώ πέρα .Εσύ θα μπορούσες να γράψεις κάτι επί πληρωμή ;<br /><br />- Άνετα του λέω .<br /><br />- Ωραία μου κάνει πάρε με τηλέφωνο .<br /><br />- Τελεία του λέω .<br /><br />- Τώρα έχω μια ταινία στην Κύπρο και θα τρέχω αλλά θα σε πάρω και εγώ .<br /><br />Πάνε 2 χρόνια τώρα .Φυσικά και τον πήρα τηλέφωνο και όχι μόνο μια φορά αλλά δεν ήταν εκεί και φυσικά δεν πηρέ ποτέ . Ρε μεγάλε τι με φωνάζεις τότε και χαίρομαι ;<br />Μα καλύτερα να μου έλεγε : <br /><br />Τι μαλακιές έχεις γράψει εδώ ρε ; Άντε άνοιξε κάνα ψιλικατζίδικο σαν τον φίλο σου . <br /><br />Χίλιες φόρες καλύτερα .Και το έχω ξαναπάθει αυτό : <br />Μια φορά πήγα στην εταιρία Χρυσόμαλλο Δέρας .Την είχαν 3 τύποι .Ο ένας ήταν και καθηγητής μου στη σχολή .Είχα μάθει ότι έπαιρνε λεφτά από τους μαθητές για να τους κάνει μοντάζ .<br /><br />- Μπράβο ρε μουσάτε πάππου κονόμα από τους σπουδαστές κακομοίρη <br /><br />Την προ-προηγούμενη πρόταση το <<Είχα μάθει ότι έπαιρνε λεφτά από τους μαθητές για να κάνει μοντάζ>> έκανα να την γράψω ένα μηνά ! Είχα γράψει μέχρι << είχα μάθει ότι έπαιρνε λεφτά …. Εν τω μεταξύ άρχισα να δουλεύω πάλι και γύρισα στο στούντιο που ήμουν και παλιότερα . Όταν ένα στούντιο έχει δουλεία σε φωνάζουν και πας και είτε σκηνοθέτης είτε μοντάρεις ,είτε οτιδήποτε . Αν δεν έχει δουλεία δεν σε φωνάζουν και δεν πας και δεν παίζει φράγκο .Αν κάτσει γενικότερα στην αγορά αυτό τότε πεινάς και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου .Ένας φίλος που βρήκα προχθές είχε ξέμεινε με ελάχιστα χρήματα σε διψήφιο αριθμό .Πάλι καλά είχε και 15 εύρο για τα τσιγάρα του .<br />Έτσι συμβαίνει όταν δεν γραφείς για ένα μήνα .<br />Έγραφα για την φορά που πήγα στο Δέρας .Τα ίδια και εκεί …Τι ωραίο και τι το ένα και τι το άλλο και μετά τίποτα . Δεν τους ζήτησα εγώ να τους δω .Αυτοί με πήραν τηλέφωνο και ζήτησαν να με δουν .Το σενάριο μου άφησα απλώς . 675 γραμμάρια χαρτί ρε παιδία ,120 σελίδες .Αν δεν τους άρεσε δεν θα με καλούσαν εκεί .Αν είσαι παραγωγός και σου στείλουν ένα σενάριο που δεν σου αρέσει ,θα κάτσεις να ασχοληθείς ; Εκτός και αν βαράγανε μύγες , αν είχαν πάρει καμία επιδότηση και αυτοί και δεν είχαν τι να κάνουν .<br />Ύστερα όλον αυτό τον μηνά , που δεν έγραψα, σκεφτόμουν τόσα πολλά να γράψω .Σε έναν Γάλλο φίλο που έχω και μίλησα για αυτό , του είπα πόσο έχω γράψει μέχρι τώρα και μου είπε <br /><br />– Τέλεια η αρχή ενός βιβλίου .<br /><br />– Ποια αρχή ρε μεγάλε ;Εδώ τελειώνει και όμως συνεχίζω .<br /><br /><br /><br />Σε ένα στούντιο που είναι στα προάστια, πριν κάποιες εκλογές είχε γίνει το ανεπανάληπτο. <br />Είχε έρθει πολίτικος μαζί με δημοσιογράφους , γνωστούς που τους βλέπεις κάθε μέρα , για να του κάνουν μάθημα για το πώς θα φέρεται μπροστά στην κάμερα ….<br />Τι γέλιο είχα ρίξει και τι φτηνές ψυχολογιστικές μαλακιές για την γλώσσα του σώματος άκουσα, δεν περιγράφονται .<br />Στο τέλος τον έκαναν να είναι καθισμένος σαν σε ηλεκτρική καρεκλά : <br />Τσιτωμένος και συνεχεία να έχει τα μάτια όσο πιο ανοιχτά γίνεται , να κοιτάζει την κάμερα, τον μελλοντικό του ψηφοφόρο , όπως του έλεγαν, με ένα βλέμμα πολύ διαπεραστικό. Δεν μπήκε ποτέ στο κοινοβούλιο αυτός τελικά γιατί μάλλον ποτέ δεν είχε τα λεφτά που έπρεπε .Εμ έτσι πάει φιλαράκο, αν δεν δώσεις πως θα πάρεις πίσω ; Που ο άνθρωπος έδωσε δηλαδή γιατί όλοι αυτοί οι γνωστοί δημοσιογράφοι που ήταν εκεί , τον κάλεσαν και στις εκπομπές τους και στα δελτία τους τον έβγαλαν σε ένα παράθυρο .<br /><br />*********************************************************************<br />Σε ένα άλλο στούντιο που δούλεψα για λίγο καιρό στα βόρεια προάστια ο παραγωγός εκεί είχε έναν γραμματέα – βοηθό – γιουσουφάκι , όπως θέλεις πες το .<br />Μεταξύ τους βέβαια λέγονται συνεργάτες . Η νέα λέξη για να παραμυθιάζονται οι προλετάριοι και είναι σαν την Λύπη . Μόλις ξεκίνησα εκεί κάτι μοντάζ ο Βοηθός, που από εδώ και πέρα θα τον λέω Madly, ήταν πολύ καλός μαζί μου .Έπινα καφέ μαζί του στο γραφείο του ,πριν πάω να κλειστώ στο μοντάζ συζητάγαμε για την επικαιρότητα και αλλά .<br />Μια μέρα κατεβαίνω στο γραφείο του –και χωρίς ΚΑΝ να με κοιτάζει μου κάνει <br /><br />- Πες μου τι θες γρήγορα ….έχω δουλεία , καθώς κοίταζε με μανία την οθόνη του pc και κράταγε πηγαινοφέρνοντας το ποντίκι ,στον φατσόμπατσο θα την έβγαζε όλη μέρα αλλά ….. ήταν busy …<br /><br />- Καλημέρα είπα , έσκυψα το κεφάλι , έκανα μεταβολή και από τότε όλα άλλαξαν <br /><br />Ο Madly ήταν παντρεμένος και είχε και 3 παιδιά . – χώρισε πριν 1 χρόνο .<br />Ήταν και είναι χοντρός αλλά όχι υπερβολικά και φόραγε κάτι εφαρμοστά καμία φορά που ήταν κωμωδία .Ρε δεν είναι όλα τα ρούχα για όλους πότε θα το καταλάβετε ; <br /> Σε κάποια φάση ο Madly μου είπε ότι θα μου έφερνε σπίτι κάτι κόκκινα αυγά μαζί με τα παιδιά του .Ήταν Πάσχα .Δεν πέρασε ποτέ εκείνη την Μεγάλη Πέμπτη και ποτέ δεν πήρε να μου πει δεν θα έρθω .<br />Δεν νοιάζονται αυτοί που θεωρούν ότι έχουν κάποια εξουσία πάνω σου .Δεν θα έχανε κάνα φίλο , δεν είναι ότι δεν θα τον ξανάβλεπα . Ήμουν αναγκασμένη να πάω να δουλέψω εκεί και φυσικά θα μπορούσα να φύγω ,να πάω κάπου αλλού , αλλά όλοι την ίδια μούρη έχουνε .Έτσι έμαθα να μην δίνω σημασία στα <<αφεντικά >> ας πούμε .<br />Δεν είναι ότι έχεις έναν φίλο που σας ενώνει καθαρή φιλία χωρίς πάρε δώσε .<br />Ο φίλος είναι μαζί σου επειδή γουστάρει εσένα ή την γκόμενα σου .<br />Έτσι μου ξηγιόντουσαν σε αυτό το στούντιο – ψέματα και προσβολές που τις αντιμετώπιζα με χαμόγελο .Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν πάντα έτσι. Με άφηναν να δανείζομαι εξοπλισμό τζάμπα καμία φορά .Δεν ήξερε τι είχε το αφεντικό , δούλευα για πολύ λίγα λεφτά και καμία φορά μου χρέωνε και τα μηχανήματα που έπαιρνα .Είναι το γνωστό : έτσι γίνονται τα λεφτά . <br /><br />- Ε δεν θέλω να κάνω ποτέ λεφτά με αυτόν τον τρόπο .<br /><br />Σκάφοι – γρήγορα αυτοκίνητα – όμορφες γυναίκες .Αυτά δεν είναι τα ιδανικά σήμερα; <br />Πόσο λάθος είμαι τελικά και τι ψάχνω; <br /><br />- Άντε κοιτά να δουλέψεις να βγάλεις κάνα φράγκο και μην το πολυκουράζεις μου έλεγαν εκεί . <br /><br />Όταν και αν βγει με το καλό αυτό το βιβλίο ,κάπως θα το διαβάσουν όλοι αυτοί ,μονό και μονό ίσως, επειδή λέει για την τηλεόραση και θα καταλάβουν και ποια είμαι και θα μου πουν : <br /><br />- Γιατί ξηγήθηκες έτσι ;<br /><br /> Για να μην κουράζομαι τότε και αν , λέω τώρα :<br /><br />Πως εσύ μου δίνεις λίγα λεφτά -ενώ δεν ξέρεις τι έχεις - και κοιτάς με διαπραγματεύσεις και επιχειρήματα να μου πεις πόσο άσχημα είναι τα οικονομικά σου για να με ρίξεις ; <br />Φυσικά όλοι αυτοί λένε : <br /><br />- Δουλειά σου δίνω , ψωμί να φας .Καπιταλισμό έχουμε .<br /><br />Λοιπόν καπιταλισμό έχει και εδώ, στο υπόγειο που έχω καταλήξει τώρα .<br />Μάλιστα έχει τόσο καπιταλισμό εδώ μέσα που κλείνω τα παράθυρα για να μην μου φύγει.<br /><br />Πάντως μπορώ να κάτσω ήρεμη μπροστά στον υπολογιστή μου και να γράφω . <br />Ω τι ευτυχία ! <br />Τι μεγαλείο που δεν χρειάζεται να φαντάζομαι σε αυτό το βιβλίο .<br />Τι χαρά! Απλά πρέπει να θυμηθώ .<br /><br /><br />Θυμήθηκα τον φίλο μου και μεγάλο ηχολήπτη της Μικρής Τηλεόρασης : Μασο Παντερα. Είχαμε πάει προχθές σε ένα γύρισμα και επιστρέφοντας με το ίδιο αμάξι – εγώ και αυτός – πιάσαμε την κουβέντα για τα λεφτά – για τα χρέη δηλαδή .<br />Αυτός δεν είναι κάνα παιδάκι σαν την Λύπη να είναι happy που δούλεψε με τον Ψιλοκωστα .Θέλει να πληρώσει το νοίκι του .<br />Μου είπε ότι ήταν σε ένα μεγάλο στούντιο και εκεί του έδιναν τα 3 του Καραμπελλα. Δούλευε πολύς λαός εκεί και από ότι μου έλεγε ο Μασο ,προσπάθησε κάπως να τους οργανώσει .Να τους συνδικαλισει δηλαδή .<br /><br />Ε έφυγε – τον εδίωξαν - από το στούντιο σε χρόνο μηδέν , φάση : την άλλη μέρα .<br /><br />Μου είπε ότι αυτό έγινε πριν κάτι χρόνια και πριν κάτι μήνες τον πήραν τηλέφωνο πάλι από αυτό το στούντιο για δουλεία .<br /><br /><br />- Ποσά ,λέει ,θα παίρνω ; <br /><br />- Έλα και θα τα βρούμε .<br /><br />Τι μαλακιες είναι αυτές ; Άντε πες ρε Γαμημένε ποσά δίνεις στον Άνθρωπο .<br />Δεν πήγε και καλά έκανε .<br />Μου είπε κάτι για τις ΗΠΑ : Εκεί λέει δουλεία , στον χώρο της TV ,βρίσκεις μόνο μέσα από συνδικάτα ,που και αν και πληρώνεις μια γερή συνδρομή στο συνδικάτο , αν χάσεις την δουλεία σου το συνδικάτο σε στηρίζει και οικονομικά και σου βρίσκει δουλειά .<br /><br /> Έλληνα τεχνικέ της τηλεόρασης ειδές καλά ;<br /> <br />Ναι έτσι είναι εκεί . Αλλά είναι - μαλακές αμερικανοί - μωρέ έξυπνε έλληνα . Μάλλον αυτό δεν γίνεται εδώ γιατί παθαίνουν όλοι σαν την Λύπη και χειρότερα .<br /> Εδώ όλοι κοιτάνε να μπουν στο κρατικό κανάλι και για αυτό ψηφίζουν τους πολιτικούς και οι πολιτικοί μετά τους κάνουν το χατίρι για να τους ξαναψηφίσουν .<br />Είναι κάτι σαν όνειρο να μπεις εκεί μόνιμος και γενικά να είσαι στο δημόσιο μόνιμος.<br /><br />-Ρε τραμπούκε χαφιέ πουλάς την ψήφο σου ; <br /><br />Σου αξίζει μάλλον ο θάνατος και μάλιστα με βασανισμό .<br />Όχι ε ; Υπερβάλω; <br />Δεν νιώθω ότι υπερβάλω όμως .Το θέμα είναι ότι αυτοί που ψηφίζουν για αυτόν τον λόγο δεν βγαίνουν και να το φωνάζουν ακριβώς .Τρέχουν στα κόμματα - τα κομματόσκυλα- και σου πουλάνε και κουλτούρα για τις θέσεις του κόμματος. <br /><br />-Ρε μαλάκα ποιον πας να κοροϊδέψεις ; <br /><br />Τι μας πέρασες όλους ; σαν την ηλίθια την μάνα σου που φοβάται τον κακό θεό και μένει παθητική με το τηλεκοντρόλ στο χέρι ;<br /> Εδώ αυτά δεν περνανε και μην κάνεις το λάθος να σκεφτείς ότι είμαι μονή .<br />Είμαστε πολλοί και είμαστε παντού και αν και δεν είμαστε πλειοψηφία είμαστε ακόμα <br />The few and the proud .<br /><br />Λοιπόν ή έκρηξη έγινε με τον φίλο μου τον Μάσο , που το καλύτερο είναι ότι τον έχεις δει στην τηλεόραση και σαν φάτσα και σαν όνομα σίγουρα και στοιχηματίζω και ότι θες .Τον έχεις δει αλλά δεν τον θυμάσαι, δεν τον γνωρίζεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-6388545434794281353?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-91072305028118663142009-07-29T14:46:00.004+03:002009-07-29T14:47:06.721+03:00Α VIP<br /><br />Είμαι έτοιμη να γράψω για έναν Κύριο της τηλεόρασης Μιας και είμαι έτοιμη ας ξεκινήσω : Σκέφτομαι ότι με αυτόν λέμε ότι είμαστε φίλοι, αλλά δεν είναι έτσι Alex μου και το ξέρεις πολύ καλά .<br />Ήρθε η σειρά σου . Ήρθε η σειρά σου γιατί έστω και 2-3 φόρες μου μίλησες υποτιμητικά και ανέβασες τον τόνο της φωνής σου εκμεταλλευόμενoς την εξουσία που είχες ,άρα ποια φιλία ; Έχεις προβλήματα με την εταιρία μου είπες μετά και αυτό τα δικαιολογεί όλα λες; Τι πρόβλημα έχει η γαμωεταιρα σου ; Θα απολύσει καμία εκατοστάρια ,θα βάλει τους υπόλοιπους να δουλεύουν και για αυτούς που έφυγαν και θα επιβιώσει – άσε τώρα .<br />Είναι στον χαρακτήρα σου να είσαι υστέρος .<br />Αυτός ο κύριος έχει αναλάβει το διαφημιστικό κομμάτι σε μια μεγάλη εταιρία με προϊόντα φαγητού . <br />Έλεγε λοιπόν ότι θα έρθει στο στούντιο για μοντάζ στις 12 ερχόταν στις 3 .Περίμενα σαν την ηλίθια εγώ βεβαία . Πληρωνόμουν φυσικά/hour αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει ότι δεν μου αρέσει να κάθομαι χωρίς να κάνω κάτι – και που να το καταλάβει αφού και για αυτόν ,αυτή ήταν η ουσία : να κάθεσαι και να πληρώνεσαι .<br />Με ζάλιζε όλη την ώρα για το πώς πάνε οι πωλήσεις και τι είπε το αφεντικό τους και τι να του πει και πως έφερναν άλλους να διοικούν κάθε φορά και πόσο μεγάλο πρόβλημα είχε με όλους αυτούς που ήθελαν να τον διώξουν . <br />Ακόμα εκεί είναι μετά από 18 χρόνια και από εκεί θα βγει στην σύνταξη βεβαία, αλλά μάλλον εφαρμόζουν παντού το μαστίγιο και το καρότο .<br />Αυτός ήθελε και θέλει να βγαίνει στο γυαλί για την αναγνωρισιμοτητα όπως έλεγε .<br />Τι είναι αυτό και τι κάνει;<br /><br /> Πολύ απλά δεν σου δίνουν κλήσεις οι Μπάτσοι και στην τράπεζα τρως την σειρά της απλής νοικοκυράς .<br /><br />Μεγαλεία αν σκεφτείς την νοικοκυρά να πάει στο σπίτι και όλο καμάρι να λέει στον άντρα της για το ποιος ήρθε στην τράπεζα ,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-9107230502811866314?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-12820839441194149642009-07-29T14:46:00.003+03:002009-07-29T14:46:49.562+03:00Αnother Grand VIP<br /><br />Τώρα λέω να πάω μια βόλτα στις πιο ακριβοπληρωμένες κυρίες της τηλεόρασης .<br />Είναι αυτή με το σαγόνι .<br /><br /> Όλες έχετε σαγόνι αλλά όλοι καταλαβαίνουμε τι λέμε τώρα .<br /><br />Και πάλι ο Μασο βρέθηκε εκεί και μου τα έλεγε .<br />Ήταν στην αρχή της σεζόν και κοίταξε την εκπομπή από κοντά .Μου είπε ότι τα λεφτά ήταν καλά . Πήγε να δει λοιπόν πως γίνεται η δουλεία λοιπόν να γνώριζε τον κόσμο και να ξεκινούσε .<br />Λίγο πριν ξεκινήσει το καθημερινό ζωντανό σόου , αυτή με το σαγόνι , έφαγε μια φρίκη – χωρίς προφανή λόγο - και άρχισε να φωνάζει και να βρίζει!<br /><br /> Μίλαγε άσχημα στον κόσμο που δούλευε για αυτή και όλα της έφταιγαν χωρίς προφανή λόγο επαναλαμβάνω .<br /><br />- Μου γύρισε το μυαλό , είπε ο Μασος , έφυγα και δεν πήρα την δουλεία .<br /><br />- Μα ,του κάνει ο τύπος που ήταν να τον προσλάβει , τι έπαθες ; <br /><br />- Δεν θέλω, λέει ο Μασος, δεν μπορώ και έφυγε .<br /><br />Μπράβο Μασο μαζί σου και ας μην έχεις να πιεις ένα ποτό το Σαββατόβραδο .<br />Δεν σκύβουν όλοι το κεφάλι στην κάθε γαμημένη σκροφα που επειδή ο Βούβαλος γκόμενος της δεν την γάμαει καλά ή δεν ξέρω γω τι φωνάζει στους υφιστάμενους της .<br />Το αστείο είναι όταν την βλέπεις - που είναι μέσα στην καλή χαρά και σκύβει με τόση συμπόνια στα προβλήματα των τηλεθεατών της και των απανταχού πονεμένων .<br /><br />Αχ νοικοκυροπούλα μου και να ήξερες αχ και να ήξερες αν θα την ξανάβλεπες , την σκρόφα . <br />Την πέφτει λέει και χοντρά σε νεότερους άντρες , υφισταμένους της φυσικά για να τις κάτσουν . Α τσα ! Τεκνατζού η θεία .<br /><br />- Θεια, θεια, ένα μεροκάματο θέλουμε να βγάλουμε και έχουμε και εμείς τα προβλήματα μας .Μην μας γαμας έτσι .Μην το κάνεις ,σαγονατι αδύνατη χοντροκωλα ,γιατί υπάρχουν και κάτι ατομακια σαν εμένα που ξεμπροστιάζουν .<br /> Cαpitο καθημερινή σαγονατι του προπέρσινου μεσημεριού; <br /><br />Μυθιστόρημα είναι αυτό που γράφω ….αλήθεια το πίστεψες ότι είναι αλήθεια ; Γίνονται αυτά ; Όλα στο μυαλό μου είναι .Δεν υπάρχουν τέτοια άτομα .<br />Όλοι καλοί είναι στην πραγματική τηλεόραση .<br /><br />Δεν τους βλέπεις με το χαμόγελο ;<br /><br />Εγώ είμαι μια τρελή με ακόμα πιο τρελή φαντασία και έτσι πάμε παρέα στον φανταστικό μου κόσμο μακριά από δικηγόρους και μηνύσεις που πολύ φοβάμαι .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-1282083944119414964?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-21286539721497045602009-07-29T14:46:00.001+03:002009-07-29T14:46:11.462+03:00Πάσχα<br /><br />Πάσχα σήμερα των ορθόδοξων χριστιανών και σίγουρα θα σε βρήκε κοντά σε ένα ψόφιο αρνί. <br />Πέρασα την μέρα στο σπίτι μου, μόνη ,στο κέντρο της πόλης. Τώρα η ώρα είναι γύρω στις 20:00 και ακόμα έχει φως έξω .<br />Προσπαθώ να αποβάλω αυτά τα χριστιανικά πράγματα που μου φόρτωσαν τόσα χρόνια και είμαι περήφανη που κάτι πάω να κάνω. <br />Είδα - πάλι στην τηλεόραση - τι γίνεται κάτω στην Ιερουσαλήμ με το Άγιο φώς .<br /><br />Άγιο όσο αγία είμαι και εγώ.<br /><br /> Έπεσε χοντρό ξύλο για άλλη μια φορά .<br /><br />Χριστιανοί τόση γελοιότητα βλέπω μόνο στις εκκλησιές σας .<br /><br /> Πρέπει να αλλάξω και την κωλοταυτοτητα μου που ακόμα λέει Χ.Ο.<br /> Είχα πάει – με πήγαν- ένα Πάσχα στην Ανάσταση τελευταία φορά γύρω στα 14-15 .Οι γυναίκες ήταν τόσο ξεκολλες που καύλωσα και μπήκα σε σκέψεις αν είμαι λεσβία που τελικά είμαι . Καλά του παπά δεν του σηκώνεται με όλα αυτά τα τσουλάκια ντυμένα έτσι ; Μάλλον του σηκώνεται με κάνα 10-χρονο αγοράκι καλύτερα …<br />Κάπου με μπέρδεψαν όλα αυτά και κατάλαβα από μικρή πως η θρησκεία είναι μούφα. Αν σκεφτώ και τις σταυροφορίες που με έναν σταυρό στο χέρι και ένα σπαθί στο άλλο ξέκαναν λαούς και λαούς αηδιάζω και δεν χρειάζεται να πας και πολύ πίσω στον χρόνο .Στο ντου από παντού που έγινε στο Αφγανιστάν μετά τους Δίδυμους Πύργους, ο τότε πρόεδρος G.W.B. ( μακριά από εμάς) πέρασε μια βόλτα για ευλογία από τον Πάπα .<br /><br />Τους φόνους που έκαναν οι Χριστιανοί , δεν τους έκανε κάνεις ποτέ .<br /><br />Οι μουσουλμάνοι τι να κλάσουνε μπροστά στον αιματοβαμμένο σταυρό ;<br />Το όλο σκηνικό βέβαια για τον Θεό ακόμα παίζει μιλώντας πάντα επιστημονικά. Ξέρουμε ως γνωστό τι έγινε ένα δευτερόλεπτο μετά το bing bang αλλά ούτε μισό πριν. Όπως είπε ο φίλος <br /><< φαντάσου κάποτε να αποδειχτεί επιστημονικά ότι δεν υπάρχει θεός >> <br />Θα χάσκαν οι Χριστιανοί μπροστά στις ακριβοπληρωμένες εκκλησιές και θα σταυροκοπιόντουσαν άραγε ; <br />Σε όλα τα νοσοκομεία υπάρχει και μια εκκλησία βεβαία για καβατζα σε περίπτωση που η επιστήμη σηκώσει τα χεριά ψηλά .<br />Κατοικούσα πριν 10 χρόνια δίπλα από μια εκκλησία και συνέβη κάτι πολύ τραγικό .<br />Πέθανε ο παπάς .<br />Ε λοιπόν η καμπάνα βαραγε συνεχεία καμία εβδομάδα .Μεγάλη γκαντεμιά .<br />Έσπασαν τα νευρά μου .Στην Γαλλία νομίζω δεν έχει τέτοια σκηνικά με καμπάνες .<br />Στα χωριά έχει πλακά που βαράει την ώρα ,αυτό δεν με χαλαει .<br />Αν πας στην εκκλησία για μένα θες ψυχίατρο να σε βοηθήσει να ξεκόψεις .<br /><br />Μύριζε όλη η Πόλη λοιπόν αρνί στα κάρβουνα σήμερα , αλλά ευτυχώς περνάει και αυτή η μέρα . <br />Αύριο αργία και μετά τα κεφάλια μέσα .Τρίτη ξεκινάω πάλι να μοντάρω κάτι διαφημιστικά με τον Αlex .Θα μου πει όλα όσα έγιναν στο χωριό του καμία ώρα πρώτα .Φυσικά και εγώ του λέω , δεν το παίζω καθόλου υπεράνω , θέλω και εγώ να μιλάω σε κάποιον. Όπως και να έχει όμως αυτός είναι το αφεντικό – έτσι νιώθει τουλάχιστον και αν τον κουράσω θα κοιτάξει με τρόπο τις οθόνες - σαν να μου λέει έχουμε και δουλεία φιλενάδα , πληρώνω ένα κάρο λεφτά στο στούντιο φιλενάδα , περιμένουν τις κασέτες στα κανάλια φιλενάδα και αν δεν σταματήσω να του λέω τα δικά μου θα μου το πει .<br />Το έχει κάνει .<br /><br />********************************************************************<br />Θυμήθηκα ένα διαφημιστικό που γύρισα για κάτι λάσπες από την Αφρική που τις πουλάγανε σε πολύ όμορφα μπουκαλάκια .<br />Λάσπη ρε γαμωτο, σκέφτηκα .Λάσπη ; <br />Ναι λάσπη .Ο κόσμος – εμείς οι γυναίκες αγοράζουμε και λάσπη σε μπουκαλάκια παρακαλώ για το πίλινγκ .<br />**************************************<br />Σκέφτηκα λοιπόν μιας και δεν θυμάμαι και τίποτα σπουδαίο να αναφέρω ποια να εφαρμόσω το σχέδιο Β : Τις <<υποκλοπές>> .<br />Κάπου στην αρχή σου είπα , κάτσε μια να τσεκάρω πιο πάνω να στο κάνω copy paste , ορίστε <br /> << σκέφτομαι ότι θα είχε ενδιαφέρον να πάρω συνεντεύξεις από όλους τους γνωστούς – φίλους που έχουμε δουλέψει μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα τους πω τίποτα όμως – θα το κάνω κρυφά – θα βάλω το δημοσιογραφικό μου κασετόφωνακι στην τσέπη και θα συζητήσουμε , όλοι με αυτόν τον τρόπο θα πουν την αλήθεια ..έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον …αυτό θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον .>> <br /><br />Λέω να πάρω κάνα τηλέφωνο να φωνάξω εδώ κάνα συνάδελφο .Είναι Πάσχα ρε γαμωτο και όλοι θα είναι επαρχία ή με το αρνί να πάει να βελάξει από τον οισοφάγο .<br />Ευτυχώς είμαι πολύ όμορφη – από ότι λένε- και αν πετυχω κανέναν εδώ θα νομίσει ότι τον γουστάρω και θα έρθει .Ανοίγω την σουπερ ατζέντα – κινητό .<br />Μπα θα το κάνω σε λίγο .Είναι το έσχατο χαρτί μου και δεν το παίξω από τώρα .Σκέφτομαι ακόμα τον Madly που δεν μου έφερε τα γαμωαυγα και μου το είπε μια εβδομάδα πριν ότι και καλά θα το κάνει .Μεθαύριο θα τον δω και θα του πω : <br /><br />Καλά τα αυγά σου ήταν χαλασμένα ε ; Έκανα εμετό πάνω στο αρνί .<br /><br />Μην νομίζεις ότι μασαω και πολυσκυβω το κεφάλι .Καταλαβαίνω πότε με έχουν ανάγκη και παίζω λίγο με την τύχη μου .Ξέρεις πόσο καλά νιώθω με τον εαυτό μου μετά ; <br /><br />Κοίτα τι παθαίνω : μου έρχονται κάποια πράγματα και νομίζω ότι τα έχω ξαναπεί. Πρέπει όμως να γυρίσω πίσω να διαβάσω όλο το κείμενο και αυτό θέλει χρόνο .Λέω να τα γράφω και αν τα έχω ξαναπεί θα βγάλω έξω .<br />Σου είπα στην αρχή ότι δεν θα το ξαναγράψω το ρημάδι αλλά αν κάτι το επαναλαμβάνω θα το βγάλω ή μήπως ΟΧΙ ; <br /><br />η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης<br /><br />Για να το ξανασκέφτομαι έχει την σημασία του .Έγραφα ή σκεφτόμουν ότι δεν είναι όλοι σκαταδες στην tv ; Μου είπε ο Δημήτρης με τα σπυράκια ο Μοντερ μια φορά για την μεγαλύτερη τηλεμαγειρισα : <br /><br />Χριστούγεννα έδινε λεφτά στον κόσμο από την τσέπη της για να συμπληρώσει το δώρο !<br /><br />Που δεν υπάρχει δώρο αν είσαι με ΤΕΒΕ .<br />Σε όσους δούλευαν στην εκπομπή δηλαδή έδινε, όχι στους περαστικούς .<br />Αυτή λένε δεν έπαιρνε λεφτά από το κανάλι αλλά τις έδιναν χρόνο και έβαζε διαφήμιση τα cd της . Άτσα η θεία .<br />*******************************************************<br />Είδα προχθές το κουρδιστό πορτοκάλι πάλι και μου αρέσει η σκηνή που ο Alex μετά την <<θεραπεία>> βρίσκει τους 2 πρώην << φίλους>> του , που ήταν κακοποιοί , και έχουν γίνει ΜΠΑΤΣΟΙ αυτό είναι σχόλιο .<br />Θυμάμαι και εμείς στο σχολειό – στην περιοχή που μεγάλωσα έπαιζε ένα παλικάρι που κυκλοφορούσε με ένα τσεκούρι – αν είναι δυνατόν –ΤΣΕΚΟΥΡΙ .<br />Μάντεψε τι είναι τώρα .Αστυνομικός .<br />Ήταν που ήταν μαλακας μια ζωή έγινε μαλακας με στολή και δεν αντέχω το παραμύθι με το φτωχό παιδί και τέτοια . Ένα κάρο φτωχοί είναι και είναι εργάτες με το μέτωπο καθαρό και κάτι τέτοια μπατσάκια τα έχουνε μισό μπουκέτο .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-2128653972149704560?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-18298281893375943022009-07-29T14:45:00.003+03:002009-07-29T14:45:46.969+03:00Κρατικό Κανάλι<br /><br />Όλοι σχεδόν στο κρατικό κανάλι – οι υψηλή ιστάμενοι δηλαδή- ανοίγουν μια εταιρία παράγωγης στο όνομα ενός φίλου – συγγενή και του αναθέτουν παράγωγες .<br /> Κονομανε τρελά .<br /> Άντε να δεις κάτι καλό μετά και άντε που πληρώνω τα κωλοκρατικα με το ζόρι .Μα πλήρωνε και η γιαγιά μου η Τίνα στο χωριό που όχι τηλεόραση δεν είχε αλλά ούτε καν τηλέφωνο . Ας είναι , ας είναι φακλανες χοντρές και χοντροί σας έχει τιμωρήσει η μοίρα . Σκατά έχει τιμωρήσει , μια χαρά την βγάζουν .<br /><br />Μου την έπεσε η μητέρα μου όταν βγήκε το κόμμα της να πάω να βρω έναν μαλάκα που ήταν υπουργός – και που τον ψήφιζε χρόνια - να του πω να με βάλει στο κρατικό κανάλι .Ρε πειναω κανονικά και χρεωστάω ένα κάρο λεφτά και δεν πήγα και είμαι περήφανη που το γράφω και που έτσι είναι .<br />Μα είχα γνωρίσει δημοσιογράφους με συμβάσεις 6-μηνες και ενός χρόνου . όταν ήμουν με τον Δημήτρη και ξεδιάντροπα έλεγαν << με Λένε Χαρά και με έβαλε ο Τάδε >><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-1829828189337594302?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-7948856510504385172009-07-29T14:45:00.001+03:002009-07-29T14:45:30.861+03:00ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ<br /><br />Μια κοπέλα από την πιο κακόφημη περιοχή της Γραικιάς δουλεύει υπεύθυνα ,ως υπεύθυνη παραγωγής σε ένα μεγάλο κανάλι .<br />Είναι εργασιομανής και πολύ ψάρι , την λένε Sonia .<br />Δεν κάνει τίποτα μεμπτό .Όλα είναι τελεία αυτά που κάνει και όλοι την θαυμάζουν για αυτό .Είναι με όλους καλή και φυσικά σε όλους χαμογελαστή και φυσικά τους θάβει όλους πίσω από την πλάτη τους .<br />Αλήθεια δεν γίνεται να θάψεις και κάποιον μπροστά του. Κάπως αλλιώς λέγετε αυτό Ξεμπρόστιασμα ; Κάπως έτσι .Πιστεύω όλοι την έχουν πάρει γραμμή και όλοι την αγαπουν .Την αγαπώ και εγώ ,αν και είναι από εκεί .Μπλιαχ <br />.Αλήθεια εκεί γαμανε οι πατεράδες τις κόρες τους ; Και πώς να το μάθεις ; <br />Συγγνώμη σε γαμησε ο πατέρας σου όταν ήσουν μικρή ; άντε πες το .<br /><br />*************************************************************<br />Λοιπόν τώρα στο κουτί –τv είδα τον Πρωθυπουργό μετά της συζύγου του και τα πιτσιρίκια τους .<br />Ρε συ αυτά δεν γκρίνιαζαν καθόλου στον επιτάφιο .<br />Πως τα έχουν εκπαιδεύσει έτσι ; <br />Μπράβο ! <br />Μπας και τα ποτίζουν κάνα ηρεμιστικό ; Σκέψου όμως τώρα να είναι ο Χοντρός με τον μπέμπη στο χέρι στον επιτάφιο και το πιτσιρίκι να φρικάρει να τραβά να κλαίει και να ουρλιάζει .Ρεζίλι λέμε .<br />Δεν το συζητάω ότι το άγχος τους ήταν τι θα κάνουν τα παιδία .<br /><br />Τα ορμήνευσαν όλη την προηγούμενη μέρα μέσα στο αμάξι και στο αεροπλάνο που κατσανε για λίγο ήσυχοι σαν οικογένεια .<br />Ο πιλότος τους ενημέρωσε ότι θα είχαν λίγο ταρακούνημα λόγο καιρού αλλά δεν ήταν κάτι να ανησυχούν .Κάνεις δεν πήρε στα σοβαρά τον πιλότο και όταν τα παιδία έκαναν εμετό , η γιατρός σύζυγος, το βραδύ, έφτιαξε φιδέ με μπόλικο λεμόνι .<br /><br />Αν είχα λίγες εβδομάδες διακοπές θα ήμουν κοντά στο τέλος .Τώρα φοβάμαι ότι θα αργήσω .Που θα βρεθώ πάλι στο κεφάλι μου μέσα ; <br />Ποιες μαλακιες θα του φορτώσω για ένα κομμάτι ψωμί και ένα ενοίκιο .<br />Πόσα χαμόγελα θα ρίξω χωρίς λόγο ; Μπορεί και κανένα γιατί είμαι λίγο μπλαζέ και βαριέμαι τα πολλά πολλά .Όχι πάντα. Καμία φορά έχω τρελή διάθεση και όλοι γύρω μου αποκτούν χαρούμενα πρόσωπα.<br /><br />- Λοιπόν που πήγες το Πάσχα Μαρία ;<br /><br />- Πουθενά .<br /><br />Ωπ εδώ το χαμόγελο θα σβηστεί λες και είμαι πόρνη χωρίς βιβλιάριο υγείας .Μα εγώ και οι πακιστανοί μείναμε εδώ ,λίγοι αλβανοί και γενικά τα φτωχαδάκια , με τα εισαγόμενα αρνιά στα κάρβουνα και τα κλαρίνα στο διαπασών .<br />Ένας τύπος διπλά από την πολ/κια μου γαμήθηκε να ρίχνει με ένα περίστροφο<br /> – πιστόλα -τι σκατά ήταν δεν ξέρω .<br /><br />- Γιατί πυροβολείς ρε μεγάλε ;<br />Τι έγινε ; Διώχνεις τους τούρκους ;<br />Σκοτώνεις τον Θάνατο ;<br /><br />Άντε ρίξε και εσύ να ξεθυμάνεις .Θα πας στην δουλειά την Τρίτη και θα το παινεύεσαι .<br />Τι να σε κάνω ρε μεροκαματιάρη σου έμεινε και τίποτα άλλο ; <br /><br />Η γυναίκα σου μετά το δεύτερο παιδί<br />έγινε σαν βάρκα ναυαγοσωστική .<br /><br />Τι άλλο σου μένει ; Ένα πιστόλι να κάνεις την επανάσταση του Πάσχα μέσα στην πόλη. <br /><br />Ρίξε , μαζί σου και ας τρομάζω με την μπαρούτι .<br /><br />*****************************************************************<br /><br /><br /><br />Κάπου έστειλα ένα email με απόσπασμα από τις 2-3 πρώτες σελίδες .και μερικοί κατάλαβαν ποια είμαι και τι θα κάνω .Ο χοντρός dj που έκανε το παστίτσιο βγήκε και είπε χύμα στην TV δυο – 3 πράγματα από το βιβλίο και ήταν sock για εμένα .<br />Και η άλλη με παίρνει τηλ στην γιορτή μου και μου λέει χρόνια πολλά Μαρία .<br />Μην φοβάσαι παρουσιάστρια μου όσα χρόνια πολλά και να μου πεις : <br />Ήρθε η σειρά σου .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-794885651050438517?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-9350733779574712202009-07-29T14:44:00.002+03:002009-07-29T14:45:07.536+03:00ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΙΚΗ<br /><br />Έχω – είχα μια φίλη την Νίκη είναι και αυτή σκηνοθέτης .Καλό κορίτσι αλλά λίγο κακομαθημένο και πολύ ισχυρογνώμων. Έχουμε κάνει διάφορα μαζί και σε δουλείες και εκτός .Είναι ωραία κοπέλα , λίγο κοντή βεβαία αλλά ζουμπουρλούδικη με πεταχτό κωλο και βυζάκι .Κάποτε δούλευε σε ένα σήριαλ και ένα βραδύ είχε βγει με μια φίλη της και τον Διευθυντή φωτογραφίας, του σήριαλ ,στην γειτονία μου κοντά. <br />Με πηρέ τηλέφωνο να τους συναντήσω . Πήρα μια φίλη και πήγαμε .<br />Πιάσαμε την κουβέντα και σε κάποια στιγμή αρχίσαμε να λέμε για πορείες .<br />Να σημειώσω εδώ ότι ο Διευθυντής είχε κάνει τα άπειρα πράγματα στην TV αλλά και στο cinema . Έχει φωτίσει αρκετά φιλμ – και μια ταινία αρκετά γνωστή που έγινε πριν πολλά χρόνια .Δεν την αναφέρω για να μην καρφωθούμε .<br />Η Νίκη , στην κουβέντα που είχαμε για τις πορείες , έλεγε ότι δεν μπορεί να πάει ο καθένας σε μια πορεία και ότι πρέπει να έχει κάποιο ιδεολογικό υπόβαθρο .<br />Εγώ υποστήριζα ότι δεν χρειάζεται να είναι όλοι μέσα στην γνώση και την κουλτούρα. Μια γενική ιδέα να έχει ο άλλος , ας μην είναι και ο Θεωρητικός .<br />Τον χαλάει ο κόσμος όπως είναι ; Για μένα είναι καλοδεχούμενος .Το ίδιο υποστήριζε και ο Διευθυντής .<br />Η Νίκη όμως επέμενε .Επέμενε τόσο πολύ που γίναμε όλοι κώλος εκείνο το βράδυ. Ανταλλάχτηκαν βαριές κουβέντες στο τραπέζι και πιο πολύ ανάμεσα σε αυτήν και τον Διευθυντή . Δεν έριξα κανένα δίκαιο στην Νίκη γιατί αν είναι όλοι να διαβάσουμε όλη την θεωρία και όλα τα βιβλία για να πάμε σε μια πορεία τότε την γαμήσαμε .<br /><br />- Τι έχει ; <br /><br />- Ασφαλιστικό .<br /><br /><br />- Δηλαδή ; Σύνταξη στα 80 .<br /><br />- Τι; Στα 80 ; <br /><br />Αυτό είναι αρκετό για εμένα .Δεν είναι ανάγκη να διαβάσεις όλο το σχέδιο νόμου για να πας στην πορεία . Έσφιξα το χέρι του διευθυντή πολύ , όταν αποχωριζόμασταν και τον κάλεσα εκεί που θα πήγαινα μετά , δεν ήθελε να έρθει και στενοχωρήθηκα που ο καημένος είχε πέσει με αυτήν την κουβέντα . Έστειλα μήνυμα στην Νίκη την επομένη μέρα να ζητήσει μια συγγνώμη από τον άνθρωπο .Μου απάντησε ως Νίκη : <br /><br />Γιατί ; δεν υπάρχει λόγος .<br /><br />Δεν ξαναεπικοινώνισα μαζί της αν και στην γιορτή μου έστειλε ένα μήνυμα με χρόνια πολλά .Δεν της απάντησα και από τότε πάνε 8 -10 μήνες .Βρε Νίκη μου και δίκαιο να έχεις δεν είναι σωστό να μιλάς άσχημα και να μειώνεις τον άλλο σε μια κουβέντα .<br />Ας είναι .Αυτή τα είχε όλα τακτοποιημένα στο μυαλό της . <br />Καθώς λοιπόν τελειώνω την προηγούμενη πρόταση χτυπά το τηλέφωνο και είναι ένας φίλο-αφεντικός ο Short big .<br />Μου ζήτησε να του γράψω ένα σενάριο για κάτι παντελόνια που θέλουν διαφημιστικό. Καλό έ ; Το θέλει αύριο – μεθαύριο .Πως κάνουν έτσι σε αυτή την δουλεία ε ; <br /><br />- Το θέλω αύριο .<br /><br />Όχι το καλύτερο είναι <br /><br />-το ήθελα χτες . <br /><br />Τώρα πρέπει να σκεφτώ , να κατεβάσω μια ιδέα για ένα σενάριο για αυτά τα παντελόνια .Δεν μας χέζουν με τα κωλοπαντελονια .Τίποτα κινεζάκια θα τα φτιάχνουν και αυτά για 3 και 60 και μετά φτάνουν στας Ευρωπας και στας Αμέρικας με 2000% κέρδος .Αχ .<br />Τι να κάνω όμως ; να μην το κάνω ; Λεφτά είναι αυτά !<br /> Στην κατάσταση που είμαι όλα καλοδεχούμενα .Θα σε αφήσω άρα τώρα .Δεν θα πάρεις πρέφα τίποτα .Θα επανέρθω μέσα σε μια ανάσα σου και μπορεί να έχει περάσει και ένας χρόνος .Θα κλείσω το κείμενο και θα χαλαρώσω για να μπω σε άλλο Trip .Το τριπ του σεναρίου .<br /><br /> Κάτι Νέο θέλουν<br /> Κάτι γαμάτο<br /> κάτι φτηνό που δεν έχει ξαναγίνει .<br />Όλα δηλαδή τα θέλουν .<br /><br />Μου ήρθε ένα με τον Δαίδαλο και τον Ίκαρο .Καιρό έχω να δω τον μύθο τους στην τηλεόραση και ίσως τους αρέσει να πέταν οι αρχαίοι αυτοί φορώντας τα Jean τους .<br /> Σε αφήνω τώρα 2:27:15 μμ Δευτέρα του Πάσχα Να δούμε πότε θα έρθω πάλι εδώ με όρεξη .<br /> 2:27:16 μμ <br />Δεν τρέχει και τίποτα που θέλει ο άλλος σενάριο αν μου έρθει κάτι την βρίσκω την άκρη αν όχι πάλι καλά .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-935073377957471220?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-45798570934641629482009-07-29T14:44:00.001+03:002009-07-29T14:44:34.110+03:00AIR TIME<br /><br /><br />Στην αγαπημένη μου τηλεόραση αυτό που την κρατά ζωντανή –εκτός από το ξέπλυμα χρημάτων που γίνεται – είναι η διαφήμιση .<br />Τον χρόνο τον πουλάνε με το δευτερόλεπτο και στοιχίζει πανάκριβα .Για τα μεγάλα κανάλια φτάνει τα 150-200 Euro το δευτερόλεπτο (ειδήσεις) και αυτά χωρίς τους φόρους που είναι άλλο ένα 50% ! <br />Έχω κάνει κάτι δουλείες με κάτι πελάτες που ήθελαν διαφήμιση και τους βρήκα τον τηλεοπτικό χρόνο .Μπορούσαν να τον πάρουν και μονοί τους από τα κανάλια αλλά δεν το έκαναν .Πήρα λοιπόν σε όλα τα μεγάλα κανάλια και μετά από αλλεπάλληλα τηλέφωνα μου έστειλαν email με τον τιμοκατάλογο τους .<br />Μια χαρά .Δεν τον στέλνουν εύκολα γιατί μάλλον παίζει μεγάλη κοροϊδία από τις διαφημιστικές προς τους πελάτες τους : και μισό Euro να φας όταν παίζονται χιλιάδες εύρο ….καταλαβαίνεις .<br />Τελικά όλα τα κατάφερα με απίστευτη άνεση και έκατσα στον τότε καναπέ μου, ένα ωραίο πρωί , να απολαύσω το διαφημιστικό που ήταν για παντόφλες .<br />Η μάχη στις εκπομπές γίνεται για την θέση που θα έχει το διαφημιστικό . <br />Αν δηλαδή θα είναι πρώτο μήνυμα ή το τελευταίο . Πολλά κανάλια κάνουν και κλήρωση μάλιστα . Γενικά παίζονται πολλά λεφτά και όπου παίζονται πολλά λεφτά παίζει και λερά .<br /><br />-Τι ; Μήπως έθιξα τα κωλοκανάλια σας .Κάντε μου μήνυση ρε λαμόγια .<br /><br />Όπως τα βλέπω τα πράγματα πιο πολύ για κάνα Bloq με βλέπω <br /><br />.Θα έλεγα είναι η δεύτερη επιλογή μου .Και το αστείο θα είναι να μου το πει και κανένας εκδότης .<br /><br />- Μεγάλη κάντο bloq <br /><br />- Στο βιβλίο το διάβασες μεγάλε ;<br /><br />***********************************************************<br /><br />Τρίτη και πήγα στο στούντιο .Είμαι σκαστή τώρα και γράφω 5-6 γραμμές να πω ότι τελικά φυσικά και είπα την ατάκα για τα αυγά και τον εμετό στο αρνί και δεν είναι τόσο κακός τελικά ο Madly αλλά ότι γράφω μένει και δεν μπορώ να γυρίσω να τα σβήσω , ούτε θα σπαταλήσω τον χρόνο μου για να σε πείσω πάλι για το αντίθετο .<br />Ότι έγινε έγινε .Μετανιώνω για πολλά που γράφτηκαν αλλά <br /><br />είναι ανεξίτηλο το μελανί μου .<br /><br />Δεν έχω διάθεση να μοντάρω και μετά από όλη την γραφή νιώθω ότι καταρρακώνομαι εκεί μέσα .Τι να κάνω όμως .Το γράψιμο ούτε μου έφερε λεφτά και αν κοιτάξω βαθιά μέσα μου δύσκολα θα μου φέρει .Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία αλλά στην ζωή μου το πρώτο που έχασα ήταν η ελπίδα . <br />Ονειρευόμουν τόση ώρα και ξύπνησα .Ξύπνησα μέσα στο γραφείο μιας από της μεγαλύτερες εταιρίες παράγωγης τηλεοπτικών προγραμμάτων για την ελληνική τηλεόραση . Φυσικά παρακλάδι μεγάλου καναλιού , που θα έχεις δει φαντάζομαι ότι το κάθε κανάλι έχει 3-4 εταιρίες που του κάνουν τις εκπομπές . Ποτέ μια από αυτές δεν δίνει σε άλλο κανάλι εκπομπή .<br />Απλά τις έχουν ανοίξει οι ίδιοι οι καναλάρχες – σε ονόματα φίλων για να κρύβουν κάνα φράγκο με τα τιμολόγια από την εφορία .<br /><br />- Όχι ρε εισαγγελέα , όχι δεν έχω αποδείξεις .<br /><br />Απλά το ξέρω .Και το ξέρουν μέχρι και οι security στα κανάλια .Αυτοί οι αμόρφωτοι φτηνομπατσοι .<br /><br />Είμαι λοιπόν μέσα στην εταιρία που από εδώ και πέρα θα την λέων Μείων. Είμαι στην μείων .Στα ολοκαίνουργα κτίρια της . Ο Ήλιος μόλις έχει δύσει αυτό το ζεστό ανοιξιάτικο απόγευμα του Μάη .Το κλιματιστικό έκανε έναν γλυκό θόρυβο και τα γέλια των μοντερ από το βάθος του διαδρόμου νούμερο 6 με έκανε να θέλω να ξανακοιμηθώ. <br />Βρέθηκα εκεί με το cv μου στα χέρια και μια έντεχνα καρφιτσωμένη καρτουλα μου πάνω αριστερά .<br />Έψαχνα για δουλεία και μετά από πολλά τηλεφωνήματα , κατάφερα να κλείσω ένα ραντεβού με έναν παραγωγό εκεί μέσα .<br />Η γραμματέας μου είπε ότι κάτι προέκυψε σε κάποιο γύρισμα και πήγε να λύσει το θέμα , θα αργούσε .Με πήρε ό ύπνος στον καναπέ , πράγμα πολύ αντιεπαγγελματικό , αλλά όπως όλα : ανθρώπινο .<br />Ξυπνώντας έψαξα να βρω μια καφετέρια και η γραμματέας δεν ήταν στη θέση της για αν με βοηθήσει .<br />Έχεζε μάλλον το hamburger του μεσημεριού ; <br /><br />Είναι καλύτερο αυτό; <br />Σε χαλαρώνει και σε ταξιδεύει ; <br />Σε παίρνει πιο μακριά από την πραγματικότητα ; Σε χαλάει η πραγματικότητα και θες ταινιούλες και μυθιστοριματάκια να σε πάρουν από εδώ ; <br />ΞΥΠΝΑ ΕΣΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΥΠΝΕ <br /><br /> Οι 5-6 γραμμές έγιναν 60 και είναι το τέλος αυτής της μικρής αναλαμπής .<br /><br />1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11 μέρες αργότερα .<br /><br />Τα κλιπ δεν άρεσαν και πολύ μου μόνταρα .Τεχνικά λάθη λένε. Μα ήταν και τόσο χάλια το γύρισμα .Ας είναι .Ας είναι .Ας είναι .Γιατί μπορεί και να είναι αλλιώς ; Αν το διάβαζα αυτό τώρα , θα το έκανα αργά .Βασικά διάβασε αργά . Ας , είναι . <br />Πόσα μπορείς να περάσεις έτσι ε ;Θα μπορούσε να είναι και αλλιώς αλλά δεν είναι .<br /><br />********************************************************************<br /><br />Πλακά έχουν οι εκπομπές που κάνουν μοντάζ για να γελειωπηισουν τους ανθρώπους .<br />Να ξέρεις , μπορεί να είναι κάτι φυσικό που να το κάνεις και εσύ .Αν το βάλω 30 φόρες με ήχο αστείο και ανάποδα στο μοντάζ και κάνα γραφικό .Έγινες ρεζίλι. Δεν λέω κακός το κάνουν .Ας το κάνουν .Αφού βγαίνει ο άλλος στο γυαλί και ζει και κονομά μέσα από αυτό καλά να πάθει .Φυσικά και πάλι όπως καταλαβαίνεις σε πολλούς αρέσει να παίζουν σε τέτοιες εκπομπές έστω και αν ξεφτιλίζονται .Είναι αυτό που λένε :<br /><br />Δεν υπάρχει καλή και κακή δημοσιότητα .Υπάρχει μόνο δημοσιότητα . <br /><br />*****************************************************************<br />Αν γράφανε κάτι για σένα δεν θα του έριχνες και μια 2η μάτια ; <br />Δεν θα το ξανακοίταζες ; <br />Άρα σκέφτομαι θα έπρεπε να το πληρώσουν ακριβά αυτοί το βιβλίο μιας και δεν θα το διαβάσουν μια φορά . <br /><br />Το κάθε αντίτυπο θα κοστίζει πανάκριβα !<br /><br />Σκέψου σε βιβλιοπωλείο , βιβλίο σαν όλα τα άλλα και κόστος 80 euro που τώρα ειχει γύρω στα 10-20 ένα ανάλογο .<br />ίντριγκα σκέτη .<br /> Μόνο για VIPs είναι .Σαν την Λύπη .<br />Αυτό θα κάνω .<br />ΘΑ ΕΙΝΑΙ τρεντυ-κυριλέ <br />.Και θα είναι τρεντυ κυριλλε γιατί θα είναι ακριβό και όχι 80 αλλά 180 πρέπει να έχει για να το αγοράσει η Λύπη και να πάει στην δουλεία με αυτό .Σκέφτηκα και το εξώφυλλο που πρέπει να είναι λαμπερό .ΝΑ ΛΑΜΠΕΙ..Να είναι λαμέ <br />Όχι κουλτούρες και μαλακιες οικολογικές .<br />Το πιο αντιοικολογικό βιβλίο .Είναι ωραίος και τίτλος .θα πρέπει να είναι και κάπου έξω αυτό .<br />Να αποτρέψω και μερικούς .Αν είναι τώρα ο άλλος με οικολογικές ανησυχίες και έχει και μια ευαισθησία δηλαδή .<br />Τα ξέρει όλα αυτά και πολύ που χέστηκε. Είναι για εμάς .Για εμάς του μεσημεριανού κους κους , που αυτή την στιγμή όλα τα κανάλια κάτι ανάλογο έχουν .<br /> <br />- Ελπίζω να διαβαστώ εκεί αν θέλω να βγάλω κάνα φράγκο για τον πατερά μου , σκέφτηκε το βιβλίο .<br /><br />- Όχι του είπα .Όχι μικρό μου δημιούργημα – εκεί δύσκολα θα πάμε .Άντε στον ΛΑΛΑΛΑΚΗ ΜΌΝΟ –μεγάλε το site σου μπάζει - .Είναι για την νυκοκοιρουλα . <br /><br /><br />- Ε αυτό θέλω , να είναι για την Νοικοκυρουλα – Λάλησε ο Λαλαλακης αυτή αγοράζει τα προϊόντα που διαφημίζω στο break – δείτε κάτι που σας ενδιαφέρει - μαζί σας σε λίγο – θέλω να πιω ένα νεράκι ας κάνουμε ένα διάλειμμα .<br /><br />- Και εγώ ,είπε το βιβλίο ,θέλω και εμένα να με αγαπήσει και δώσει λεφτακια η νοικοκυρουλα .Λεφτακια και ας είναι και το 1% του Κυρίου Λαλαλακη .<br /><br />- <br />Που τον έχω δει και με το αμάξι του . Αυτός και ο πρώην πρωθυπουργός το κυκλοφορούν .<br />Και καλά κάνει έτσι ; <br />Αν δεν κάψει 9,000 κυβικά μηχανή αυτοκίνητου, 13,5 μέτρα το αμάξι , μέσα στο κέντρο της πόλης , λίγο να ζεσταθούμε , την γαμήσαμε Λαλαλακη , την γαμήσαμε . Φυσικά είναι με τον σοφέρ του και με μια μηχανή με έναν φουσκωτό bodyguard από πίσω . <br /><br />**********************************************************<br />Κάποια γνωστή μου με ρώτησα αν γράφω κάτι .<br /><br /> Της είπα: γράφω για την Τηλεόραση <br /><br />- A κάποια ιστορία μου κάνει ; <br /><br />- Όχι της λέω , ότι μου κατέβει στο κεφάλι <br /><br />Με κοίταξε λίγο παράξενα .<br /><br />- Αυτό είναι το στοίχημα της λέω γράφω ότι θυμάμαι και μετά έχω απαγορεύεσαι στον εαυτό μου να το σβήσει .Έγραψα και για σένα μέσα (όντως το έχω κάνει) <br /><br />Μετά από κάνα δυο ώρες και αφού το έφερε η συζήτηση – μου έταξε αυγά από το χωρίο της .<br /><br />- ευχαριστώ πολύ αλλά έχω και εγώ <br />χωρίο με αυγά , της κάνω .<br />Όχι ότι ήμουν ακατάδεκτη αλλά είναι αλήθεια .<br /><br />******************************************************************<br /><br />Δεν κατάφερα να γράψω τίποτα και αυτό γιατί έπηξα στην δουλεία .Τράβηξα σαν κάμερα women 3-4 φορές .<br />Ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι , ένα πάρτι και έναν αγώνα με σουπερ αυτοκίνητα .<br />Στον αγώνα πήγα με έναν φίλο για λογαριασμό ενός άλλου <<φίλου>>. Ήταν κατηγορίας άστα να πάνε .Οι πελάτες δυστυχώς υποβιβαστήκαν και φαντάζομαι κάνεις δεν θα θέλει να δει τον αγώνα που τραβήξαμε .<br />Επί 90 λεπτά κυνηγούσα την μπάλα .Ζαλίστηκα να την ψάχνω από εδώ και από εκεί την πουτανα .<br />Στο πάρτι ήταν ένας ρουλης χοντρούλης που κάλεσε τους φίλους του για ένα ποτό επειδή γιόρταζε ο κακομοίρης και ήθελε και κάμερα .<br /><br />- Ρε ουστ ρε .Πάρε την μικρή την κάμερα πάτα το κουμπί να γράφει και δωστην από χέρι σε χέρι στους φίλους σου .Πλακά θα έχει και δεν θα πληρώσεις κι’ όλας .<br /><br />Αλλά όχι ήθελε να είναι σαν αυτούς που βλέπει στην τηλεόραση στα πάρτι και στα gala που μεθυσμένοι , με την μουσική να σε ξεκουφαίνει δίνουν συνεντεύξεις .Οι φίλοι του βεβαία εκεί ενθουσιαστήκαν – και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει άλλωστε – <br /><br />Το άλλο ήταν κάτι πως τα λένε α drift drift my ass .Χιλιάδες καγκουρό μαζεμένα τα λάστιχα να μένουν στην άσφαλτο και όλοι να ζητωκραυγάζουν. Αυτοκινητα στις δυο ρόδες τρακαρίσματα άλματα και φυσικά το βραδύ βεγγαλικά .<br /> Ας είναι αφού την βρίσκουν έτσι ας είναι και είπα και για το ας είναι .<br /><br />Σκεφτόμουνα προχθές ότι η πουτανα η τηλεόραση είναι συντρόφια καμία φορά – κακά τα ψέματα .Βεβαία και η μουσική – το ράδιο το ίδιο είναι αλλά όχι ακριβώς .<br />Δεν ξέρω αλλά προχθές που ήμουν στο στούντιο και άνοιξα το μόνιτορ έπιασε ένα κανάλι , άκουσα μια φωνή και ένιωσα ότι δεν ήμουν μονή .<br />Ξέρω ότι είναι τραγικό και αυτά και τέτοια και από εκείνα αλλά έτσι είναι και αυτό .Σε εμένα έτσι έγινε .Δεν είμαι όμως από αυτούς που ανοίγουν τηλεόραση επί του του .Βλέπω ειδήσεις καμία φορά και ταινίες .Ειδήσεις βλέπω για να δω την διαστρέβλωση της πραγματικότητας και να μακαρίσω για άλλη μια φορά το ιντερνέτ και πιο πολύ τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία , που αν και μακριά από εδώ , μοιάζουν να έχουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της χωράς και πιο πραγματική . Εδώ είμαστε σε χούντα και όσο και αν σου μοιάζει γραφικό αυτό που μόλις διάβασες έτσι είναι .Πήγα σε μια πορεία προχθές και είδα να γίνονται απίστευτα μπάχαλα και ντου στα ΜΑΤ από εκατοντάδες πιτσιρικάδες 16-22 χρονών .Δεν είδα μετά στις ειδήσεις μια εικόνα από αυτά , ούτε ένα σχόλιο .Αντιθέτως διάβασα τι πραγματικά παίχτηκε σε αυτήν την πορεία , στα αγγλικά , από ένα πρακτορείο ειδήσεων του εξωτερικού .Αν δεν είναι αυτή χούντα των ,media και της εξουσίας τότε τι ; Τι σκατά είναι τότε ; <br /><br /><br /><br /><br /> <br />Ο Λαλαλάκης συνεχίζει να έχει απίστευτη επιτυχία και όλοι τον βλέπουν τις τετάρτες αλλά ποτέ θα μας πει ότι με τον πολιτικό έχει παίξει το στράβωμα γιατί πήγανε να τον φάνε στο μοίρασμα της περιοχής του ψωριάρη πολύ πριν βεβαία γίνει το Νο 1 κέντρο διασκέδασης στο κέντρο της πόλης .<br /><br />Έτσι είναι μεγάλε .Τι νόμιζες ; Ότι και καλά ο Λαλαλακης είναι μορφή και τέτοια ; <br /><br />είναι όσο είναι το δεξί σου δάχτυλο του αριστερού σου ποδιού .<br /><br />Γιατί ψοφά για κασέρι ! <br /><br />- Κας μεν cash , κοπρεντο ;<br /><br /> - Γιατί ;<br /><br />- Eίπαμε το αμάξι του μόνο θέλει Τζίνα όσο ο βασικός μισθός σου και δεν θέλεις <br /> να ξέρεις ποσά δίνει για κόκα και για τους σκλάβους που έχει στο γηπεδοσπίτι <br /> του <br /><br /><br />Γεια σου ρε Λαλαλαλακη αρχηγέ .Κάνε χαβαλέ μωρέ. Με τα πίτουρα και τις κότες ανακατέψου .<br /><br />Όπως και εγώ ; <br /><br />Είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια .Μια παρέα σε ένα κίτρινο υποβρύχιο που όμως δεν βυθίζεται ανεβαίνει προς τα πάνω .<br /><br />Έκανα την επανάσταση μου για καμία ώρα .Μετά έσκυψα το κεφάλι και πήγα να δουλέψω .Καθώς περπάταγα σκέφτηκα ότι περπατώ για τα λεφτά .<br /><br />- Και μετά και μετά ; <br /><br />- Μετά πήγα και μόνταρα κάτι μαλακισμενα που νομίζουν ότι είναι τραγουδιστές και δεν ξέρουν να πουν το τραγούδι .<br /><br />Έλεος ρε βύσματα που γαμιεμαι στο μοντάζ και μετά παίρνεις την μάνα σου τηλέφωνο να βάλει το κανάλι να σε δει να τραγουδάς . <br />10 στίχους έχει το γαμωτραγουδο άντε μάθε τους και χέσε μας .ΑΣΧΗΜΟΙ ΚΑΙ ΑΤΑΛΑΝΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΣΤΗΝ TV ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΣΟ<br />Και μου λέει ο βοηθός σκηνοθέτη : <br /><br />- Η αφεντικίνα είναι κουμουνίστρια <br /><br />- Χα χα .Καλά της κάνω . <br /><br />Ρε κομούνια με το κόμμα σας πολεμάτε το κεφάλαιο ; Μωρέ ποιος φωνάζει ότι η δεξιά τυπώνει τις εφημερίδες της στα πιεστήρια του κόμματος κάποιος .<br />Κάποιε τα τριδυδυμάκια έμαθα ότι δεν είναι δικά σου .<br />Ναι αυτό και αν είναι νέο .Συνήθως λέει ο Άντρας είναι άσφαιρος δηλαδή το σπέρμα του είναι για τα μπάζα και υπογράφει η γυναίκα μόνο – φτάνει αυτό – και της βάζουν στο μουνακι σπέρμα άλλου .<br />Ο άλλος είναι αυτός που παίζει μια μαλακιά για 50 – 100 εύρο .<br />Και ο άντρας δεν το μαθαίνει ποτέ .Δεν είναι κακό αυτό .Απλά έτσι είναι .<br />Κερατάς δηλαδή και μέχρι εκεί ; <br /><br />Πάμε χούντα παιδία με τραγουδάκια για έρωτα και μόνο για τέτοια και κείμενα- σήριαλ για ερώτα και μόνο <br />Άντε και για την περίοδο <br />.Άντε και για κους κους <br />Πάμε μπάλα και μπάλα και μπάλα και μπάλα και σήριαλ για ερώτα και κουμουνιστές με θωρακισμένες μερσεντές .<br />Πάμε γερά με υπαλληλάκια που νομίζουν ότι είναι VIPs .<br />Πάμε γερά με κέφι και κάτω από την μπάρα με ντόπα και δόξα , για την σημαία όλα ρε!.<br />Κουφάλες, πάμε και θα κλέψουμε και από τον θάνατο μια ώρα .<br />Και πάμε πάλι για ερώτα ,ερώτα παλικάρια μου και ανασφάλιστη μαύρη εργασία .<br />Και πάμε πρόεδρε με τα μοντέλα .<br /><br />Θυμήθηκα .Τι πλάκα !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-4579857093464162948?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-12055936882056656522009-07-29T14:42:00.000+03:002009-07-29T14:43:27.928+03:00Music<br /><br /><br />Στο big brother το 1 δεν βαλανε ένα τραγούδι του Manu chao το έμαθε και είπε άντε και βγάλτε το από εκεί μην σας γαμησω ; <br /><br />ΖΗΤΩ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΤΣΑΟ .<br /><br /><br />Ήταν να ξανά ξανά σκάσουν οι - πέτρες που κυλάνε – γυρνά τον μπαφο – σκάει σε κάποιον στην πολυκατοικία μια υπερπιστωτικη κάρτα που με περηφάνια παρουσιάζει . το στόμα και η γλωσσά έξω .<br /><br />Ρε σκατογεροι τόσα έχετε κονομήσει άντε και γαμηθείτε δηλαδή με τις πιστωτικές .<br /><br />Και δεν είναι όλοι έτσι , ετσι .<br /><br />- Τι μουσική ακούς ; <br /><br />- Από όλα .<br /><br /><br />- Τι απ’ όλα ρε γίγαντα ; Σουβλάκι παραγγέλνεις ; Άκου απ όλα .<br />ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ <br />(ΑΝΤΡΕΑ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΕΙΣ)<br />Noymero 1 μούρη στην ελληνική ναι τηλεόραση είναι ο Καραμαγκιολης .<br />.Ο όποιος έχει τα μεγαλύτερα στούντιο σε όλα τα Balkans και είναι ένας ψηλός κουστουματος που αν θες να νοικιάσεις ένα house θα μιλήσεις μαζί του .<br />Είναι κωμωδία γιατί δεν ξέρει τι έχει .<br />Ε αναγνώστη όλα τα μεγάλα σόου με τους παλαμακηδες που βλέπεις εκεί τα γυρίζουν .<br />Και είναι παράνομα τα στούντιο .<br />Είναι 4-5 ορόφους κάτω από την επιφάνεια .Παράνομα .<br />Το αστείο είναι όταν βλέπω εκεί , ναι εκεί ,υπουργούς και βουλευτίνες .Α ρε μπενζίνα από Παλαιστίνα που θέλουνε. <br />Το καλύτερο είναι που είδα τον πρωθυπουργό στο – 4 .Ούτε κινητά δεν πιάνουν .Αν πιάσει καμία φωτιά και καεί κόσμος – είμαι σίγουρη δεν θα ακούσεις τίποτα , μιας και όλα τα κανάλια εκεί γυρίζουν τα show τους και άντε στην καλύτερη να το γράψει καμία εφημερίδα – που πολύ αμφιβάλω και για αυτό – γιατί οι ίδιοι που έχουν τα κανάλια τις έχουν . <br /><br />Η νομπελίστρια στο Αγγλία είπε θα φάνε τον Μπαμα Ομπάμα .<br /><br />- Καλά αν γίνει αυτό αν γίνει και τον εκτελέσουν έχω την αίσθηση πως αν και τότε δεν γίνει του Seattle και 50 φορές χειρότερα pame gia βρούβες olotahos .<br /> Από την άλλη και αυτός ένα πιόνι είναι για να μην επαναστατήσουν οι μαύροι και αδέκαροι εκεί κάτω στις δύσκολες μέρες που έρχονται …<br /><br />Ax Maria τι ψάχνεις ;Τι ψάχνεις σε ένα κόσμο που επειδή θα πεθάνει καταστρέφει; .Αχ Μαρία . Αχ Μαρία .Τι γράφεις τόση ώρα ; Κάτσε στον καναπέ σου και δες μια ταινία , ένα DVD, ένα σήριαλ ρε παιδάκι μου .Αγκαλιασε το μωρό σου και σκάσε .<br />Υπέκυψε στα τραύματα σου επιτέλους Μαρία .Άντε ψοφά και μας άγχωσες βραδιάτικα Μαρία .<br /><br /> Και τώρα 10 και 42 (βράδυ) περιμένω την μοντέρ να περάσει υλικό για να μοντάρει .Να μοντάρει στον υπολογιστή μου .Και τώρα τηλεόραση και τώρα μικρά επαρχιακά κανάλια για χάρη του telemarketing <br />οοοο kineze φιλέ που ούτε να κάνεις 2 παιδάκια δεν μπορείς σε ευχαριστώ .Ευχαριστώ για όλα .Μα για όλα ρε κινέζε κίτρινε : κινητά ,παπούτσια, υπολογιστές, ψυγεία, ουλα ρε ουλα και όπως είπε το <<χρυσόψαρο>> στα 16 του παρακαλώ :<br /><br /> << μόλις όλοι οι κινέζοι αποκτήσουν από ένα ψυγείο , ο πλανήτης θα καταστραφεί>> <br /><br />Με το ψυγείο προφανώς ο Φίλος εννοούσε όλο τον τρόπο ζωής – αυτοκίνητο – ac – TV – ψυγείο κτλ.<br /><br /><br />Το είπε ανάμεσα από τα μπάφια ,τα κρασιά και τα τρυπακια .<br /><br /><br />************************************************** <br /><br />Πάνε σφεντόνα άλλες 2-3 εβδομάδες και όσο δουλεύω στην γαμημένη τηλεόραση τόσο φρικάρω και με φρικάρουν όλοι μα όλοι εκεί .δεν έχω λόγια .σε παρατώ. <br />***************************************************************<br /><br />1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-18-19-20 -21- 30- 35 μέρες αργότερα .ΜΕΣΑ στα νευρά είμαι τώρα .έσπασα και ένα ποτήρι . Τι δεν είναι δείγμα αυτό? <br />Άλλοι πάνε στον ψυχολόγο για κάτι τέτοια . <br />**************************<br /><br />Λοιπόν λυπάμαι για όλα αυτά συνοδοιπόροι αλλά το γεγονός είναι ότι γράφω όταν δεν δουλεύω στο κωλοκάναλο και τώρα είναι ντάλα καλοκαίρι και η δουλεία όσο να ναι πέφτει . Οπότε και εγώ γράφω .<br /> Μιας και πληρώνομαι εκεί με την ώρα δεν θα βγάλω και πολλά αυτόν τον Ιουνη και πολύ που χεστηκαν εκεί . Τους νοιάζει αν θα πληρώσω το ενοίκιο λες ; Όχι στο λέω εγώ αλλά και εγώ να μην στο πω έτσι είναι . <br /><br />Ενδιαφέρον είπε ένας φίλος μόλις του είπα τι γράφω . Μια άλλη κοπέλα παραγωγός μου είπε θα κάνει αίσθηση και <br /><br />- Ωχ εσένα πρέπει να σε προσέχουμε . <br /><br />Δεν της απάντησα κάτι και ίσως την τρόμαξα .Πολύ που χεστηκα αν την τρόμαξα και πολύ που χεστηκα γενικότερα . Αχ γιατί βλέπω το τέλος μου να πλησιάζει<br /><br />ήχος τηλεφώνου <br /><br />Με πήραν τηλ από το κανάλι και πρέπει να φύγω . <br />Α ναι μου έχουν φέρει έναν νέο και μια κοπέλα να εκπαιδεύσω ως μοντερ . <br />Τζάμπα έρχονται έτσι , για να μάθουν την δουλειά .Μαθαίνουν ,είναι γεμάτοι όρεξη για δουλεία<br />– χα χα . τους αρέσει αυτό που κάνουν και αυτό είναι το καλύτερο .<br /><br />Κάτι τέτοια θύματα ψάχνουμε στα κανάλια σαν την Λύπη .<br />Να μοντάρουν τους <<σπουδαίους >> της TV και να νιώθουν και αυτοί έτσι . <br />Έλα ρε μεγάλε έλα με φόρα .<br /><br />********************************************************<br />. Δεν μπορώ τους TV δικηγόρους .Γιατί άραγε χωρίς την TV ποιος θα τον ήξερε ; Βλέπεις και εδώ τηλεόραση .Δηλαδή μέχρι και στα δικαστήρια .Λες όταν πας στο γραφείο του να σου λέει : <br /><br /><br /><br />- Μεγάλε εγώ βγαίνω κάθε εβδομάδα στα κανάλια και θα πω και εκεί κάτι για την υπόθεση σου ; Στάνταρ .Και αν δεν το λέει εννοείται μεγάλε μου εννοείται . <br /><br />Η ζωή είναι απλή φιλέ μου .<br /><br />*************************************************<br /><br />Bγηκα έξω πριν καμία εβδομάδα και συνάντησα τυχαία σε ένα μπαρ έναν φίλο ηχολήπτη - όχι αυτόν που σου έχω πει - έναν άλλο .<br />Μεθυσμένη και από χάπια που ήμουν (ηρεμιστικά ) του είπα τι κάνω <br /><br />- Ρε μαλακα μου κάνει , ανοίγω την τηλεόραση και με τους 9 στους 10 έχω δουλέψει μαζί …Να σου πω εγώ σκηνικά με τους ξεφτίλες εκεί μέσα <br /><br />Πήρα τον αριθμό του τηλεφώνου του -που ποτέ δεν είχα και θα τον πάρω να μου τα πει όλα. Είναι δικό μας παιδί . <br />Θα δούλευε καλοκαιριάτικα σε ένα σήριαλ και επειδή ξέρω τι εστί και σου είπα : <br /><br />η φάση που κόβονται αν δεν κάνουν νούμερα και όλοι χάνουν την δουλειά τους ; <br /><br />και επειδή τον πάω τον ηχολήπτη ,θυμάμαι μεθυσμένος να εύχομαι να πάει καλά το κωλοσήριαλ για να έχει ο φίλος δουλειά .Aς είναι μια μαλακιά το σήριαλ που εκεί καταλήξαμε, και για να καταλήξαμε εκεί με τον underground ηχολήπτη : έτσι θα είναι . <br />**************************************************************<br />Ο Σαιξπηρ έλεγε όταν είναι να πεις την αλήθεια να έχεις ένα άλογο διπλά σου να το καβαλήσεις να φύγεις . Ίσως σε αυτήν την εποχή του Σαιξπηρου ένα άλογο να ήταν μια περιουσία ή ένας άντρας με ένα άλογο να μπορούσε να κάνει τα πάντα οπουδήποτε , εδώ νομίζω ότι για να πεις την αλήθεια χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από ένα άλογο . -Σκέψου ότι ένα παπάκι έχει 4 . Να καβαλήσω λες την πάπια Σαιξπηρο ; Ούτε μέχρι την διπλά πόλη δεν θα φτάσω .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-1205593688205665652?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-18921028340025156852009-07-29T14:40:00.000+03:002009-07-29T14:41:08.672+03:00Μέτρηση Ακροαματικότητας<br /><br />Κάθε πρωί, βγαίνουν τα νούμερα της προηγούμενης μέρας. Χαμός. Παίζονται καριέρες. Άγχος, άσχημος ύπνος, εφιάλτες. .Κρύο και χειμώνας… <br />Όταν είναι μια εκπομπή δεν πάει καλά, οι συντελεστές είναι σαν την ομάδα που χάνει. Δεν έχουν κέφι και δεν μιλάνε πολύ. Πολλούς δεν τους νοιάζει καν , αλλά είναι το κλίμα τέτοιο που δείχνουν όλοι κατσούφηδες . <br />Ε δεν μπορείς και να λες ανέκδοτα το πρωί που το προηγούμενο βραδύ η εκπομπή δεν έκανε έναν νούμερο. <br />Όλα τα λεφτά είναι ο φίλος μου ο Ρουμάνος . Δεν είναι Ρουμάνος.. Είναι το όνομα του. Αυτός λοιπόν δεν πολύ νοιάζεται και γενικά είναι στην πλάκα, τώρα που γράφω είναι στο Κέιπ Τάουν. <br />Δουλεύουμε μαζί καμιά φορά - όταν κάνω δικές μου δουλείες - και με βρίζει μπροστά στον πελάτη. Του λέω να πάμε με τρόπο λίγο πιο πέρα . <br /><br />- Μην με βρίζεις έτσι μπροστά στους πελάτες του λέω - γελώντας πάντα - γιατί είναι φίλος ,<br /><br />- έχεις δίκιο συγγνώμη , μου κάνει σοβαρός – σοβαρός . .<br /><br /> <br />Πρέπει να έχει χάσει κάνα 2 δουλείες έτσι .Μάλιστα μια φορά έναν δημοσιογράφο τον άφησε στη βροχή και έφυγε με το αμάξι γιατί όπως είπε είχε πολύ στυλάκι .<br />Είναι θεός ο ρουμάνος<br /><br /> Τα νούμερα πάλι στα κανάλια δεν είναι και ότι να ναι , υπάρχει και εκεί μονοπώλιο όποτε καταλαβαίνεις και έχουν ακουστεί και διάφορα και γραφτεί .<br />Ότι τους συμφέρει κάνουν . Βγάζουν και σε 2 περιοδικά δικά τους και εφημερίδες ότι έκανε νούμερα το τάδε show και λες εσύ : <br /><br />- Ποιό είναι ρε πουστη μου ποτέ το είχε ; <br /><br />Και μετά ψαρώνει ο κόσμος και τρέχει και το βλέπει . <br />Βαλε και το κάθε κανάλι που έχει τον κόσμο να πηγαινοέρχονται από εκπομπή σε εκπομπή - συνήθως όσων οι εκπομπές δεν πάνε καλά – σε νούμερα - πάνε σε άλλες ,σαν νούμερα και λένε για το πόσο καλά πάνε τα νούμερα στην εκπομπή τους .Νούμερα .<br /><br />Πάντως ο κόσμος τους πάει και μπορεί στην τελική να κάνουν και κάτι καλό ε ; <br />Για σκέψου όλα τα μεσημεριάτικα – τζάμπα από παράγωγη - κους κους ξεκατινε ; <br />Αν δεν ήταν αυτά με την λαμέ αισθητική τους , που θα ήμασταν ; <br />Δεν μιλώ ειρωνικά , δεν καταλαβαίνεις ; <br />Δεν θα έγραφα αυτό το πράγμα τώρα . Τι πιο σημαντικό από εμένα ; <br />************************************************************<br /><br />Ρε την Star Ελλάς παραλίγο και κάτι , κάναμε μαζί κόκα μέχρι το πρωί και μετά αυτή πήγε και έκανε και μια παρτουζα για 4-5 χιλιάρικα νομίζω .Kάτι τέτοιο .Hταν τότε 19 . <br /><br />**************************************************<br /> <br />Ετοιμάζονται τώρα τα επιτελεία , κάτι διάβασα για παιχνίδι με ορό αλήθειας <br /><br />- έχετε απατήσει ποτέ την σύζυγο ? (μετά 20 χρόνια γάμου ε ?) <br /><br />- όχι.<br /><br />- biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiip ψέματα . στο πλήθος κοντινό η σύζυγος , που αν δεν κερδίσει τα 50,000 χιλιάρικα ο άντρας την δεν τον συγχωρεί . <br /><br /><br /><br />ααααoυτς κάτι πάτησα η μάλλον κάτι με πάτησε . <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Υπάρχει νομός που λέει : θα στον παραθέσω τώρα επί τόπου – ένας φίλος μου το είπε <br /><br />ΕΚΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ<br />ΕΠΙΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ<br />Άρθρο 183<br />Διέγερση<br />Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει δημόσια σε απείθεια κατά των νόμων ή των διαταγμάτων ή εναντίον άλλων νόμιμων διαταγών της αρχής τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.<br />Άρθρο 184<br />Όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.<br />Άρθρο 185<br />Όποιος εγκωμιάζει δημόσια και με οποιονδήποτε τρόπο έγκλημα που διαπράχθηκε και έτσι εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.<br />.<br />Οι νομοί είναι για τα φτωχαδάκια και οι πλούσιοι με την εξουσία δεν πιάνονται ποτέ . <br />Κάψτε τις τράπεζες , 3 χρόνια ,<br /><br />Ω τι ωραία να καίνε κλούβες των ματ που <br />φυλάνε τους πρεζέμπορους και τα συμφέροντα των λίγων .<br /> 3 χρόνια<br /><br /><br />Ορίστε που ο νομοθέτης δεν με αφήνει και πολύ ελεύθερη να γράψω . Το έκανα όμως και σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα μόλις θέλω έναν καλό δικηγόρο. Αυτό είναι ή δεν είναι λογοκρισία ? <br /><br />Δεν μπορείς να γραφείς ότι θες ; <br /><br />- όχι θα μου πεις . Δεν μπορείς να λες στον κόσμο κάψε τράπεζες και πολυεθνικές ..<br /><br />- Από την άλλη πως μπορείς να λες στον κόσμο να αγοράσει παπούτσια – το πιο απλό - και αλλά προϊόντα που φτιάχνονται από παιδάκια σε συνθήκες δουλείας και σχεδόν τζάμπα ; <br /><br /><br />Τι είναι χειρότερο τελικά; <br />Το Ταυλανδάκι που δουλεύει στην μεγαλύτερη εταιρία αθλητικών για 5 ευρώ το 12 ωρο , και η εταιρία ξοδεύει 300 ευρώ το δευτερόλεπτο για να διαφημιστεί στις ειδήσεις των 21:00 ; ( και μονό σε αυτή την χωρά ε ,για σκέψου Global ?)<br /><br />Αλλά όχι , εγώ είμαι παράνομη , που λέω <br /><br />- Ε παιδία μάλλον θέλουν φάγωμα αυτοί οι τύποι ….<br /><br /> Σαν μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες ελαστικών, που έχει τους υπάλληλους της σε μια χωρά της Ασίας , σε συνθήκες δουλείας και αυτό δεν το λέω εγώ , <br />το διάβασα στα βραβεία για τις χειρότερες εταιρίες στα ανθρωπινά δικαιώματα ή κάτι τέτοιο <br /><br />Όπως και ότι το μεγαλύτερο επιπλαδικο στον κόσμο δεν πληρώνει φόρους.<br /><br />Αλλά είπαμε , εγώ είμαι παράνομη , όχι αυτοί που ταΐζουν όλο το συστήματα με τις μίζες τους . <br /><br />Τώρα ακούω ένα τραγούδι που λέει : κάψε την πόλη .Αυτό πούλησε τρέλα . <br />Δεν την πήγαν φυλακή την μπάντα … <br />Άρα ο νόμος μπορεί και να μην εφαρμόζεται αυστηρά .<br />Βεβαία αυτοί είναι και από άλλη χωρά - UK – και εκεί η μουσική είναι το νο 1 προϊόν που εξάγουν - και εδώ όμως έχουν ειπωθεί και χειρότερα και δεν έπαιξε πρόβλημα .<br />Θυμάμαι όμως που είδα στην TV τον Τζιμμη να τρέχει σε κάτι δικαστήρια με κάτι που είχε κάνει με την σημαία .<br /><br />Ο καλλιτέχνης σου φταίει ρε δικαστή ;<br /><br />θα σου βάλω μπόμπα στο Γκύζη την ώρα που θα πας να παρκάρεις στο γκαράζ.<br /> Είμαι αποφασισμένη .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-1892102834002515685?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4307371848433458364.post-52993227459411811082009-07-29T14:38:00.000+03:002009-07-29T14:40:22.936+03:00ΕΠΙΛΟΓΟΣ<br /><br />Ξεκίνησα μάλλον με μισός , είναι ένα εύκολο ας πούμε συναίσθημα .<br />Όχι μισός ακριβώς , επιθετικότητα , ναι μια επιθετικότητα που μου την δημιούργησε η έλλειψης χρημάτων και αυτό μάλλον γιατί κόπηκε η εκπομπή που δούλευα τότε και έμεινα χωρίς δουλεία .<br /><br /> Κάτι σαν δράση αντίδραση έγινε δηλαδή .<br /><br />Αυτό με κάνει ευτυχισμένη . Μονό και μόνο ότι αντέδρασα με τόσες σελίδες είναι κάτι .<br /> Ίσως επίσης η υποκρισία και τα ψεύτικα χαμόγελα με έκαναν να ασχοληθώ και να γράψω για την τηλεόραση .<br /><br />Χριστουγεννιάτικη κάρτα με ευχές και μετά ένα μήνα να μένεις χωρίς δουλειά <br /><br />Έτσι είναι η TV . Να, είδες ; Μένεις λίγο έτσι και μετά κάπου μπαίνεις .Κάπου χώνεσαι και φτου και από την αρχή <br />Αφού μας αρέσει να βλέπουμε τηλεόραση. <br /><br />Με αυτά και με αυτά όμως αράζουμε και συνεχίζουμε , κάνουμε καμία επανάσταση μικρή κάνα Σαββατόβραδο που γινόμαστε ντίρλα από τις μπόμπες και ορκιζόμαστε να τα σπάσουμε-αλλάξουμε όλα . <br /><br />Αλλά δεν σε κραταει και για πολύ το αλκοόλ , όταν είναι και νοθευμένο μάλιστα . <br /><br />Την άλλη μέρα έχεις ξεχάσει , ή δεν θες να θυμάσαι και συνεχίζουμε . <br />Έτσι λοιπόν θα βρω και εγώ ένα καλό παιδί ,θα πάμε στο κτήμα μπαρμπούλης , ή σε κάποιο νησί , και θα πάρω τα δάνεια μου από τις τράπεζες , θα κάνω τα ταξιδάκια μου σε φτωχές τριτοκοσμικές χώρες , γεμίζοντας το σπίτι εξωτικά σουβενίρ .<br /><br />Θα γεμίσω και δέκα τερρα φωτο από όλα αυτά τα παραδεισένια μέρη ,<br /><br /> θα έχω την καλύτερη τηλεόραση και το καλύτερο κινητό και ίσως όχι το καλύτερο αυτοκίνητο , αλλά καλό ,και θα έχω και ρούχα με μάρκα επάνω - για να δείχνω πόσα βγάζω τον μήνα , και και και και και πράγματα που στο τέλος θα με κάνουν να υιοθετήσω κάνα παιδάκι που θα ζει στην Αφρική .<br /> Θα στέλνω λεφτά και θα μαθαίνω την πρόοδο του ,και μια μέρα θα το δω και από κοντά ,και θα λέω στα μπαρ μεθυσμένη : <br /><br />- Έχω υιοθετήσει ένα παιδάκι στην Aφρικη <br /><br /> Εκεί όσο πιο πολλά Ευρώ πεις ότι δίνεις για την φάση , τόσο μεγαλύτερο κύρος θα έχει αυτό που λες και τόσο λιγότερο μεθυσμένος θα φανείς <br /><br />Θα κοιμάμαι και πιο ήσυχη , καθώς θα φοβάμαι μην πάθω καρκίνο ή δεν ξέρω εγώ τι και θα προσέχω τι τρώω και θα κάνω το τσεκ απ μου και γυμναστική και και και και .<br /><br />Δεν θα ξυπνάω το πρωί στο καυσαέριο να γεμίζω τα πνευμονία μου πετρέλαιο ,για είμαι στην πόλη , που μπορώ να σου πω χιλιάδες πράγματα σε αυτή – για αυτή , αλλά με σκοτώνει , μας σκοτώνει , μονό που το κάνει γλυκά , ειδικά τα βράδια δεν καταλαβαίνεις τίποτα , το αντίθετο και όλας .<br />Αν έχεις και λίγο αλκοόλ να κυλάει στο αίμα σου , τότε σουπερ . <br />Δεν θέλω να το παίξω κάτι να σας την πω η οτιδήποτε , αν και το έκανα , δεν είμαι κάτι διαφορετικό από κανέναν . Αν δεν είχες ιδέα για την τηλεόραση, λίγο θα ξεστραβώθηκες. <br /><br />Είναι όπως παντού , αλλά πολύ χειρότερα .<br /><br />Μια από τα ιδία καταρχάς είμαι και εγώ -μπορεί χειρότερη επειδή συμβάλλω ενεργά στη δημιουργία τέτοιας υποκουλτούρας δουλεύοντας στην TV. Θέλω να έχω λεφτά όμως να κάνω όσα σου είπα πριν.<br /><br /> Να πάω στο χωριό να καλλιεργώ ντομάτες ; <br />Να χάσω δηλαδή το πιο in μπαρ αυτού του χειμώνα ; <br />Πας καλά ; <br />Να μην πάω σε συναυλίες να δω τους rock star ; <br /> Να γίνω κάτι άλλο; <br /> Τι ;<br /> Ό τι και να κάνεις εδώ , το ίδιο είναι , λίγο – πολύ , το ίδιο.<br /><br />Εντάξει , προσπαθείς για το καλύτερο αλλά πως τελικά ; <br /><br />Είπαμε θέλει να πας και στην πορεία , δεν γίνεται αλλιώς καταλάβε το . <br /><br />Αν είσαι από αυτούς που h poreia σου ακούγεται εξωγήινο, τότε μάλλον απολαμβάνεις τον κόσμο με πολλή χαρά , και μάλλον εσύ είσαι που τα γαμάς όλα . <br /><br />Δεν έχω ιδέα αν τυπωθείς πόσο θα είσαι μικρό μου αλλά σίγουρα θα έχεις ένα μικρό βάρος (αν σε βάλω σε bloq θα έχεις και εκεί τον όγκο σου) καλό ταξίδι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4307371848433458364-5299322745941181108?l=greektvbook.blogspot.com' alt='' /></div>συγγραφέαςnoreply@blogger.com0